ಪೆರುವೆಂಬ: ಲಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಘರ್ಷ

ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ, ಪೆರುವೆಂಬ, ಚರ್ಮದ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಸು, ಎಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಮೇಕೆಯಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಚರ್ಮವನ್ನು ಮಾರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಂಗಳದಾಚೆ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳ ಒಳಗೆ, ಕಚ್ಚಾ ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್ ಸಮುದಾಯದ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ತಾಳವಾದ್ಯಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತದ ತಾಳವಾದ್ಯಗಾರರು ಕೇರಳದ ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್ ನಗರದಿಂದ 14 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಪೆರುವೆಂಬದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸುವ ಚರ್ಮಾಧಾರಿತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. “ನಾವು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸಬಲ್ಲ ಸಂಗೀತಗಾರರಲ್ಲ, ಆದರೆ ಉತ್ತಮ-ಗುಣಮಟ್ಟದ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನ ಶೃತಿಗಳು (ಅರ್ಧಸ್ವರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಮೆ ಅಂತರದ ಸ್ಥಾಯಿಭೇದದ ಘಟಕಗಳು) ತಿಳಿದಿವೆ. ಆರ್ಡರ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ನಾವು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಗ್ರಾಹಕರ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವು ತಯಾರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅಂಗಡಿಗಳು ಅಥವಾ ಚಿಲ್ಲರೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾರುವುದಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ ಮೃದಂಗ-ತಯಾರಕ 44ರ ಕೆ. ಮಣಿಕಂದನ್‌.

ಪೆರುವೆಂಬದ ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್ನರು ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸಂಗೀತ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಮೃದಂಗ, ಮದ್ದಳೆ, ಚಂಡೆ, ತಬಲ, ಢೋಲ್‌, ಕಂಜಿರ ಇತ್ಯಾದಿ ಡ್ರಮ್‌ಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ ಅವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮುದಾಯವು ಇನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ತಾಳವಾದ್ಯ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮಣಿಕಂದನ್‌ ಹೇಳುವಂತೆ ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ಅವರು ಕೃಷಿ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕಮ್ಮಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪೆರುವೆಂಬ ಗ್ರಾಮಪಂಚಾಯತಿಯ ಸುಪರ್ದಿನಲ್ಲಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ಕೇಂದ್ರವೆನಿಸಿದ್ದ ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ನ ಸ್ಥಾನಮಾನವು ಪೆರುವೆಂಬ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್ನರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆದಾಯವನ್ನು ಪಡೆತಯವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳ ತಯಾರಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು.

ನಂತರದಲ್ಲಿ, ಪೆರುವೆಂಬದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೃದಂಗಕ್ಕೆ ಟಿ. ಎಸ್‌. ಮಣಿ ಅಯ್ಯರ್‌ (1912-1981) ಎಂಬ ಮೃದಂಗ ಪರಿಣಿತರು ನೀಡಿದ ಮಾನ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅದರ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯು ಕೇರಳದಾಚೆಗಿನ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಸರಿಸಿತು. ಈ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಮದ್ರಾಸಿನ (ಈಗಿನ ಚನ್ನೈ) ಸಂಗೀತಗಾರರನ್ನು ಅವರು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿ, ಅನೇಕರು ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್ನರ ಖಾಯಂ ಗ್ರಾಹಕರಾದರು. ಮಣಿಕಂದನ್‌ ಅವರ ತಂದೆ ಕೃಷ್ಣನ್‌ ಮರುತಲಪರಂಬು ಎಂಬುವವರೊಂದಿಗೆ ಅಯ್ಯರ್‌ ಅವರಿಗೆ ಗಾಢವಾದ ಸ್ನೇಹವಿತ್ತು. ಅಯ್ಯರ್‌ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮೃದಂಗಗಳನ್ನು ಇವರು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈಗ ಪೆರುವೆಂಬ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ 320 ಪರಿವಾರಗಳಲ್ಲಿ, 80 ಪರಿವಾರಗಳು ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ (ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿ ದಸ್ತಾವೇಜಿನಂತೆ) ಸೇರಿವೆ. 2007ರಲ್ಲಿ, ಕುಶಲ ಕರ್ಮಿಗಳು ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯ ಥುಕಲ್‌ ವಾದ್ಯೋಪಕರಣ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಂಘಂ ಎಂಬ ಚರ್ಮಾಧಾರಿತ ವಾದ್ಯಗಳ ತಯಾರಕರ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದರು. ಆಗಿನಿಂದಲೂ ವಾದ್ಯಗಳ ಬೆಲೆಗಳು, ದುರಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರದ ದರಗಳನ್ನು ಸಂಘಟನೆಯ ಸದಸ್ಯರು ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಹಂಚಿಕೆಯು ಸಮಾನವಾಗಿರುವಂತೆ ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತಾರೆ. ಹಳ್ಳಿಯ 65 ಸದಸ್ಯರು ಹಾಗೂ 114 ತರಬೇತಿದಾರರಿರುವ ಸಂಘಟನೆಗೆ, ಮಣಿಕಂದನ್‌ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಕಲಾವಿದರ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಾದ್ಯಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ತಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೆರುವೆಂಬದ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಸ್ಥಿರವಾದ ಆದಾಯವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕೋವಿಡ್‌-19 ಅದನ್ನು ಬದಲಿಸಿತು.

ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಮೊದಲ ಮೂರು ಕೊರೊನಾವೈರಸ್‌ ಪ್ರಕರಣಗಳು ವರದಿಯಾದ ನಂತರ ಜನವರಿ 2020ರಲ್ಲಿ ಕೇರಳ ಸರ್ಕಾರವು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಲಾಕ್‌ಡೌನ್‌ ಅನ್ನು ಜಾರಿಮಾಡಿತು. ಫೆಬ್ರವರಿಯ ನಂತರ ಯಾವುದೇ ಗ್ರಾಹಕರು ಪೆರುವೆಂಬಕ್ಕೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಗರಿಷ್ಠ ಮಾರಾಟದ ಋತುವೆನಿಸಿದ್ದ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆರ್ಡರುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಫೆಬ್ರವರಿಯಿಂದ ಜೂನ್‌ವರೆಗೆ ಹಬ್ಬದ ಋತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಯಾವುದೇ ಖರೀದಿಯನ್ನು ನಡೆಸಲಿಲ್ಲ. ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ವಿಚಾರಿಸುವುದಾಗಲಿ ದುರಸ್ತಿಯ ಕೆಲಸವಾಗಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮಣಿಕಂದನ್‌. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು ಮತ್ತು ಚರ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುವ ವಾರ್ಷಿಕ ಹಬ್ಬಗಳು ತಾಳವಾದ್ಯಗಾರರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಐನೂರರವರೆಗೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಇವರು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಪಂಚರಿ ಮೇಳಂ ಮತ್ತು ಪಂಚವಾದ್ಯಂಗಳಂತಹ ಪಾರಂಪರಿಕ ವಾದ್ಯಮೇಳಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಲಾಕ್‌ಡೌನ್‌ನಿಂದಾಗಿ ವಾದ್ಯಗಳ ಮಾರಾಟವು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿಯಿತು. 2020ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ವಾದ್ಯಗಳು ಲಾಕ್‌ಡೌನ್‌ಗಿಂತಲೂ ಮೊದಲು ಮಾರಾಟವಾಗಿದ್ದವು. “ಮೃದಂಗಂ ಮತ್ತು ತಬಲಗಳು ಮಾರಾಟವಾದವೇ ಹೊರತು ಯಾವುದೇ ಚಂಡೆ ಬಿಕರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ” ಎಂದರು ಮಣಿಕಂದನ್‌. ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ, 2019ರಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟಗೊಂಡ 380 ವಾದ್ಯಪರಿಕರಗಳಲ್ಲಿ ಚಂಡೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 112. ಇದು ಪಂಚರಿ ಮೇಳಂ ವಾದ್ಯಮೇಳದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಡ್ರಮ್‌.

ಕಥಕ್ಕಳಿ ನೃತ್ಯ-ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ತಾಳವಾದ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಚಂಡೆ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಮದ್ದಳೆಗಳು ಪೆರುವೆಂಬದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ವಾದ್ಯಗಳು. ಮದ್ದಳೆಗಳ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಪಡೆದಿರುವ ಮೂವತ್ತಾರು ವರ್ಷದ ರಾಜೀವನ್‌ ಲಕ್ಷ್ಮಣ್‌ ಹೇಳುವಂತೆ, ಹೊಸ ಮದ್ದಳೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ರೂ.ಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಚಂಡೆ, ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ರೂ.ಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಳೆಯ ಮದ್ದಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬದಲಿಸಲು ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ರೂ.ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಂತಿಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಬದಲಿಸಲು ಎಂಟುನೂರು ರೂ.ಗಳು. ಪ್ರತಿ ವಾದ್ಯದ ಮಾರಾಟದ ನಿಟ್ಟಿನ ಲಾಭದ ಮಟ್ಟ, ಶೇಕಡ ಎಂಟು.

“ಕೋವಿಡ್‌ ಲಾಕ್‌ಡೌನ್‌ಗೂ ಮೊದಲು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಪರಿವಾರವು ಮಾಹೆಯಾನ 17,000–40,000 ರೂ.ಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅರವತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಮಣಿ ಪೆರುವೆಂಬ.

ಸಂಕಷ್ಟವು ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಇತರ ದೃಢ ಆದಾಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿ ರಾಜೀವನ್‌ ತಿಳಿಸಿರು. ಆದರೆ ಲಾಕ್‌ಡೌನ್‌ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೆರುವಂಬದ ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ ಪರಿವಾರಗಳಿಗೆ ಕೃಷಿಯು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸಲು ನೆರವಾಯಿತು. ಬಹುತೇಕ ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಧ ಎಕರೆಯಿಂದ ಒಂದು ಎಕರೆಯವರೆಗೆ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯಿದ್ದು, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ರೂ.ಗಳಂತೆ ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ ಐವತ್ನಾಲ್ಕು ರೂ.ಗಳಂತೆ ಮಾರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಭತ್ತವನ್ನು ಬೆಳೆದರು.

ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೂ ಸಹ, ವಾದ್ಯೋಪಕರಣಗಳ ತಯಾರಕರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ (ಜಾನುವಾರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ) ನಿಟ್ಟಿನ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ 2017ರ ನಿಯಮಗಳು ದನದ ಚರ್ಮದ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಿತು. ನಿಯಮಗಳಿಂದಾಗಿ, ದನಗಳ ಅಂತರ್‌ರಾಜ್ಯ ಸಾಗಾಣಿಕೆಗೆ ಹೊಡೆತ ಬಿತ್ತು. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೊಯಮತ್ತೂರ್‌ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕಸಾಯಿಖಾನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮದ ಸರಬರಾಜನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು.

ಪೆರುವೆಂಬದ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಈಗ ಮೂರು ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದ ಪುಥುನಗರಂನಲ್ಲಿನ ಮಾಂಸದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಚರ್ಮದ ಮಾರಾಟಗಾರರೂ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ರಾಜೀವನ್‌ ಅವರ ಸಹೋದರ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷದ ರಮೇಶ್‌ ಲಕ್ಷ್ಮಣ್‌.

ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷದ ಸುಮೋದ್‌ ಖಾನ್‌ ಹೇಳುವಂತೆ, “ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಯಾವುದೇ ವಾದ್ಯವು ಪೆರುವೆಂಬದಲ್ಲಿಲ್ಲ.” ಒಂದು ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ರೂ.ಗಳ ಬೆಲೆಯಿದೆ. “ಪ್ರತಿ ವಾದ್ಯಕ್ಕೂ ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೃದಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ ಮತ್ತು ಮದ್ದಳೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚರ್ಮವು ಅಗತ್ಯ.” ಎಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಮೇಕೆಯ ಚರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ವಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. “ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಚಂಡೆ ಮತ್ತು ಮದ್ದಳೆಯಲ್ಲಿ, ಮೇಕೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮೃದಂಗದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಹಸುವಿನ ಕರುಳು ಎಡಕ್ಕ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ನಲವತ್ತೇಳು ವರ್ಷದ ಕೆ.ವಿ. ವಿಜಯನ್‌.

ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ಗಳ ಸಮಸ್ತ ಪರಿವಾರವು ಕರಕುಶಲ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರು ಚರ್ಮವನ್ನು ತೊಳೆದು, ಉಜ್ಜಿ, ಒಣಗಿದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ನುಣುಪುಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪುರುಷರು ಚರ್ಮವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ, ಮರಕ್ಕೆ ಆಕಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರಲ್ಲದೆ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿ, ಚಾಕು, ಬ್ಲೇಡ್‌, ಹಿಡಿಕಟ್ಟು, ಬೈರಿಗೆಗಳಂತಹ ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಇವರು ತಾವೇ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆಯಲ್ಲದೆ, ಡ್ರಮ್‌ನ ತಲೆಯ ಭಾಗದ ಮೇಲಿನ ಮಾಶಿಯಿಡಲ್‌ ಎಂಬ ಕಪ್ಪು ವರ್ತುಲಕ್ಕೆ ಪೇಸ್ಟನ್ನು ಬಳಿಯಲು ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಪುರನಕಲ್ಲು ಎಂಬ ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿ, ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನದೊಂದಿಗೆ ನಾದಿ ಈ ಪೇಸ್ಟನ್ನಯ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಇದನ್ನು ಬಳಿಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿಖರತೆಯು ಅಗತ್ಯ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸುನೋದ್‌ ಕೃಷ್ಞ.

ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹಲಸಿನ ಮರದಿಂದ ಪೆರುವೆಂಬದ ಎಲ್ಲ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕರಕುಶಲಿಗಳು ಮರವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ರೈತರು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರಿಂದ ಪ್ರತಿ ಘನ ಮೀಟರಿಗೆ 2700 ರೂ.ಗಳಂತೆ ಖರೀದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಾಜೀವನ್‌ ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾರೆ: “ಈಶಾನ್ಯ(ಅಕ್ಟೋಬರ್‌-ಡಿಸೆಂಬರ್‌) ಮಳೆ ಮಾರುತದ ವಿಳಂಬವು ಹಲಸಿನ ಮರದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿದೆ. ಹವಾಮಾನದ ಬದಲಾವಣೆಯು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವ ಪಾರಂಪರಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸಹ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದೆ.” “ಡಿಸೆಂಬರ್‌ 2020ರಿಂದ ಜನವರಿ 2021ರ ನಡುವೆ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ತ್ರಿಶೂರ್‌ನ ಕೇರಳ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧಿಕಾರಿ ಡಾ. ಗೋಪಕುಮಾರ್ ಚೋಳಾಯಿಲ್.

“ನಾವು ಪರ್ಯಾಯವದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಆಲೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಲಸಿನ ಮರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಯ ಚರ್ಮವು ನಮಗೆ ಅವಶ್ಯಕ. ಸರ್ಕಾರವು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಹಸುವಿನ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದರೆ ನಾವು ಕಮ್ಮಾರಿಕೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದರು ಮಣಿಕಂದನ್‌. ರಾಜ್ಯದ ಇತರೆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ, ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಲಕ್ಕಿಡಿ-ಪೆರೂರ್‌ ಹಾಗೂ ತ್ರಿಶೂರ್‌ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವೆಲ್ಲರಕ್ಕಡ್‌ ಮತ್ತು ವೆಲಪ್ಪಾಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ ಸಮುದಾಯವು ಇಂದಿಗೂ ಸಹ ಕೃಷಿ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದೆ.”

ಕೇರಳ ಸರ್ಕಾರವು ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ ಜಾತಿಯನ್ನು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಇತರೆ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿತು. ಆಗಿನಿಂದಲೂ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯದ ಬೆಂಬಲ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ಸವಲತ್ತುಗಳು ನಿಂತುಹೋದವು. “ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ ಸಮುದಾಯವು ಇತರೆ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದೆಯೆಂದು ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಯಾರೋ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಮಗೆ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡದ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡಿರಬಹುದು. ಆದರೀಗ ಯಾವುದೇ ಧನ ಸಹಾಯ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯದ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮಣಿಕಂದನ್‌.

ಪೆರುಂಬದ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಂಪರೆಯು ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ಕೇಂದ್ರವೆನಿಸಿದ ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಘಟನೆಯಾದ ಸ್ವರಾಲಯದ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಟಿ. ಆರ್. ಅಜಯನ್. “ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿನ ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಈ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ.” ಇಂತಹ ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರದ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಪೆರುವೆಂಬದ ಯುವಜನರು ಇತರೆ ವೃತ್ತಿಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ (ವಾದ್ಯಗಳ ತಯಾರಿಕೆ) ಅಪಾರ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯು ಅವಶ್ಯ. ಕಠಿಣ ಶ್ರಮವು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯಿದ್ದಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯು ಇತರೆ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಇಪ್ಪತೊಂಬತ್ತರ ವಯಸ್ಸಿನ ಎಂ. ರವಿಚಂದ್ರನ್‌. ಇವರ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷದ ಸಹೋದರ ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್‌ ಕಾಲೇಜಿನ ಇತಿಹಾಸ ವಿಭಾಗದ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. “ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ, ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ನಾವು ಹನ್ನೆರಡನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಅಧ್ಯಯನಮಾಡಿ ನಂತರ ಈ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡೆವು. ಯುವಜನರು ಬಹುತೇಕ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದು, ಹಳ್ಳಿಯು ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದೆ.”

ಕಡಚಿ ಕೊಲ್ಲನ್‌ ಕಟುಂಬಗಳು ಲಾಕ್‌ಡೌನ್‌ನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಹಿಂದೆಂದೂ ಅನುಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮಣಿಕಂದನ್‌. ಉತ್ತಮ ದಿನಗಳು ಬರುತ್ತವೆಯೆಂಬುದು ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸ. ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಸಂಘಟನೆಗೆ ದುರಸ್ತಿಗೆಂದು ಹನ್ನೆರಡು ವಾದ್ಯಗಳು ದೊರೆತವು. ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವಾದ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು. “ಫೆಬ್ರವರಿಯ ಅಂತ್ಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ನಾವು ಹಾದಿಗೆ ಬರುತ್ತೇವೆಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. 2021, 2020ರ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆ” ಎಂದರವರು.

ಈ ಕಥಾನಕವು, ಲಾಕ್‌ಡೌನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಲೇಖನಗಳ ಸರಣಿಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದು, ಬಿಸಿನೆಸ್‌ ಅಂಡ್‌ ಕಮ್ಯುನಿಟಿ ಫೌಂಡೇಷನ್‌ನ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ.

ಅನುವಾದ: ಶೈಲಜಾ ಜಿ.ಪಿ