மேற்கு வங்காளத்தின் மத்துவாவில் குடியுரிமையற்ற நிலை

2026 ம் ஆண்டு, ஒரு மே மாத ஞாயிற்றுக்கிழமையில், மேற்கு வங்காளத்தின் வடக்கு 24 பர்கானாஸில் உள்ள மத்துவா சமூகத்தின் ஆன்மீகத் தலமான தாகூர்பாரியில் மக்கள் பெருந்திரளாக கூடியிருந்தனர். அவர்களில் பெரும்பாலானோர் கோவிலில் பிரார்த்தனை செய்ய வரவில்லை. மாறாக, தங்கள் குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் ஆவணங்களைப் பெற கடும் வெயிலில் நீண்ட வரிசைகளில் காத்திருக்கின்றனர.

வாக்காளர் பட்டியல்களின் சிறப்புத் தீவிரத் திருத்தத்தின் (SIR) போது நிகழ்ந்த 90 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட பெயர் நீக்கங்களில், இவர்களுடைய பெயர்களும் நீக்கப்பட்டன. 2026-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் நடைபெற்ற மாநிலத் தேர்தலில் அவர்களால் வாக்களிக்க முடியவில்லை.

மத்துவாக்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் 15 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில், இந்துப் பெயர்கள் பெருமளவில் நீக்கப்பட்டன.

தாகூர்பாரியில் கூடியுள்ள கூட்டத்தில் லலிதா தாலியும் ஒருவர். அவர் தனது கணவர் கார்த்திக்குடன் இந்து அட்டை பெறுவதற்காக காத்திருக்கிறார். கபிலாஷ்பூரைச் சேர்ந்த 43 வயதான இவர், சுமார் 30 கிலோமீட்டர் தொலைவை ஸ்கூட்டியில் கடந்து வந்துள்ளார். இவரது பெயர் இறுதி எஸ்ஐஆர் பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை. ஆனால் கார்த்திக்கின் பெயர் இடம்பெற்றுள்ளது.

லலிதாவின் தாத்தாவும், தந்தையும் 1950-களில் இந்தியாவிற்கு வந்து, 1984-ல் வங்காள தேசத்திற்கு திரும்பினர். சில ஆண்டுகளில் அவர்கள் மீண்டும் இந்தியாவிற்கு வந்தனர். “ஓர் பாபா எபர் ஓபர் கோர்தோ. கே ஜேன் கோன் பரே ஜோன்மேச்சே ["அவருடைய அப்பா அடிக்கடி இந்தியாவிற்குச் சென்று திரும்புவார். அவர் எங்கு பிறந்தார் என்று யாருக்குத் தெரியும்]" என்கிறார் 53 வயதான கார்த்திக்.

மத்துவாக்கள் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தோன்றிய பிராமண எதிர்ப்புப் பிரிவினர் ஆவர். "பிரிக்கப்படாத வங்காளத்தின் கிழக்குப் பகுதியில், ஹரிசந்த் தாக்கூர் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினரை, குறிப்பாக நாமசூத்திரர்களைத் திரட்டியபோது உருவானவர்கள் அவர்கள். பல மத்துவாக்கள் இக்கட்டான சூழலில் மேற்கு வங்காளத்திற்குக் குடிபெயர்ந்தனர். அவர்களிடம் ஆவணங்கள் எதுவும் இருக்கவில்லை. "பிரிவினைக்குப் பிறகு கிழக்கு பாகிஸ்தான்/வங்காளதேசத்தில் நாமசூத்திரர்கள் (பட்டியல் சாதியினர்) மதரீதியான துன்புறுத்தல்களுக்கும் ஆளானார்கள்," என்று அயன் குஹா சுட்டிக்காட்டுகிறார். இங்கிலாந்தின் ஸஸெக்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆய்வாளராக இருக்கும் குஹா, மேற்கு வங்காளத்தில், சாதியின் அரசியல் இயக்கவியல் குறித்து விரிவாக ஆய்வு செய்துள்ளார்.

தாகூர்பாரியில், லலிதாவைப் போன்ற மக்கள் புதிய ஆவணங்களைப் பெறவும், ஆவணங்கள் இருப்பின், அதை சரிபார்க்கவும் தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருக்கிறனர். சிலர் இந்து மற்றும் மத்துவா அட்டைகளின் விலையைக் கேட்க வந்துள்ளனர்.

லலிதா இந்து அட்டைக்கு ரூ.170-ம், குடியுரிமை அட்டைக்கு ரூ.500-ம் செலுத்தியுள்ளார். “அனேக் டகா னா, [இது பெரிய தொகை, அல்லவா?]” என்று கேட்டுவிட்டு, "நாங்கள் ஆவணங்களை நகல் எடுப்பதற்கும் பணம் செலவழித்தோம்" என்கிறார். மக்கள் பல்வேறு அட்டைகளுக்காக ரூ. 200 முதல் 850 வரை செலுத்தியுள்ளனர். சில சமயங்களில், குடியுரிமையை நிரூபிக்க ரூ.1,000-க்கும் மேல் செலுத்தியுள்ளனர்.

"என் பெற்றோர், சகோதரர், என் மூன்று மகள்கள் என நாங்கள் அனைவருமே வாக்காளர்கள் தான். லலிதாவின் உடன்பிறப்புகளில், அவர் பெயர் மட்டுமே நீக்கப்பட்டுள்ளது," என்கிறார் கார்த்திக். இவர் மகாராஷ்டிராவில் கட்டுமானத் தளங்களில் பணிபுரியும் புலம்பெயர் தொழிலாளி ஆவார்.

பெயர் நீக்கங்கள் அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. "வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து பெயர்கள் நீக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றி நான் தொலைபேசியில் பல விஷயங்களைக் காண்கிறேன். எனக்கும் பயமாகவும் பதட்டமாகவும் இருக்கிறது," என்கிறார் லலிதா. அவர் இப்போது குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தின் மூலம் தனது குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பிக்க முயற்சிப்பார்.

ரீனாவின் (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) கணவரின் பெயர் நீக்கப்பட்டதால், அவரது நிலைமை மிகவும் மோசமாக உள்ளது. "எயி தேஷே அமர் கியு நெயி [இந்த நாட்டில் எனக்கு என்று யாருமில்லை]" என்று கைகாட்டா வட்டாரத்தில் உள்ள சிக்கன்பாராவைச் சேர்ந்த இவர் கூறுகிறார். அவரது தந்தை, சித்தி மற்றும் உடன்பிறப்புகள் என் அவரது குடும்பத்தினர் அனைவரும் வங்காளதேசத்தில் உள்ளனர்.

40 வயதான இவர், தான் வங்காளதேசத்தில் நாமசூத்திரராகப் பிறந்ததாகவும், ஆனால் மத்துவா சமூகத்தின் வம்சாவளி அல்லது கலாச்சார நெறிகள் பற்றி தனக்கு அதிகம் தெரியாது என்றும் கூறுகிறார். அவர் சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்தியாவிற்கு வந்துள்ளார். வங்காளதேசத்தின் ஃபரித்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பட்பாலி கிராமத்தைச் சேர்ந்த இவர், அப்போது ஒன்றரை வயதிருந்த தனது மகனுடன் இங்கு வந்துள்ளார்.

"எனக்கு இரண்டரை வயது இருக்கும்போது என் அம்மா இறந்துவிட்டார். என் சித்தி என்னை நிம்மதியாக வாழ விடவில்லை. என் அப்பா, 17 வயதில் எனக்குத் திருமணம் செய்துவிட்டார். என் கணவர் என்னை சித்திரவதை செய்வார். “அமி கூப் கோஷ்தே தின் கடாசிலம் [அது மிகவும் கடினமான காலம்]" என்று தனது மூங்கில் வீட்டின் முற்றத்தில் நின்றபடி ரீனா கூறுகிறார். இங்கு அவர் வசித்து வரும் இருபது ஆண்டுகளில், ஒருபோதும் வீட்டிற்கு திரும்பி செல்லவில்லை. அவர் தற்போது வசிக்கும் இடத்திலிருந்து சுமார் 20 கி.மீ தொலைவில் உள்ள போங்கான் தான் அருகிலுள்ள எல்லைச் சோதனைச் சாவடி.

சுமார் பத்தாண்டு காலமாக, ரீனா நாடியா மாவட்டத்தில் உள்ள கல்யாணியில் தங்கியிருந்தார். அங்கு அவர், மகனை வளர்ப்பதற்காக வீட்டுப் பணிப்பெண், மருத்துவ உதவியாளர் மற்றும் சமையல்காரர் எனப் பல வேலைகளைச் செய்து வந்துள்ளார். அவர் இரண்டாவது திருமணம் செய்து கொண்டு சிக்கன்பாராவிற்கு குடிபெயர்ந்தபோது, ​​சில அடையாள ஆவணங்களை பெற்றார். இருப்பினும் இந்த ஆண்டு திருத்தப்பட்ட வாக்காளர் பட்டியலில் அவரது பெயர் இடம்பெறவில்லை. அதை பற்றி விசாரிக்க சென்ற போது, "எக் காபி கோரே ஃபோட்டோ துல்லோ காலி [அவர்கள் ஒரே ஒரு புகைப்படம் மட்டுமே எடுத்தார்கள்]" என்கிறார் அவர். “இன்னும் வங்காளதேசத்தில் இருக்கும் என் பெற்றோரின் ஆவணங்களை நான் எப்படி சமர்ப்பிப்பது?” என்று கவலை தோய்ந்த முகத்தோடு கேட்கிறார், ரீனா.

மாநிலத்தில் 27 லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் தீர்ப்பாயங்களில் தங்கள் பதிவுகள் நீக்கப்பட்டதை எதிர்த்து முறையிட்டனர். இருப்பினும் அவர்களால் வாக்களிக்க முடியவில்லை.

தனது இரண்டாவது திருமணத்தின் மூலம் எட்டு வயது மகளைக் கொண்ட ரீனா, தன் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி கவலைப்படுகிறார். அவரது மகன் மும்பைக்குக் குடிபெயர்ந்து அங்கு ஒரு ஹோட்டலில் பணிபுரிகிறார். ஒரு காலில் ஊனம் உள்ள அவரது கணவர், வட வங்காளத்தில் உள்ள சிலிகுரியில் ஒரு கேக் தொழிற்சாலையில் பணிபுரிகிறார். மேலும் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் (சிஏஏ) மூலம் ஏற்கனவே குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பித்துள்ளார். சமீப காலம் வரை, ரீனா அருகில் ஒரு வீட்டில் பணிப்பெண்ணாகப் பணிபுரிந்தார். ஆனால் இப்போது அவரது கணவர் மற்றும் மகனின் கூட்டு வருமானத்தை நம்பி வாழ்கின்றார்.

மாநிலத்தின் வடக்கு 24 பர்கானாஸ் மாவட்டத்தில் உள்ள கைகாட்டா (சிடி) வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ள சிக்கன்பாராவில், கட்சா மற்றும் பக்கா வீடுகள் கலந்துள்ளன. பெரிய பிளாஸ்டிக் பைகளில் கட்டப்பட்ட மாலைகள் இந்த கிராமத்தில் அதிகம் காணப்படுகின்றது. இங்கு வசிக்கும் பெரும்பாலானோர் அவற்றை தயாரித்து விற்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். பெரும்பாலான இளைஞர்கள் வேலைக்காகப் புலம்பெயர்ந்துவிட்டதால், இங்கு பெரும்பாலும் முதியவர்களே வசிக்கின்றனர்.

சிறப்புத் தீவிரத் திருத்தத்திற்கு பிறகு, இங்குள்ள மத்துவா குடியிருப்பாளர்களில் பெரும்பான்மையினரின் பெயர்கள் 'விசாரணையில்' இருப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டது. வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து பெயர்கள் நீக்கப்பட்டவர்களுக்கும் அதற்கான காரணம் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. வாக்குச்சாவடி நிலை அதிகாரியிடமும் (பிஎல்ஓ) எந்தப் பதிலும் இல்லை.

சிக்கன்பாராவில் உள்ள தனது பக்கா வீட்டிற்கு வெளியே அமர்ந்திருக்கும் அமல் கிருஷ்ண ஹால்டர், "அமர் வோட் நெயி தோ கி ஹொயெசே [எனக்கு வாக்கு இல்லையென்றால் என்ன? நான் இன்று இருக்கிறேன், நாளை இல்லாமல் போகலாம்]" என்று ஆவேசமாகப் பேசுகிறார்.

1985-ல், தனது 28 வயதில், அமல் வங்காளதேசத்தின் குல்னாவிலிருந்து இந்தியாவிற்கு வந்துள்ளார். கொல்கத்தாவில் கட்டுமானத் தளங்களில் வேலைக்குச் சேர்ந்து, வடக்கு 24 பர்கானாஸ் மாவட்டத்தில் உள்ள கனுபூரில் வசித்து வந்தார். மேற்கு வங்காளத்திற்கு வந்த சுமார் எட்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு, அமல் சிக்கன்பாராவிற்கு குடிபெயர்ந்து விவசாயக் கூலித் தொழிலாளியாக வேலைக்குச் சேர்ந்தார்.

தன் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பலரைப் போலவே, அமலும் கடந்த இரண்டு தேர்தல்களிலும் மம்தா பானர்ஜி தலைமையிலான அகில இந்திய திரிணாமூல் காங்கிரஸுக்கு வாக்களித்துள்ளார். பல ஆண்டுகளாக, பல்வேறு அரசியல் கட்சிகள் மத்துவா மகாசங்கத்தின் மூத்த தலைவியான போரோமா என்றும் அழைக்கப்படும் பினபானி தேவியின் ஆதரவை நாடி வருகின்றன. பினபானி தேவி, அப்பகுதியில் மத்துவா மகாசங்கத்தை நிறுவிய குருசந்த் தாக்கூரின் பேரனான பி. ஆர். தாக்கூரின் மனைவி ஆவார். பினபானி தேவி 2019-ல் காலமானார். அதன் பிறகு அவரது குடும்பத்தில் அரசியல் சார்புகள் குறித்த பிளவு மேலும் வலுப்பெற்றது.

2023-ல் மால்டாவில் நடந்த ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில், தனது மற்றொரு ஆன்மீகத் தலைவரான குருசந்த் தாக்கூரின் பெயரை ‘கோரு-சந்த்’ என்று தவறாக உச்சரித்தபோது, ​​பானர்ஜி கட்சி மீதான தனது பற்றை அமல் இழந்தார். “அமர் தாகூர் கே ஜே கோரு போலே, தர் சாதே அமி நை நை நை [என் கடவுளைப் பசு என்று அழைப்பவரை நான் ஆதரிக்க மாட்டேன், இல்லை, இல்லை, இல்லை]” என்று தலையை ஆட்டியபடி அமல் கூறுகிறார்.

அவர் தற்போது பாரதிய ஜனதா கட்சிக்கு (பாஜக) வெளிப்படையாகத் தனது ஆதரவை தெரிவித்து வருகிறார். மேலும் தொகுதியில் நடைபெறும் அவர்களின் கூட்டங்களிலும் தவறாமல் கலந்துகொள்கிறார்.

2020-ல் போங்கானில் நடந்த பாஜக கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ள சென்றபோது ஏற்பட்ட விபத்தின் காரணமாக, அமலால் தற்போது வேலைக்கு செல்ல முடிவதில்லை. அவரது மனைவி சஸ்வதி, கொல்கத்தாவின் பாகாஜதின் சந்தையில் மாலைகளைத் தயாரித்து விற்பனை செய்து, மாதம் ரூ. 4,000 சம்பாதிக்கிறார். அவரது பெயரும் பதிவேடுகளில் இருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போது மும்பையில் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளியாக இருக்கும் தனது மகனுக்காகவும் அமல் மேல்முறையீடு செய்துள்ளார்.

2019-ல் நடைமுறைக்கு வந்த குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தின் (சிஏஏ) மூலம் குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பிப்பதற்காக, தனது இந்து மற்றும் மத்துவா அட்டைகளுடன் ஏற்கனவே தாகூர்பாரிக்குச் சென்று வந்ததாக அமல் கூறுகிறார். டிசம்பர் 31, 2014-க்கு முன் இந்தியாவிற்கு வந்த ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தான் மற்றும் வங்காளதேசத்தில் மதரீதியாகத் துன்புறுத்தப்பட்ட சிறுபான்மையினருக்கு இந்தியாவில் குடியுரிமை பெற இந்தச் சட்டம் வழி வகுக்கிறது.

இப்பகுதியில் புதிதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்ற உறுப்பினர் சுப்ரதா தாக்கூர், ஆன்மீகத் தலைவர் ஹரிசந்த் தாக்கூரின் நேரடி வம்சாவளி ஆவார். "ஹிந்து தேர் ரோக்கா கோர்தெ ஹோபே [நாம் இந்துக்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்]" என்கிறார் கைகாட்டா சட்டமன்ற உறுப்பினர். மேலும், இது அனைத்து சாதி குழுக்களையும் உள்ளடக்கியது என்றும் அவர் வலியுறுத்துகிறார். அவர் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தை மத்துவாக்களுக்கான ஒரு 'ரோக்கா கோபோச்' அல்லது கேடயம் என்று அழைக்கிறார். "அதனால்தான் மத்துவாக்களும் எங்களுக்கு அதிக எண்ணிக்கையில் வாக்களித்துள்ளனர்," என்று அவர் விளக்குகிறார்.

இருப்பினும், திரிணாமூல் மாநிலங்களவை எம்.பி. மம்தா பாலா தாக்கூர், பாரியிடம், அதிக எண்ணிக்கையிலான மத்துவாக்கள் அச்சத்திலும், எதிர்காலம் குறித்த குழப்பத்திலும் வாழ்வதாகக் கூறியுள்ளார். "மக்கள் பல்வேறு ஆவணங்களைப் பெற அங்கும் இங்கும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அரசாங்கம் தடுப்பு முகாம்கள் நிறுவுவதை பார்க்கும்போது, எதிர்காலம் என்னவாகும் என்று மத்துவாக்கள் அஞ்சுகிறார்கள்."