மூடநம்பிக்கை செய்யும் தங்க அறுவடை

புலிட்சர் மையத்தின் ஆதரவு பெற்ற பார்த் எம்.என் எழுதும் தொடரின் பகுதி இக்கட்டுரை.

கழுத்தை நெறித்துக் கொண்டிருக்கும் கடன், மொஹாட்டோவின் மொத்த கிராமத்துக்கும் மே 2025-ன் முதல் வாரத்தில் விருந்து வைப்பதிலிருந்து கெரு தஹிஃபாலேவை தடுக்கவில்லை. தகரக் கூரை வேயப்பட்டிருந்த வீட்டுக்கு முன்பு இருந்த ஒரு ஏக்கர் நிலத்தில் கிட்டத்தட்ட 3,000 பேர் வந்து, பெரும் சைவ விருந்து கொண்டாட்டத்தில் பங்கேற்றனர்.

செலவு ரூ.1.5 லட்சம்.

70 வயது தகிஃபாலேவிடம் அந்த அளவுக்கு பணம் கிடையாது. எனவே 3 சதவிகித மாத வட்டிக்கு அவர் கடன் வாங்கினார். பொய்த்துப் போன குளிர்கால விளைச்சலையும் தாண்டி அவர் வாங்கிய அந்த கடன் அவர் கழுத்தை நிச்சயம் நெறிக்கவல்லது. வெங்காயங்களை விதைத்திருந்தார். ஆனால் பஞ்சத்தால் பயிர் கருகி, அவரது 35,000 ரூபாய் முதலீடை இல்லாமல் ஆக்கி விட்டது.

வாழ்க்கையை ஓட்டுவதே பிரச்சினையாக இருக்கும் நிலையில் கூட, இத்தகைய விருந்தை நடத்த அவர் சற்றும் தயங்கவில்லை. “இல்லையெனில், தெய்வம் என்னை ஆசிர்வதிக்காது. விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றாது,” என்கிறார் அவர்.

மொகாதே கிராமம், அகிலியாநகரின் (முன்பு அகமது நகர்) பதார்டி தாலுகாவில் இருக்கிறது. தகிஃபாலேவின் வீடு, பிரபல மொகாதா தேவி கோவிலில் இருந்து வரும் சாலையின் வளைவில் அமைந்திருக்கிறது. பிரம்மாண்டமான நான்கு தளக் கட்டடத்துடன் 2009 முதல் 2013 வரை புதுப்பிக்கப்பட்ட கோவில் அது. அதற்கு ஆன செலவு ரூ.20 கோடி. மகாராஷ்டிராவில் பிரபல இந்து புனிதத் தலமாக விளங்கும் அக்கோவிலுக்கு வருடத்துக்கு 25 லட்சம் பேர் வருகிறார்கள்.

ஆனால் பக்தர்களுக்கு, அவர்கள் வணங்கும் தெய்வத்தின் பாதுகாவலர்களுடைய கடந்த காலம் பற்றி தெரியாது. அவர்கள் நடத்தும் கோவில் அறக்கட்டளை பல சர்ச்சைகளுக்கு உள்ளானது. பக்தர்கள் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. மொகாதா தெய்வம், பக்தர்களை ஆசிர்வதிப்பதற்கு பெயர் பெற்றவர்.

தகிஃபாலேவுக்கு 30 வயதுகளில் இரு மகன்கள். இருவருக்கும் மணமாகி விட்டது. பல நகரங்களில் கிடைக்கும் வேலைகளை செய்கிறார்கள். “அவர்கள் முன்னேறுவதற்காகதான் நான் விருந்து வைத்தேன்,” என்கிறார். “என்னையும் மனைவியையும் ஆசிர்வதித்தது போல, தெய்வம் அவர்களையும் நிச்சயம் ஆசிர்வதிக்கும்.”

30 வருடங்களுக்கு முன்பு, ஊர் கிணற்றில் தண்ணீர் இறைக்கும்போது, தகிஃபாலே தடுமாறி, விழுந்து படுகாயம் அடைந்தார். ஒரு மாதம் சுயநினைவின்றி கோமாவில் கிடந்தார். இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு, அவர் பழம் பறிக்க ஒரு மாமரம் ஏறும்போது தடுமாறி கீழே விழுந்தார். இரு விபத்துகளும் அவரது உயிரை பறிக்கும் அளவுக்கு இருந்தன. தெய்வ அருளால்தான் உயிரோடு இருப்பதாக அவர் கருதுகிறார்.

அவரின் வயதை ஒத்த அவரது மனைவில் தகிஃபாலே, கோவில் அறக்கட்டளையில் சமையலர் வேலை கிடைக்கும் வரை மூட்டுப் பிரச்சினையில் தவித்தார். வாரத்துக்கு ஆறு நாள் வேலை பார்த்து மாதந்தோறும் 7,000 சம்பளம் பெறுகிறார். 100 நாள் வேலைவாய்ப்பு திட்டத்தின் ஊழியர் மகாராஷ்டிராவில் சம்பாதிக்கும் தொகை அது. “இப்போது அவர் கோவிலுக்கு இரண்டு கிலோமீட்டர் மலையேறி செல்கிறார்,” என்கிறார். “தெய்வத்தின் அருளின்றி இது நடந்திருக்காது.”

மொஹாதே கிராமத்தை சேர்ந்தவர்கள், மொகாதா தெய்வத்தின் தீவிர பக்தர்கள். ஒவ்வொரு கோடைகாலத்துக்கும், நான்கு மாதங்களுக்கு, பொருளாதார ரீதியாக நலிந்த குடும்பமோ அல்லது வேறு குடும்பமோ மொத்த கிராமத்துக்கு விருந்து அளிக்கும்.

மூடநம்பிக்கைக்கு எதிரான அந்தஷ்ரத்தா நிர்முலன் சமிதி (ANIS) அமைப்பை சேர்ந்த ஹமீது தபோல்கர், கண்ணுக்கு தெரியாத சக்தி மீதான பயம் மக்களுக்கு எப்போதும் இருக்கிறது என்றும் தாங்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமென அவர்கள் விரும்புவதாகவும் சொல்கிறார். “கடவுளின் தூதுவர்களாக சொல்லிக் கொள்ளும் சாமியார்கள், இந்த பலவீனத்தையும் அப்பாவி மக்களின் விழிப்புணர்வற்ற தன்மையையும் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர்,” என்கிறார் அவர். “உளவியல் ரீதியாக பார்த்தால், சில சாமியார்களும் கோவில் அறக்கட்டளைகளும் உங்களின் அகப் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வை வெளியே தேட தூண்டி, மாயத்தீர்வு கிடைக்குமென போதிக்கின்றனர். கவர்ச்சிகரமாக இருக்கும் யோசனை இருப்பதால், மக்கள் தம் பலவீனத்தால் அவர்களின்பால் ஈர்க்கப்பட்டு மோசடிகளுக்கு பலியாகின்றனர்.”

2015ம் ஆண்டில், ஸ்ரீ ஜகதாம்பா தேவி சர்வஜனிக் அறக்கட்டளை என அதிகாரப்பூர்வமாக அழைக்கப்படும் மொகாதா கோவில் அறக்கட்டளை, தங்கத்தில் உருவாக்கப்பட்ட 91 கருவிகளை சிலைகளுக்கு அடியில் புதைத்து வைக்க முடிவு செய்தது. “பக்தர்களை ஆசிர்வதிக்க பிரபஞ்சத்தின் நுட்பமான ஆற்றலை அடைவதற்கான வழி” என இப்பணியை கோவில் குறிப்பிட்டது. இந்த ஆற்றல் அலைகள், “பக்தியை கூட்டும்” என்றும் “பக்தர்களின் அனுபவத்தை அதிகரிக்கும்,” என்றும் “அதிக நன்கொடைகளை கோவில்கள் பெற வைக்கும்,” என்றும் சொல்லப்பட்டது.

இந்த முன்மொழிவு, நீதித்துறையை சேர்ந்த இரண்டு பேர் அறக்கட்டளையில் இருந்தபோது ஏற்கப்பட்டது. மாஜிஸ்திரேட் நிதின் திரிபுவன் மற்றும் மாவட்ட நீதிபதி நாகேஷ் நவ்கார் ஆகியோர்தான் அவர்கள்.

கோவில் அறக்கட்டளைக்கான விதிகளின்படி, அகமது நகர் மாவட்ட நீதிபதி தலைவர் ஆக்கப்பட்டார். மூன்று வருடங்களுக்கு ஒரு முறை தலைவர் மாறுவார்.

கோவிலின் ஆற்றலை அதிகரிக்கவென சிலைகளுக்கு அடியில் புதைக்கப்பட்ட தங்கத்தின் எடை 2 கிலோ. 2025ம் ஆண்டு நிலவரப்படி 2 கோடி ரூபாய் மதிப்பு. இந்தப் பணியை செய்யவென, உள்ளூர் சாமியாரான பிரதீப் ஜாதவிடம் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது. அவர் 25 லட்சம் ரூபாயை கட்டணமாக கேட்டார். அதுவும் அறக்கட்டளையால் ஏற்கப்பட்டது. 20,000 ரூபாயை தாண்டும் எந்த வேலைக்கும் ஒப்பந்தப் புள்ளி கோரப்பட வேண்டும் என்பது கோவில் அறக்கட்டளையின் விதி. ஆனால் அது இப்பணியில் கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை. ஏனெனில் இந்த பணி “விதிவிலக்கான பணி” என குறிப்பிடப்பட்டது. அறக்கட்டளை தங்கத்தை புதைப்பதற்கு முன் ஜாதவ் மந்திரங்களை உச்சாடனம் செய்தார்.

மொத்த செயல்பாடும் மோசடிகளையும் ஊழலையும் மூடநம்பிக்கை வளர்ப்பையும் கொண்டிருந்தது. நீதித்துறையை சேர்ந்தவர்கள் அறக்கட்டளையில் இருந்தது இன்னும் நிலைமையை மோசமாக்கியது. இதை முதன்முதலாக மராத்தி செய்தித்தாளான லோக்மாத் தொடர் கட்டுரைகளால் அம்பலப்படுத்தியது. ANIS அமைப்பு அறநிலையத்துறை ஆணையரை 2017ம் ஆண்டில் நாட, அக்கட்டுரைகள்தான் தூண்டுகோலாக இருந்தன. இரண்டு வருடங்கள் கழித்து, அறங்காவலராக இருந்த நம்தேவ் கராட், அறக்கட்டளை இயங்குவதை தடை செய்யக் கோடி மும்பை உயர்நீதிமன்றத்தின் அவுரங்கபாத் அமர்வை நாடினார். இரு புகார்களையும் ஒன்றாக்கி, காவல்துறை விசாரணைக்கு நீதிமன்றம் 2021ம் ஆண்டில் உத்தரவிட்டது.

“கோவில் அறக்கட்டளையில் பணிசெய்தபோது, நிதி மோசடிகளை நான் கண்டறிந்தேன்,” என்கிறார் இரண்டரை ஏக்கர் விவசாய நிலம் வைத்துள்ள கராட். “சந்தேகமாக இருந்தது. கூட்டங்களின்போது ஊழல் குறித்து தொடர்ந்து கேள்வி எழுப்பினேன். எவரும் பொருட்படுத்தவில்லை. இங்குள்ள பக்தர்கள் ஏழைகள் என்றும் கிராமங்களை சேர்ந்த விளிம்புநிலை மக்கள் என்றும் சொல்லி பார்த்தேன். எவரும் மதிக்கவில்லை. எனவே பிரச்சினையை வெளியே கொண்டு செல்வது என முடிவெடுத்தேன்.”

கராடும் பதார்டி தாலுகாவை சேர்ந்த வழக்கறிஞரான 44 வயது ஹரிகர் கார்ஜே, இத்தகைய நடவடிக்கைகளுக்காக கடும் எதிர்ப்பையும் மிரட்டலையும் சந்தித்தனர். “லோக்மாத்தில் தொடர் கட்டுரைகள் வெளியானதும், கோவில் அறக்கட்டளைக்கு அவப்பெயர் ஏற்படுத்துவதாகவும் மத உணர்வுகளை புண்படுத்துவதாகவும் சொல்லி என் மீது புகார் காவல்துறையில் பதிவு செய்யப்பட்டது,” என்கிறார் கராட். “வீட்டை விட்டு நான் செல்லும் ஒவ்வொரு முறையும் என் மனைவி பதட்டப்பட்டார். நான் எதிர்த்தவர்கள் அனைவரும் வசதியும் செல்வாக்கும் கொண்டவர்கள். அச்சமயத்தில் என் மகன் சட்டம் படித்துக் கொண்டிருந்தார். அவரை கேலி செய்தார்கள்: ‘உன் தந்தையின் வழக்குக்கு இனி நீ ஆஜராகலாம்.’ நீதிமன்ற வழக்கிலோ காவல்துறை பிரச்சினையிலோ குடும்பமாக சிக்கிக் கொள்வது எங்களுக்கு பெரும் சிக்கலாக இருந்தது.”

58 வயது கராட், பதார்டிக்கு அருகே உள்ள அம்ராபூர் தாலுகாவில் கல்வி நிறுவனம் ஒன்றையும் ஏழை குழந்தைகள் போட்டித் தேர்வுகளுக்கு படிப்பதற்கான ஒரு நூலகத்தையும் நடத்துகிறார். பெரும் எதிர்ப்பு கிளம்பியதால், ஒருவாரத்துக்கு மேலாக தலைமறைவானார். உள்ளூர்காரர்கள் அவரையும் கார்ஜேவையும் இந்து மதத்தை அவமதிப்பதாக குற்றஞ்சாட்டினர். அவுரங்கபாத் நீதிமன்ற அமர்வு விசாரணைக்கு உத்தரவிட்ட பிறகு, கோவில் அறக்கட்டளை புகார்களை திரும்பப் பெற்றது என்கிறார் கராட்.

கோவில் அறக்கட்டளைகளின் மோசடி அம்பலமானால், இந்து பெரும்பான்மைவாதம் அவர்களுக்கு உதவுவதாகவும், மதம் மீதான தாக்குதலாக குற்றச்சாட்டுகளை திரிப்பதாகவும் ஹமித் தபோல்கர் சொல்கிறார். “சாமியார்களும் கோவில் அறக்கட்டளைகளும் இந்தியாவில் எப்போதும் பெரும் அதிகாரத்தை கொண்டிருக்கின்றனர்,” என்கிறார் அவர். “தற்போதைய சூழல், தண்டனையிலிருந்து அவர்கள் தப்பிக்கும் நிலையை அதிகப்படுத்தியிருக்கிறது.”

ஆனால் மகாராஷ்டிராவில் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும் மூட நம்பிக்கைக்கு எதிரான சட்டம், இத்தகைய முயற்சிகளை மட்டுப்படுத்தியிருக்கிறது. ஹமீதின் தந்தையும் ANIS அமைப்பின் நிறுவனரும் மூடநம்பிக்கைக்கு எதிரான பிரசாரத்தின் முன்னோடியுமான நரேந்திர தபோல்கர், இந்த சட்டத்தை கொண்டு வர தன் வாழ்நாள் முழுவதும் போராடியிருக்கிறார். 2013ம் ஆண்டில், இந்து மத அடிப்படைவாதிகளால் புனேவில் அவர் கொல்லப்பட்டார். கொன்றவர்களில் இரண்டு பேருக்கு தண்டனை கிடைத்திருக்கிறது. அவர் கொல்லப்பட்டதற்கு பிறகு, மகாராஷ்டிர அரசாங்கம் சட்டத்தை நிறைவேற்றி, அமல்படுத்தியது.

“மூடநம்பிக்கைக்கு எதிரான மசோதா, எந்த மூடநம்பிக்கையும் மதத்தில் இடம்பெறவில்லை என்பதை விரிவாக பதிவு செய்கிறது,” என்கிறார் ஹமீது. “சட்டமும் அதை ஏற்றுக் கொண்டது.”

கராட் மற்றும் ANIS அமைப்பின் தலையீட்டுக்கு பிறகு, மொகதா கோவிலின் அறங்காவலர்கள் மீது அந்த சட்டத்தின் அடிப்படையில் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது. அமானுஷ்ய சக்திகள் இருப்பதாக சொல்வதையும் அற்புதங்கள் நிகழ்த்த முடியுமென சொல்வதையும் அச்சட்டம் குற்றங்களாக்கியிருக்கிறது.

ஆனால் காவல்துறையின் விசாரணையும் அடுத்தக்கட்ட நடவடிக்கைகளும் திருப்திகரமாக இல்லை. மொகாதாவின் அதிகாரம் மற்றும் செல்வாக்கு பெரும் பங்காற்றின. நிதி மோசடி செய்ததற்கும் மூடநம்பிக்கையை ஊக்குவித்ததற்கும் வெறும் ஐந்து பேர்தான் கைது செய்யப்பட்டனர். பிரதீப் ஜாதவ், தங்க நகைகளை புதைக்கும் திட்டத்தை நிறைவேற்றிய சாமியார் ஆகியோர் ஐந்து பேரில் அடக்கம். ஆனால் இரண்டு நீதிபதிகள் மீது எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை. முதல் புகாரில் அவர்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தபோதும், குற்றப்பத்திரிகையில் அவர்களது பெயர்கள் இடம்பெறவில்லை.

அஹிலியாநகரின் தலைமை மாஜிஸ்திரேட், தற்போது வழக்கை விசாரித்து வருகிறார். பாரி தொடர்புகொண்டதில், கோவில் அறக்கட்டளையின் தலைமை நிர்வாக இயக்குநரான சுரேஷ் பாங்கே, “முன்னாள் அறங்காவலர்கள் மீது வழக்கு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அறக்கட்டளைக்கும் இந்த பிரச்சினைக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. முந்தைய அறங்காவலர்களின் நிர்வாகத்தில்தான் இந்த பிரச்சினை நடந்தது. எனக்கு அதை பற்றி ஒன்றும் தெரியாது. கோவில் அறக்கட்டளைக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை,” எனக் கூறியிருக்கிறார்.

மகாராஷ்டிரா முழுவதிலுமிருந்து ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் வருவது மூலமாக, மொகாதா கோவில் அறக்கட்டளை பல கோடிகளை தொடர்ந்து ஈட்டி வருகிறது. மதரீதியிலான அறக்கட்டளை என்பதால் வரிவிலக்கு உண்டு. கணக்குகளை வெளிப்படையாக வைக்கும் அவசியத்தை கூட அது உருவாக்கிக் கொள்ளவில்லை.

வெகுகாலமாக எவருக்கும் தெரியாத கோவிலாகதான் அது இருந்தது. ஆனால் வணிகமயப்படுத்தப்பட்ட பிறகு பணம் கொழிக்கும் இடமாக மாறி விட்டது. வழக்கறிஞர் கார்ஜே, தன் பால்யகாலம் தொடங்கி இந்த மாற்றத்தை முழுவதுமாக பார்த்திருக்கிறார். “வேலை, திருமணம் போன்ற விஷயங்களுக்காக கோவிலுக்கு வரும் பக்தர்களுக்கு தெய்வம் எப்போதுமே பிரபலம் பெற்ற தெய்வம்,” என்கிறார் அவர். “தனிப்பட்ட நம்பிக்கை சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் இது.”

ஆனால் வணிக லாபம் ஈட்ட அந்த நம்பிக்கையை பயன்படுத்துவதுதான் பிரச்சினை என்கிறார் அவர். “முக்கியமான பிரச்சினை, கோவிலை ஒரு நீதிபதி மேற்பார்வையிடுவதுதான். அரசியல் சாசனப் பதவியில் இருக்கும் ஒருவர், மதச்சார்பற்ற அரசில் எப்படி ஒரு மத அறக்கட்டளையில் அங்கம் வகிக்க முடியும்?”

கோவில் அறக்கட்டளையின் தலைமை நிர்வாக இயக்குநர் சுரேஷ் பாங்கே, பஞ்ச காலத்தில் நீர் கொண்டு வரும் வாகனங்கள், மண விழாக்களை ஒருங்கிணைத்தல், விளிம்புநிலை மக்களுக்கான சேலைகள், மனநிலை பாதிப்படைந்தவர்களுக்கான உதவி, ஏழை பக்தர்களுக்கு நாளொன்றுக்கு இருவேளை உணவு போன்ற பல தொண்டு வேலைகளுக்கு பணம் பயன்படுவதாக சொல்கிறார். மேலும் தொற்றுக்காலத்தில் கோவிட் மையத்தை அந்த அறக்கட்டளை உருவாக்கி மளிகை, மருந்துகள், பரிசோதனை கருவிகள் போன்றவற்றை வழங்கியது.

மொகாதா கோவில் இருக்கும் பதார்டி தாலுகா, விளிம்புநிலை சமூகங்களை சேர்ந்த புலம்பெயர் கரும்பு தொழிலாளர்கள் அதிகம் இருக்கும் பகுதி. ஆறு மாதங்களுக்கு வெறும் 30,000-40,000 ரூபாய் வருமானம் ஈட்ட, மகாராஷ்டிராவிலும் கர்நாடகாவிலும் நவீன கொத்தடிமை வேலைகளை பார்க்கவென தொழிலாளர் தம்பதி புலம்பெயர்கிறார்கள்.

பெரும்பாலான நேரம், குடும்பத்தினர் தங்களின் குழந்தைகளின் கல்வி செலவை தவிர்க்கும் பொருட்டு, அவர்களையும் தங்களுடன் அழைத்து சென்று விடுகின்றனர். ஏனெனில் குழந்தைகளை பார்த்துக் கொள்ள குடும்பத்தில் எவரும் இருக்க மாட்டார். அந்த குழந்தைகளுக்கென கோவில் அறக்கட்டளை ஒரு விடுதி வைத்திருப்பதாகவும் அதில் 124 மாணவர்கள் இருப்பதாகவும் பாங்கே சொல்கிறார். அந்த குழந்தைகளில் 80 சதவிகித பேர் கரும்பு தொழிலாளர்கள்.

கல்வியாளரும் அகில்யாநகரின் முன்னாள் பள்ளி தலைமை ஆசிரியருமான ஹெராம்ப் குல்கர்னி, மொகாதா கோவிலில் இருப்பது போன்ற அறக்கட்டளைகள், தங்களுக்கு கிடைக்கும் பணத்தை கொண்டு, இன்னும் பல விஷயங்களை செய்ய முடியும் என்கிறார். எனினும் மூடநம்பிக்கைகளை பரப்புவதற்கான நியாயத்தை இது வழங்க முடியாது. “மத அறக்கட்டளைகளின் கவனம் பணத்தை ஈட்டுவதுதான்,” என்கிறார் அவர். “இந்த யோசனையை எந்த அரசியல்வாதியும் முன் வைக்க மாட்டார். வைத்தால் அவரை இந்து விரோதி என முத்திரை குத்தி விடுவார்கள்.”

ஆறு மாதங்களுக்கு வேறொரு பகுதிக்கு புலம்பெயர்வதற்கு முன், நூற்றுக்கணக்கான கரும்பு வெட்டுபவர்கள், மொகாதா கோவிலுக்கு சென்று, தெய்வத்தின் ஆசியை வேண்டுகிறார்கள்.

32 வயது கல்பனா சோர்மலே, ஆறு மாத புலப்பெயர்வுக்கு பிறகு மே 2025-ல் கரோடிக்கு திரும்பினார். மழைக்காலத்துக்கு முந்தைய பயிர்க்காலத்துக்கான வேலைகளை தொடங்கினார். அவருடன் சென்று வந்த 14 மற்றும் 13 வயது மகன்கள் இருவரும் தேர்வுகளை எழுத மட்டும்தான் திரும்பி வந்திருக்கின்றனர். “அது அவர்களுக்கு கடினமாக இருக்கிறது,” என்கிறார் அவர். “கரும்பு வெட்டிக் கொண்டே தினமும் படிப்பது கஷ்டம். வீட்டுப்பாடம் அவர்கள் சரியாக செய்தார்களா இல்லையா என்பதை பார்க்குமளவுக்கு கூட எங்களுக்கு படிப்பறிவு இல்லை. இதனால்தான் கல்வியில் எங்களின் குழந்தைகள் பின் தங்குகிறார்கள். வாழ்க்கையிலும் தேங்கி விடுகிறார்கள்.”

தகர சுவர்கள் மற்றும் வைக்கோல் கூரையுடன் கூடிய கொட்டகையில் மங்கலான வெளிச்சத்தில், மகாராஷ்டிராவின் நாடோடி பழங்குடி சமூகமான தங்கர் சமூகத்தை சேர்ந்த கல்பனா, மொகாதா தெய்வம் எந்தளவுக்கு சிறந்த தெய்வம் என வசிப்பிடத்தில் இருக்கும் பிறர் சொல்வதை அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.

அவரின் மைத்துனரான 43 வயது மகாதேவ் சோர்மலே, வசிப்பிடத்தை சுற்றி மண்ணை தோண்டியபடி, தன் மனைவி ஷர்தாவுக்கு, காதுக்கு பின் இருந்த வீக்கம், தெய்வத்தை வேண்டிக் கொண்டதும் போய்விட்டதாக சொல்கிறார். “தெய்வம் ஆசிர்வதித்ததும் எங்களின் வருமானத்தை பொறுத்து முடிந்ததை நன்கொடையாக அளிக்கிறோம்,” என்கிறார் மகாதேவ்.

“தெய்வத்திடம் ஏதேனும் வேண்டினீர்களா?” என குடிசைக்குள் மாங்காய் ஊறுகாய் தயாரிக்கும் கல்பனாவிடம் கேட்டேன்.

“தேவையின்றி ஏன் அவளுக்கு பாரத்தை கொடுக்க வேண்டும்?” எனக் கேட்கிறார் அவர். “என்னுடைய பிரச்சினைகள் என்னுடையவைதான். அவள் அதை தீர்க்க வேண்டியதில்லை.”

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்