‘பண விஷயத்தில் விவசாயியை எவரும் நம்புவதில்லை’

ரமேஷ் ஜக்தாப்பிற்கு அது மோசமான நாளாக அமைந்துவிட்டது. அன்று காலை தன் மனைவி கங்குபாயுடன் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டுள்ளார். அந்தச் சண்டைக்குப் பின் அவரது மனைவி பூச்சிக்கொல்லியைக் குடித்துள்ளார். சத்தேஃபல் கிராமத்தில் இருந்து 30 கி.மி தொலைவில் ஒஸ்மானாபாத் நகரில் உள்ள அரசு மருத்துவமனைக்கு அவரை ஷேர் ஆட்டோவில் அழைத்துச் சென்றுள்ளார். “அந்தப் பயணத்தின்போது என் இதயம் இதுவரை இல்லாத அளவு மிகவும் வேகமாகத் துடித்தது,” என்கிறார். “நல்லவேளையாகச் சரியான நேரத்தில் மருத்துவர்களிடம் அவரை அழைத்துச் சென்றோம்.”

மதியம் மீண்டும் அவர் சத்தேஃபலுக்கு விரைந்தார். மாவட்டத்தின் கூட்டுறவு வங்கியின் உள்ளூர் கிளை, அரசின் பயிர் காப்பீட்டுத் திட்டத்தின் கீழ் விவசாயிகளுக்குப் பணம் வழங்கிக்கொண்டிருந்தது. “நான் திரும்பி வந்து (வங்கியின்) வரிசையில் ஒரு மணிநேரத்திற்கு மேல் நின்றுகொண்டிருந்தேன்,” என்கிறார் ஜக்தாப். “ஆனால் வங்கியோ தொகையின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே விடுவித்தது.” அதுவும் தனக்கு முன்பு டோக்கன் எடுத்து வைத்திருந்த விவசாயிகளுக்கே தரப்பட்டது.

50 வயதான ஜக்தாப், தனது 5 ஏக்கர் நிலத்தில் சோயா அவரை, சோளம் மற்றும் கோதுமையைப் பயிரிடுகிறார். விடிந்தால், எண்ணற்ற பிரச்சனைகளை அவர் எதிர்கொள்ள இருக்கிறார். ஏற்கெனவே அவருக்கு 1.20 லட்சம் ரூபாய் வங்கிக் கடனும், தனியாரிடம் 50,000 ரூபாயும் கடன் உள்ளது. “முந்தைய ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட வறட்சிக்காகவும் என் மகளின் திருமணத்திற்காகவும் கடன் வாங்கியுள்ளேன்,” என்கிறார். “கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவது தாமதமாவதால் கடன்காரர்கள் எங்களை ஒவ்வொரு நாளும் இழிவாக நடத்துகின்றனர். இதனாலேயே என் மனைவியுடன் சண்டை ஏற்பட்டது. அவரால் இந்த மன அழுத்தத்தையும், அவமானத்தையும் ஏற்க முடியவில்லை. எனவே பிரச்சனை முற்றியபோது விஷம் குடித்துவிட்டார். நான் எனது கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். பருவமழை வருவதற்கு முன் என் நிலத்தைத் தயார் செய்ய எனக்குப் பணம் வேண்டும்.”

நிதி தேவையின் காரணமாக கங்குபாயை மருத்துவமனையில் விட்டுவிட்டு சத்தேஃபலுக்கு ஜக்தாப் விரைந்தார். 2014-15ம் ஆண்டின் குறுவை சாகுபடிக்கான பயிர் காப்பீடு மூலம் அரசிடமிருந்து 45,000 ரூபாயைப் பெற அவர் தகுதி பெறுகிறார். மார்ச் 4 அன்று ஜக்தாப் போன்ற 2,68,000 விவசாயிகளுக்குச் சேர வேண்டிய 159 கோடி ரூபாயை ஒஸ்மானாபாத் மாவட்ட மத்திய கூட்டுறவு வங்கியில் (ODCC – ஓ.டி.சி.சி) அரசு செலுத்தியது. இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு வெறும் 42 கோடி மட்டுமே விநியோகம் செய்யப்பட்டது.

ஏப்ரல் 5 அன்று, 2016-17ம் ஆண்டின் சம்பா சாகுபடிக்கான பயிர் காப்பீட்டுத் தொகையாக 380 கோடி ரூபாயை அரசு செலுத்தியது. இதையும் விவசாயிகள் பெறவில்லை.

பணம் கொடுப்பதை வங்கி தொடர்ந்து தாமதித்து வந்ததால், ஒஸ்மானாபாத்தில் உள்ள சஞ்சய் பாட்டீல்-தத்கவோன்கர் என்ற விவசாயத் தலைவர் ஏப்ரல் 19 முதல் மூன்று நாட்கள் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்தினார். ஓ.டி.சி.சி பணத்தை முதலீடு செய்துவிட்டு வட்டி ஈட்டுவதாகக் அவர் குற்றம் சாட்டினார். “இந்தச் சமயம் தான் விவசாயிகள் கடனை எதிர்பார்ப்பார்கள்,” என்று அவர் சொல்கிறார். “இது முக்கியமான காலம். கையில் பணம் இருந்தால் அது பேருதவியாக இருக்கும். ஏன் ஒரு விவசாயி தனது பணத்திற்காகப் பல மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டும்?” என்றவர், 15 நாட்களில் பணத்தைச் செலுத்திவிடுவோம் என்ற வங்கியின் வாக்குறுதியின் பெயரில் தன் போராட்டத்தைக் கைவிட்டார். ஆனால் அந்த வாக்குறுதி நிறைவேற்றப்படாமலே உள்ளது.

பணத்திற்காக இடைவிடாது அலைவது, சம்பா சாகுபடிக்குத் தங்கள் நிலத்தைத் தயார் செய்வதைச் சிரமப்படுத்துவதாகச் சொல்கிறார் சத்தேஃபல்லைச் சேர்ந்த 52 வயதான சந்திரகாந்த் உகாலே. “விதைகளையும் உரங்களையும் கடனில் பெறுவது முன்பு போல் எளிதாக இல்லை. அனைவருக்கும் எங்கள் நிதி நிலை தெரிந்துள்ளது. பண விஷயத்தில் விவசாயிகளை எவரும் நம்புவதில்லை.” உகாலேவின் பயிர் காப்பீட்டு நிலுவைத் தொகையான 18,000 ரூபாயை வங்கி இன்னும் அவருக்கு வழங்கவில்லை.

ரிசர்வ் வங்கி போதுமான பணத் தாள்களை வழங்கவில்லை என்றும், தொகையைச் செலுத்த வங்கி சிரமப்படுவதாகவும் ஓ.டி.சி.சி-யில் முதன்மை அலுவலராக (நிர்வாகம் மற்றும் கணக்கு) உள்ள வி.பி.சந்தக் குறிப்பிடுகிறார். “எனினும் எங்களால் முடிந்த அளவிற்கு விரைவாகப் பணத்தை விநியோகம் செய்து வருகிறோம்,” என்றும் “15 நாள்களுக்குள் நிதியை வழங்கிவிடுவோம்,” என்றும் சொல்கிறார்.

சந்தக் தனது வங்கிக்கு ஆதரவாகப் பேச முயற்சித்து, அவரது அறைக்குள் 10 முதல் 15 பேர் சீற்றத்துடன் வந்தனர். தங்கள் பொருளாதாரத் திட்டங்களை அவர் தகர்த்துவிட்டதாகக் குற்றம் சாட்டி பணம் தருமாறு அவர் மீது ஆவணங்களை வீசினர். அவர்கள் அனைவரும் முதிர்ச்சியடைந்த தங்கள் நிலை வைப்புத்தொகையை எடுப்பதற்காக வந்திருந்தனர். அவர்களில் ஒருவரான 45 வயதுடைய விதவைப் பெண் சுனிதா ஜாதவ், ஒரு வருடம் முன்பே முதிர்ச்சியடைந்த தன் வைப்புத்தொகையான 30,000 ரூபாயை எடுக்க வந்திருந்தார். “என் மகளுக்கு மே 7ம் தேதி திருமணம்,” என்றவர் “என் பணத்தைப் பெறாமல் நான் திரும்பப் போக மாட்டேன்,” என்றார்.

ஒஸ்மானாபாத் நகரில் இருந்து 50 கி.மி தொலைவில் உள்ள ஜல்குத் கிராமத்தில் வாழ்கிறார் ஜாதவ். வங்கிக்கு வருவதற்காகத் தனது ஒரு நாள் வருமானமான 200 ரூபாயைச் செலவழித்துள்ளார். கடந்த ஆறு மாதங்களில் பல முறை அவர் ஓ.டி.சி.சி-க்கு வந்துள்ளார். தன் பையில் இருந்து ஒரு திருமண அழைப்பிதழைக் காண்பித்து, “இந்தப் பணத்தைச் சேமிக்க நான் கடுமையாக உழைத்துள்ளேன்,” என்கிறார். ஜாதவ் ஒரு செங்கல் சூளையில் தொழிலாளியாக வேலை செய்கிறார். தன்னுடன் வாழ்ந்து வரும் தனது சகோதரர், ஜல்குத்தில் ஓர் உணவகத்தில் செய்து வந்த தனது வேலையைச் சமீபத்தில் இழந்துள்ளார். “நான் கடினமாக உழைத்த எனது பணத்திற்காக ஒரு நாள் முழுவதும் இங்கு கையேந்துவதால் எனது தினக்கூலியையும் இழக்கிறேன்” என்றவர், “உள்ளூர் (வங்கி) கிளையிலோ தலைமை அலுவலகத்தை அணுகுமாறு சொல்கிறார்கள். அங்கோ, உள்ளூர் கிளைக்குச் செல்லும்படி சொல்கிறார்கள்,” என்கிறார்.

அனைவர் சொல்வதையும் கேட்கும் சந்தக், வங்கியிடம் பணம் இல்லை என்பதைப் பணிவுடன் சொல்கிறார். அவர் சொல்வது சரியே. உண்மையைச் சொல்வதென்றால் ஓ.டி.சி.சி சிக்கலில் உள்ளது. நிலை வைப்புத்தொகை நிதியாக சுமார் 400 கோடி ரூபாயைச் செலுத்த இயலாத நிலையில் உள்ள வங்கி, விவசாயம் சாராத கடன் தொகையான 500 கோடி ரூபாய்க்கு மேலான பணத்தை மீட்பதற்கான பெரிய நடவடிக்கைகளை எடுக்கவில்லை. இதில், இம்மாவட்டத்தில் உள்ள தெர்னா மற்றும் துல்ஜபவானி ஆகிய இரு சர்க்கரை ஆலைகள் மட்டும் இந்த வங்கிக்கு 382 கோடி ரூபாய் கடன்பட்டிருக்கின்றன.

இவை தவிர, விவசாயிகளுக்கு ஓ.டி.சி.சி வழங்கிய கடனானது, 467 விவித் கார்யகாரி சேவா சாஹாகாரி சங்கங்கள் மூலம் வழங்கப்பட்டுள்ளது பெரும் முறைகேட்டை குறிப்பதாக இருக்கிறது. விவசாயிகளிடம் இருந்து பெற வேண்டிய தொகையைவிட 200 கோடி ரூபாய் கூடுதலாக அந்தச் சங்கங்கள் ஓ.டி.சி.சி-க்குத் தரவேண்டியுள்ளது. அந்தப் பணம் எங்கே போனது என்பது எவருக்கும் புலப்படாதது.

இந்தப் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காத நிலையில், வங்கிக்கு 180 கோடி ரூபாய் கடன் வைத்திருந்த 20,000 விவசாயிகளை பொதுவெளியில் அவமானப்படுத்துவதாக ஓ.டி.சி.சி அச்சுறுத்தல் செய்து நவம்பர் மாத மத்தியில் அவர்களுக்கு நோட்டீஸ்களை அனுப்பியது. செய்தி ஊடகங்களில் இது குறித்த தகவல்கள் வெளியான பிறகே அச்சுறுத்தல் திரும்பப் பெறப்பட்டது. “விவசாயம் சாராத கடன்கள் செல்வாக்கான (அரசியல் பின்புலம் கொண்ட) நபர்களுடையது,” என்கிறார் ஒரு வங்கி அலுவலர். “அவர்களிடம் நினைவூட்டச் செல்லும்போது, இந்தப் பக்கமாக வந்தோம் என்று தொடங்கி அவர்களின் கடன் பற்றி போகிற போக்கில் குறிப்பிடுவோம்.”

கடன் செலுத்தாதவர்களிடம் அவற்றைப் பெறாத நிலையில், பயிர் கடனைத் திருப்பி தராத விவசாயிகளிடம் அதற்கு பதிலாக அவர்களுக்கு வரவேண்டிய பயிர் காப்பீட்டுத் தொகையைக் ‘கழித்தல்’ செய்துகொண்டது ஓ.டி.சி.சி. ‘கழிப்பு’ என்பது அவர்களுடைய பயிர் கடனுக்காக அவர்களின் காப்பீட்டுத் தொகையில் இருந்து ஒரு பகுதி பிடித்தம் செய்யப்பட்டது. “தொகையில் இருந்து 50% வரை ‘கழித்தல்’ செய்யலாம் என மார்ச் 22 அன்று ஆட்சியர் தெரிவித்தார்,” என்கிறார் சந்தக். அதாவது, ஒரு விவசாயிக்குக் கிடைக்க வேண்டிய காப்பீட்டுத் தொகையில் பாதி வரை இந்த நடைமுறையில் பிடித்தம் செய்துகொள்ளலாம். “மார்ச் 31 அன்று இந்த முடிவு திரும்பப் பெறப்பட்டது. அரசிடம் இருந்து தெளிவான உத்தரவுகள் வந்தால் பணக் கழித்தம் செய்யப்பட்டவர்களுக்கு அப்பணத்தைத் திரும்ப செலுத்திவிடுவோம்.”

கடந்த ஆறு மாதங்களில் விவசாயம் சாராத கடன்களில் இருந்து 50 லட்ச ரூபாய் கூட திரும்பப் பெறாத சூழலில், மார்ச் 22 முதல் 31 வரை இந்த நடைமுறை மூலம் காப்பீட்டுத் தொகையில் இருந்து 5 கோடி ரூபாயை அரசு மடைமாற்றி இருப்பது ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை என்கிறார் தத்கவோன்கர்.

வேறு சில வழிகளிலும் விவசாயிகளின் மன அழுத்தத்தை மோசமாக்குகிறது ஓ.டி.சி.சி. சில வருடங்களுக்கு முன், விவசாயிகளின் தவணைக் கடன்களையும் பயிர்க் கடன்களையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து மறுசீரமைப்பு செய்யத் தொடங்கியது அந்த வங்கி. பயிர்க் கடனுக்கான (விதைகள் மற்றும் உரங்கள் உள்ளிட்ட விவசாயச் செயல்களுக்காக) வட்டி 7 சதவிகிதம். இதில் 4 சதவிகித வட்டியை அரசு செலுத்தும். ஒரு தவணைக் கடனுக்கு (மூலதன முதலீட்டு பயன்பாட்டிற்கு) இருமடங்கு வட்டி இருக்கும். மறுசீரமைப்பு மூலம், இரு கடன்களையும் இணைத்து புதிய தவணைக் கடனாக மாற்றுகிறது வங்கி. இது விவசாயிகளின் கடன் தொகையைப் பெரிதாக்குகிறது.

ஷெல்காவோன் கிராமத்தைச் சேர்ந்த 67 வயது விவசாயி பாபுராவ் நாவ்லே தனது முதன்மை கடன் தொகை வெறும் 4 லட்ச ரூபாயாக இருந்தது என்கிறார். மறுசீரமைப்பிற்குப் பிறகு சில வருடங்களில் அது 17 லட்சமாகப் பெருகிவிட்டதாகச் சொல்கிறார். விவசாயிகளின் ஒப்புதல் பெறப்பட்டதாக வங்கி குறிப்பிடுகிறது. ஆனால் தாங்கள் ஏமாற்றப்பட்டதாக விவசாயிகள் கூறுகின்றனர். “திடீர் சோதனைகளையும் பறிமுதல்களையும் தவிர்ப்பதற்காக ஓர் ஆவணத்தில் கையெழுத்திடும்படி கேட்டனர்,” என்கிறார் நாவ்லே. இவர் தன் நான்கு ஏக்கர் நிலத்தில் கோதுமை, சோளம் மற்றும் கம்பு உள்ளிட்ட பயிர்களைச் சாகுபடி செய்கிறார். இவரது கிராமத்தில் உள்ள 25 விவசாயிகள் ஓ.டி.சி.சி-க்கு 2 கோடி ரூபாய்க்கு மேல் கடன்பட்டுள்ளனர். ஆனால், அசல் தொகையோ 40 லட்ச ரூபாய் தான். “எங்களிடம் கையெழுத்து வாங்குவதற்கு முன் முழு தகவல்களையும் சொல்ல வேண்டியது வங்கியின் கடமை இல்லையா?”

விவசாயிகள் நிறைய பேர் கணக்குகள் வைத்துள்ள - மராத்வாடா மாவட்டத்தில் உள்ள பெரும்பாலான கூட்டுறவு வங்கிகளின் நிலை மோசமாகவே உள்ளது. தன்னிடம் கடன் வாங்கிய அதிகாரம் வாய்ந்த கடன்காரர்களை எதிர்கொள்ள முடியாத நிலை மற்றும் தங்களின் நிதி இடர்பாடுகள் ஆகியவற்றால் அந்த வங்கிகளால் விவசாயிகளின் பொருளாதார முதுகெலும்பாக இருக்க முடியாமல் போகிறது. எனவே அவர்கள் தனியாரிடம் செல்கின்றனர்.

சத்தேஃபலில் ஜக்தாப் தன் பிரச்சனைகளை என்னிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது அவ்வழியில் இருசக்கர வாகனத்தில் சென்றுகொண்டிருந்த பலர் இணைந்தனர். அவர்கள் வங்கியில் இருந்து திரும்பி வந்துகொண்டிருந்தனர். சிலர் நிம்மதியுடனும் பலர் மனத்தளர்வுடனும் இருந்தனர். அன்று சத்தேஃபல்லைச் சேர்ந்த விவசாயிகளில் வெறும் 71 பேருக்கு மட்டுமே காப்பீட்டுத் தொகையை வங்கிக் கிளை வழங்கியது. மருத்துவமனைக்குச் செல்ல ஜக்தாப் முடிவு செய்தார். “எனக்கு காப்பீட்டுத் தொகை கிடைத்ததா என்று என் மனைவி கேட்பார்,” என்றவர் “அவளுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்வேன்..?” என்று புலம்புகிறார்.

தமிழில்: ஜெகன் கஜேந்திரன்