ஹைதராபாத்தின் வளையல் கலைஞர்கள்

பழைய நகரத்தில் எவரிடமும் ஹைதராபாதி லாக் வளையல்கள் செய்யுமிடம் கேட்டுப் பாருங்கள். லாட் பஜாரிலுள்ள ஒஸ்மான் கடைக்கு வழி சொல்வார்கள். பிரபலமான அக்கைவினை கடைக்கு பெயர் இல்லை. லேசாக துரு பிடித்த ஷட்டரை திறந்தால் மூன்று சுவர் கொண்ட அறை வெளிப்படும். குறைந்த உயரம் கொண்ட ஓர் உலோக மேஜைக்கு இரு பக்கங்களிலும் ஷைஜ் அகீல் மற்றும் ஷைக் ஹஜீல் அமர்ந்திருக்கின்றனர்.

அந்த சகோதரர்கள் பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக செய்து வருகின்றனர். தனியாக ஒவ்வொருவரும் நாளொன்றுக்கு 500 ரூபாய் வருமானம் ஈட்டுகின்றனர். பல கட்டங்களில் இருக்கும் லாக் வளையல்கள் சுற்றி கிடக்கின்றன. “பிங்க்தான் பிரபலமான நிறம்,” என்றபடி அடர் பிங்க் நிறம் பூசப்பட்ட லாக்கை எடுக்கிறார். பிங்கை தாண்டி கறுப்பு, தங்க நிறம், பசியநீலம் ஆகிய வண்ணங்கள் இந்த வளையல்களின் நிறங்களாக பிரபலமாக இருக்கின்றன. இந்த வளையல்கள் பளபளப்பான மணிகளுடன் இணைக்கப்பட்டு செல்லோஃபேன் பெட்டிகளில் அடுக்கி வைக்கப்படுகின்றன.

சார்மினார் அருகே உள்ள லாட் பஜாரின் குறுகலான தெருக்களில் இருக்கும் பட்டறையும் கடையுமான இப்பகுதிக்குள் பழைய மரம் மற்றும் பித்தளை மணம் நிரம்பியிருக்கிறது. பக்கத்து மசூதியின் தொழுகை அழைப்பு சத்தமும் வெளியே விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் குழந்தைகளின் சத்தமும், அகீல் மற்றும் ஹஜீல் வேலை பார்க்க தொடங்கியதும் மங்கத் தொடங்குகிறது. முப்பது வயதுகளில் இருக்கும் அந்த சகோதரர்கள் இந்த வேலையை மட்டுமே செய்து வந்திருக்கிறார்கள். அமைதியாக இக்கலையில் மூழ்கி வேலை செய்யவே விரும்புகிறார்கள்.

ஒஸ்மான் என்கிற உறவினரின் பெயர்தான் கடைக்கு சூட்டப்பட்டிருப்பதாக கூறுகின்றனர். “கடை அவருக்கு சொந்தமானது. ஆனால் அவர் இங்கு வேலை பார்க்கவில்லை. என்னுடைய சகோதரனும் நானும்தான் வேலை பார்க்கிறோம்,” என்னும் அகீல், தாங்கள் வாடகை கொடுப்பதில்லை என்றும் கூறுகிறார்.

ஹைதராபாத்தின் பழைய நகர் பகுதியில் பிறந்து வளர்ந்த இருவரும் வளையல் செய்யும் கலையை தந்தையிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டனர். தந்தை அக்கலையை ஆந்திராவின் விஜயநகர மாவட்டக் கலைஞர் ஒருவரிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டார். ஐந்து மகன்கள் இரு மகள்கள் என அனைவரும் அக்கலையைக் கற்றிருந்தாலும் அகீலும் ஹஜீலும் மட்டும்தான், தந்தை 2017ல் நோய்வாய்ப்பட்டு மறைந்த பிறகும், இத்தொழிலை தொடர்ந்து கொண்டிருப்பவர்கள்.

இருவரும் முறையான கல்வி படிக்கவில்லை. “படிப்பதால் என்ன பயன்? வேலைகள் எங்கு இருக்கிறது?” என ஹஜீல் கேட்கிறார்.

கடையில் ஒரு சுவரில், ஏழு பேர் அதே இடத்தில் கையால் வளையல் செய்யும் ஓர் ஓவியம் தொங்குகிறது. “இந்த ஓவியம், ஆறு வருடங்களுக்கு முன் எங்களிடம் பணியாளர்கள் இருந்தபோது வரையப்பட்டது. ”அதெல்லாம் நன்றாக இருந்த நாட்கள். லாக் வளையல்களுக்கு பெரும் தேவை இருந்த காலம்,” என்கிறார் அகீல். தொழிலாளர்கள் அமர்ந்திருந்த இடம் என ஒரு பகுதியை தனக்கு பின் அவர் காட்டுகிறார். அப்பகுதியில் இப்போது காலி பெட்டிகள் இருக்கின்றன.

“இயந்திர தயாரிப்பு வளையல்கள் ராஜஸ்தான் போன்ற பகுதிகளிலிருந்து வருவதால் இவற்றுக்கு தேவை குறைந்து விட்டது,” என்கிறார் அகீல்.

மரப்பிசின் மற்றும் சில பூச்சிகளிடமிருந்து கிடைக்கப் பெறும் லாக் மூன்று வண்ணங்களில் வரும். கறுப்பு, பழுப்பு, இளம் தங்க நிறம். அடர்கருப்பு மற்றும் வெளிர் தங்க வகைகளை உள்ளூர் சந்தைகளிலிருந்து இந்த சகோதரர்கள் வாங்குகின்றனர். ஒரு கிலோவின் விலை ரூ.220. ஒரு கிலோ லாக்கிலிருந்து 25 டஜன் வளையல்களை செய்ய முடியும். இந்த இரு நிறங்களையும் சம அளவுகளில் கலந்து அடர் லாக் உருவாக்கப்படுகிறது.

ஹைதராபாத்தின் கோடை வெயில் 40 டிகிரியை தாண்டிப் போனாலும், இந்த இரண்டாம் தலைமுறை வளையல் தயாரிப்பாளர்களை பாதிப்பதில்லை. அதை தாண்டிய சூட்டில் வேலை பார்த்தால்தான் இவர்கள் வளையல்களை வார்க்க முடியும். ஹஜீல் நிலக்கரி பட்டியை (கரிக்கென ஒரு குழியை மையத்தில் கொண்டிருக்கும் உலோக மேஜை) தயார் செய்கிறார்.

அடர் பழுப்பு லாக் குச்சி ஒன்றை எடுத்து, மென்மையாக்க கரிக்குள் செருகுகிறார் ஹஜீல். அது உருகத் தொடங்கியதும், அவர் ஒரு நிறக் கட்டியை எடுத்து, நுட்பமாக லாக் மீது வைத்து எடுக்கிறார். நிறமேற்றப்பட்ட லாக் இப்போது நீண்ட சுழல் வடிவ சுருளாக நீட்டப்படுகிறது.

சூடான லாக்கை அடுத்து வேகமாக சீவி, குச்சியிலிருந்து எடுக்க வேண்டும். அடுத்ததாக அகீல் வந்து, சுருளை பிழிந்து, சுடப்பட்ட்டு இரு கனமான உலோக தட்டுகளுக்கு இடையே அழுத்தப்பட்டிருக்கும் சில பித்தளை வளைகளின் மீது அதை சுற்றுகிறார். இம்முறை, பித்தளை வளையல்களில் இருக்கும் சிறு வளைவுகளை போக்கும் என்கின்றனர் அக்கலைஞர்கள். பித்தளை மும்பையிலிருந்து வரவழைக்கப்படுகிறது. வளையல்களுக்கு உறுதியான தன்மையை அது வழங்குகிறது.

“வளைகள் லாக்குக்கு ஆதாரமாக இருக்கின்றன. அது இன்றி, லாக் எளிதாக உடைந்து விடும்,” என்கிறார் அகீல், தன் கைகளை சூடான லாக் மீது ஓட்டியபடி. லாக்கை வளைகளில் ஒட்டியபிறகு, ஒரு ரூலரை கொண்டு வளையலின் அளவை சரிசெய்கிறார்.

பள்ளியின் கரும்பலகையை துடைக்கும் டஸ்டர் போல இருக்கும் ஒரு மர ஹட்டா காற்று குமிழிகளையும் வளைவுகளையும் நேர் செய்ய பயன்படுத்தப்படுகிறது. தற்போது வளையல் ஆற வைக்கப்பட்டு, கலைஞர்கள் அடுத்த வளையலுக்கு நகர்கின்றனர்.

வளையல்கள் பிறகு பழைய நகரத்திலுள்ள பெண் கலைஞர்களுக்கு அனுப்பப்படுகிறது. அவர்கள் லாக் வளையல்களுக்கே உரிய மணிகளையும் கண்ணாடிகளையும் சேர்ப்பார்கள். “எங்களின் இரு சகோதரிகள் கூட இந்த வேலையை செய்கிறார்கள். கற்கள், பசை போன்ற மூலப் பொருட்களை நாங்கள் கொடுப்போம். பெண்கள் வளையல்களை அலங்கரிப்பார்கள்,” என்கிறார் ஹஜீல். ஒரு டஜன் வளையல்களுக்கு பெண் கலைஞர்கள் ரூ.80-லிருந்து ரூ.150 வரை பெறுகின்றனர்.

அவர்கள் விற்கும் ஒவ்வொரு டஜனுக்கும் சகோதரர்களுக்கு 100 ரூபாய் வரை லாபம் கிடைக்கும். வளையல்களுக்கான தேவை குறைவாக இருக்கும்போது மாதம் ரூ.4,000-மும் திருமண காலத்தில் சற்று அதிகமாகவும் வருமானம் கிடைக்கும்.

பல கடைக்காரர்கள் ஹைதராபாத்தில் சூரி பஜார் (வளையல் சந்தை) என அழைக்கப்படும் லாட் பஜாரில் வளையல்களுக்கான ஆர்டர்களை கொடுக்கிறார்கள். “ஆறேழு வருடங்களுக்கு முன், 100 டஜன் வளையல்களுக்கான ஆர்டர்களும் மாதந்தோறும் எங்களுக்கு கிடைக்கும். திருமண காலம் இல்லாத காலத்திலும் இதுதான் நிலவரமாக இருந்தது,” என்கிறார் அகீல். “திருமண காலங்களில், இது இன்னும் அதிகமாகும். கிட்டத்தட்ட 300 டஜனுக்கு மாதந்தோறும் ஆர்டர் கிடைக்கும்,” என்கிறார் ஹஜீல்.

மாதம் 300 டஜன் என்ற காலத்திலிருந்து இரு சகோதரர்களும் தற்போது 40 டஜன் கூட செய்ய முடியாத காலத்தில் இருக்கின்றனர். “திருமண காலங்களில் 100 டஜன் வரை ஆர்டர் கிடைக்கும்,” என்கிறார் ஹஜீல்.

ஹைதராபாத் லாக் வளையல்களுக்கு புவிசார் குறியீடு மார்ச் 2024-ல் கிடைத்தது. அதிலிருந்து லாட் பஜாரில் அவற்றுக்கான விலை அதிகம் வைத்து விற்கப்படுகிறது. ஆனால் சகோதரர்களின் வருமானத்தை அது அதிகரிக்கவில்லை. “புவிசார் குறியீடால் ஊடகத்தினரின் வருகை மட்டும்தான் அதிகரித்திருக்கிறது. சில நேரம், மாணவர்கள் வந்து எங்களை நேர்காணல் செய்கின்றனர். அவர்கள் எங்களின் நேரத்தைதான் விரயம் செய்கின்றனர்,” என்கிறார் அகீல்.

”சொந்தமாக ஒரு கடை வைக்க நினைத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம். ஆனால் ஹைதராபாத்தில் வாடகைக்கு இடம்பிடிக்க கையில் பணம் இல்லை,” என்கிறார் அகீல்.

இக்கலைக்கான தேவை சரிந்து வந்தாலும், அந்த சகோதரர்கள் இந்த கலையை விட்டு செல்ல வேண்டுமென விரும்பவே இல்லை. “எங்களுக்கு இது மட்டும்தான் தெரியும்,” என்கிறார் ஹஜீல் பெருமையுடன்.

இக்கட்டுரை ரங் தே மானிய ஆதரவில் எழுதப்பட்டது.

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்