லத்தூரின் லதாபாயின் தூய்மைப் பணி

லதாபாய்க்கு வார விடுமுறை கூட வழங்கப்படுவதில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் அவர் வேலை செய்கிறார். உடல்நலம் குன்றி விடுப்பு எடுத்தால் கூட ஒரு நாளுக்கு ரூ.500 சம்பளத்தில் இருந்து ஒப்பந்த நிறுவனத்தால் பிடித்தம் செய்யப்படும்.

லத்தூர் நகரில் சிறந்த குப்பை சேகரிப்பாளராக லதாபாய் விருது பெற்றுள்ளார்.

“லத்தூர் நகரில் நான் மட்டுமே பெண் ஓட்டுநர். 2011-ஆம் ஆண்டு லத்தூர் திருவிழாவின்போது எனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட குடியிருப்புப் பகுதிகளை தூய்மையாக வைத்துள்ளதாகக் கூறி, எங்கள் எம்.எல்.ஏ. அமித் தேஷ்முக்கிடமிருந்து லத்தூர் பூஷன் விருது பெற்றேன்,” என்றார் அவர்.

“எனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட மண்டலத்தில் ஈரமான, காய்ந்த குப்பைகள் எதுவும் இல்லை என்பதை நகராட்சி நிர்வாக அதிகாரிகள் சோதனையில் கண்டறிந்தனர். அமைச்சர்கள் மற்றும் பிரபலங்கள் முன்னிலையில், பெருங்கூட்டத்திற்கு நடுவே இவ்விருது பெற்றது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. எனது போராட்டத்திற்கு அங்கீகாரம் கிடைத்துவிடுமென கருதினேன். ஆனால் அது ஒரு நாள் நிகழ்வுதான் என யோசித்திருக்கவில்லை,” என்கிறார் அவர்.

மகாராஷ்டிராவின் லத்தூர் நகரைச் சேர்ந்த 40 வயது லதாபாய் ரசல் பேசுகையில், “2002-ஆம் ஆண்டு முதல் லத்தூரில் நான் குப்பை சேகரித்து வருகிறேன்,” என்கிறார். அந்த ஆண்டு தான் அவரது கணவர் இறந்தார். அதற்கு ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன் 15 வயதிலேயே அவருக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது. தனது ஐந்து பிள்ளைகளை வளர்க்கவும், வாழ்வாதாரத்திற்காகவும் அவர் தூய்மைப் பணியாளர் வேலையில் சேர்ந்தார்.

“கூலிக்கான எனது போராட்டம் இன்றும் தொடர்கிறது.காலை ஆறரை மணிக்கு நான் வேலையை தொடங்குகிறேன். லத்தூரின் அவுசா சாலை அருகே குப்பை சேகரிப்பு வாகனங்கள் நிறுத்தப்பட்டுள்ள இடத்தில் மேற்பார்வையாளர் மையத்திற்கு முதலில் செல்வேன். ஹஜேரிக்காக [வருகைப் பதிவிற்காக] மேற்பார்வையாளர் எங்களை வாகனத்துடன் புகைப்படம் எடுப்பார். அங்கிருந்து எனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பகுதிகளில் குப்பை சேகரிப்பில் நான் ஈடுபடுவேன்”, என்கிறார் லதாபாய்.

லதாபாயின் வாகனத்தில் 200 கிலோ எடை வரையிலான குப்பைகளை சேகரிக்கலாம். 1,000 வீடுகளில் குப்பைகளை சேகரிக்கும் போது அவர் மூன்று முறை வாகனத்தை காலி செய்ய வேண்டும். லத்தூரில் ஆயிரம் வீடுகள் என்றால் சுமார் 600 கிலோ குப்பை சேகரிக்கப்படுகிறது.

குப்பை சேகரிப்பிற்காக நகரத்தை மூன்று குடியிருப்பு மண்டலமாக பிரித்துள்ளனர். ஒவ்வொரு மண்டலத்திலும் சுமார் 7 டன் (7,000 கிலோ) குப்பை தினமும் நகரின் சிக்னல் கேம்ப் பகுதியில் உள்ள பெரிய வாகனத்தில் திணிக்கப்படுகிறது. அங்கிருந்து லத்தூரின் புறநகரான நந்த்காவோனுக்கு குப்பைகள் கொண்டு செல்லப்படுகின்றன.

லத்தூர் நகரில் நகராட்சி நிர்வாகம் சார்பில் ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் பார்கோட் வைக்கப்பட்டுள்ளது. தூய்மைப் பணியாளர்கள் அவற்றை ஒவ்வொரு முறை ஸ்கேன் செய்யும்போதும் குப்பை சேகரிக்கப்பட்டதாக நகராட்சி நிர்வாகம் உறுதி செய்து கொள்கிறது. “தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி எங்கள் வாழ்க்கையை இன்னும் மோசமாக்குகிறது. ஒரு நாளுக்கு 1,000 பார்கோடுகளை ஸ்கேன் செய்தால் மட்டுமே எங்களுக்கு கூலி கிடைக்கும். மொபைல் டேட்டா மோசமாக இருந்தால் பார்கோட் ஸ்கேன் செய்ய அதிக நேரம் எடுத்துக் கொள்ளும்,” என்கிறார் லதாபாய்.

லத்தூரின் தூய்மைப் பணியாளர்கள் ஒப்பந்த அடிப்படையில் மட்டுமே நியமிக்கப்படுகின்றனர். கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக மும்பை அஷோக் என்டர்பிரைஸ் நிறுவனம் ஒப்பந்தம் பெற்றுள்ளது. 2024-க்கு முன்பு வரை லத்தூரைச் சேர்ந்த உள்ளூர் செயற்பாட்டாளர் சஞ்சய் காம்லியிடம் ஒப்பந்தம் இருந்தது.

லதாபாய் பேசுகையில், “நாங்கள் கடைசியாக 2025, டிசம்பர் மாதம் தான் பகார் [மாத சம்பளம்] வாங்கினோம். இன்று வரை [2026, பிப்ரவரி 6], எங்களுக்கு ஊதியம் கிடைக்கவில்லை. இதற்கு எதிராக நாங்கள் போராட்டம் அறிவித்தால், உங்கள் வேலை போய்விடும் என்று ஒப்பந்தகாரர் மிரட்டுகிறார். வேலை போய்விடும் என்ற அச்சத்தில் அதிகாரத்தை நாங்கள் கேள்வி கேட்பதில்லை,” என்கிறார்.

லதாபாயின் போராட்டம் வீட்டிலும் தொடர்கிறது. தனது முழங்காலை காட்டி அவர் சொல்கிறார், “மழைக் காலங்களில் எங்கள் வீட்டில் இந்தளவுக்கு தண்ணீர் தேங்கிவிடும். ஒவ்வொரு மழைக்காலத்திலும் எனது பிள்ளைகளுக்கு பயங்கர காய்ச்சல் வந்துவிடும். எங்கள் கச்சா கர் [செங்கல் வீடு] – மழையில் மோசமாகிவிடும்.” ஒவ்வொரு நகராட்சி தேர்தலிலும் உள்ளூர் நிர்வாகிகள் வீடுகளை சரிசெய்து வருவதாக வாக்குறுதி கொடுத்துவிட்டு தேர்தலுக்குப் பின் காணாமல் போய்விடுவர்.

“நான் ஒரு கைம்பெண்ணாக இருந்தாலும் சஞ்சய் காந்தி நிராதர் யோஜனா, லட்கி பஹின் யோஜானா போன்ற எந்த அரசுத் திட்டங்களிலும் பதிவு செய்ய முடியவில்லை. இத்திட்டங்களை விடுங்கள், காவி நிற ரேஷன் அட்டை வைத்திருந்தும் எனக்கு ரேஷன் பொருட்கள்கூட கிடைப்பதில்லை,” என்கிறார் லதாபாய்.

மகளிருக்கான அரசுத் திட்டங்களுக்கு விண்ணப்பிக்க லதாவிற்கு தகுதி இருந்தாலும், அதற்கான நடைமுறைக்கு குறைந்தது ஆயிரம் ரூபாயாவது இடைத்தரகர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டும். “நான் பல்வேறு திட்டங்களுக்கு பணம் கொடுத்துள்ளேன். ஆனால் இன்னும் வேண்டும் என்கின்றனர், வேலையை ஒதுக்கிவிட்டு தாலுகா அலுவலகம் சென்றால், கூலியில் பிடித்தம் செய்துவிடுவார்கள்,” என்கிறார்.

இணைய வழியில் ரேஷன் அட்டைக்கு பதிவு செய்ய இடைத்தரகர்களுக்கு குறைந்தது ரூ.500 கேட்பார்கள். மாதாந்திர ரேஷன் பொருட்களை பெறுவதற்கு இணைய வழி பதிவு என்பது இப்போது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது.

அன்றாடம் கழிவுகளை கையாளும் லதாபாய் போன்ற தூய்மைப் பணியாளர்கள் பாதுகாப்பு உபகரணங்களை பயன்படுத்த வேண்டும். அவர் குறிப்பிடுகையில், “நகராட்சி நிர்வாகம் தரும் கையுறைகள் 15 நாட்கள் வரை மட்டுமே உழைக்கிறது. அவர்கள் ஆண்டிற்கு 2 அல்லது 3 ஜோடி கையுறைகள் மட்டுமே அளிக்கின்றனர். இதை எப்படி தொடர்ந்து பயன்படுத்துவது?” என்கிறார்.

சேறு படிந்த தனது கையுறைகளை காட்டி கூறுகையில், “இதையே நான் குப்பையிலிருந்து எடுத்துதான் பயன்படுத்துகிறேன். ஈரமான, உலர்ந்த குப்பைகளை பல ஆண்டுகளாக கையுறைகளின்றி தரம் பிரிப்பதால், எனது கைரேகைகள் தேய்ந்துவிட்டன. எந்த அலுவல் வேலைக்காக கட்டை விரலை அழுத்தினாலும் கைரேகை பதிவதில்லை,” என்கிறார்.

மகாராஷ்டிராவில் பொருளாதார வளர்ச்சியின் அடிப்படையில், அலோகா, பாராமதி, சதாரா, சங்கிலி போன்ற நகரங்களின் வரிசையில் லத்தூரும் மூன்றாம் கட்ட நகரமாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மக்கள்தொகை அடிப்படையில், தரவரிசையில் 19-ஆவது இடத்தில் உள்ளது. அங்கு 0.26 மில்லியன் மக்கள்தொகை உள்ளது. மகாராஷ்டிராவின் மிகுந்த மக்கள்தொகை கொண்ட நகரமாக மும்பை 11.9 மில்லியன் பெற்று முன்னிலை வகிக்கிறது.

“நகராட்சி சார்பில் 2011-ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட விருது மூலம் எனக்கு ரூ.75,000 கிடைத்தது – அதைக் கொண்டு குப்பை சேகரிக்கும் வாகனத்தை வாங்கிவிட்டேன்,” என்று அவர் தெரிவித்தார்.

மயில் நீல நிற உலோகம் நிறைந்த அந்த சிறிய வகை மூன்று சக்கர வாகனத்தின் பின்புறம் திறந்த பெட்டி உள்ளது. லதாபாய் தனக்கென சொந்தமான வாகனத்தை கொண்டு குப்பைகளை சேகரிக்க நினைத்தார். ஆனால் ஓட்டுநர், தூய்மைப் பணியாளர் என இரு வகையான கூலியை தர நகராட்சி நிர்வாகம் மறுத்துவிட்டது. இரண்டில் ஏதேனும் ஒன்றுக்கு தான் கூலி வழங்கப்படுகிறது. வாகனத்தை வாங்கும் போது அவருக்கு அது தெரியாது.

“என் வாகனத்திற்கு வேறு ஒரு ஓட்டுநரை வைக்க வேண்டிய சூழலுக்கு நான் தள்ளப்பட்டேன்,” என்கிறார் லதா. ஓட்டுநருக்கும், துப்புரவுப் பணியாளருக்கும் இடையேயான கூலி வித்தியாசத்தை கருத்தில் கொண்டு துப்புரவுப் பணியை அவர் தேர்வு செய்துள்ளார். துப்புரவுப் பணியில் அவருக்கு மாதம் ரூ.12,000 கிடைக்கிறது. அதுவே ஓட்டுநர்களுக்கான கூலி மாதம் ரூ.7,000 மட்டுமே. தனது வாகனத்திற்குத் தேவையான எரிபொருள் செலவுக்கு ஒப்பந்த நிறுவனத்திடமிருந்து கூடுதலாக ரூ.1,000 லதாபாய் பெறுகிறார். காலை 6.30 மணி முதல் மாலை 5.30 மணி வரை என அன்றாடம் 11 மணி நேரம் அவர் உழைக்கிறார்.

மகாராஷ்டிராவின் குறைந்தபட்ச ஊதியம் 2025 அறிக்கையின்படி ( Maharashtra Minimum Wage 2025) ஜூலை 1, 2025 நிலவரப்படி, மகாராஷ்டிராவில் மண்டலம்-2 நகரங்களுக்கான துப்புரவுப் பணியாளர்கள் மற்றும் துப்புரவுத் தொழிலாளர்களுக்கான (துப்புரவு பணியாளர்கள்) குறைந்தபட்ச மாத ஊதியம் ரூ.16,584 ஆகும். லதாபாயின் மாத வருமானம், தனது வாகனத்தைப் பயன்படுத்துவதற்குக் கிடைக்கும் கூடுதல் பணம் உட்பட, வெறும் ரூ.13,000 மட்டுமே. இது அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை விட சுமார் 22 சதவீதம் குறைவு.

லதாபாய் போன்ற சுமார் 600 தொழிலாளர்களின் உழைப்பின் மூலம், 2024-25 ஆம் ஆண்டில் திடக்கழிவு மேலாண்மைக்கான முக்கிய விருதுகளில் ஒன்றை லத்தூர் வென்றது. "ஆம், மாநகராட்சிக்கு விருது கிடைத்தது. விருதுக்குப் பிறகு நாங்கள் அனைவரும் நிறைய பணம் பெற்றதாக வதந்திகள் பரவின. ஆனால் எங்களுக்கு ஒரு பைசா கூட கிடைக்கவில்லை," என்கிறார் லதாபாய்.

குப்பை அள்ளுவதற்கான ஒரு நாள் கூலி சுமார் ரூ.400 ஆகும். ஆனால் ஒரு நாள் விடுப்பு எடுத்தால் கூட அபராதம் 25 சதவீதம் அதிகமாக ரூ.500 பிடித்தம் செய்யப்படுகிறது. தூய்மைப் பணியாளர்கள் எப்போதாவது நோய்வாய்ப்பட்டு விடுப்பு எடுத்தால்கூட, அவர்களது சொற்ப சேமிப்பை சுரண்ட மாநகராட்சி விரும்புவது போல் தெரிகிறது.

தமிழில்: சவிதா