ಕರ್ನಾಟಕದ ರೇಷ್ಮೆ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಗಾರರ ಸಂಕಟ

ನಿಖಿರಪ್ಪ ಗಡಿಯಪ್ಪ ಅವರು ಮೇ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮನಾಗರ ಪಟ್ಟಣದ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹಾವೇರಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಿಂದ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದ ಅವರು ತಮ್ಮ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡುಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಬೆಲೆ ಪಡೆಯುವ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆದರೆ 11 ಗಂಟೆಗಳ ತಡೆರಹಿತ 370 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ - ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ಕಾರಣ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಆಹಾರ ಮಳಿಗೆಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು - ಆಗ ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದೆನ್ನುವ ಭಯ ಕಾಡತೊಡಗಿತು.

ಹಾವೇರಿಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅವರ ಊರಾದ ಹಂದಿಗನೂರಿಗೆ ಮರಳುವಾಗ ಅವರು ಭರವಸೆ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು – ಅವರ ಭಯ ನಿಜವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ತನ್ನ 250 ಕೇಜಿಗಳ ಎಲ್ಲ ಬೈವೋಲ್ಟೇನ್ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ 67,500 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ – ಅಥವಾ ಕಿಲೋ ಒಂದಕ್ಕೆ ರೂಪಾಯಿ 270ರಂತೆ ಮಾರಿದ್ದರು.

ಮಾರ್ಚ್‌ಗೂ ಮೊದಲು ಬೈವೋಲ್ಟೇನ್ ಗೂಡುಗಳಿಗೆ ಸರಿಸುಮಾರು 550 ರೂಪಾಯಿ ಪ್ರತಿ ಕೇಜಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಕ್ರಾಸ್‌ ಬ್ರೀಡ್‌ ಗೂಡುಗಳು ಮದುವೆ ಸಮಯದ ಡಿಮ್ಯಾಂಡ್‌ ಇರುವಾಗ ಅಂದಾಜು ರೂಪಾಯಿ 480ರಂತೆ ಪ್ರತಿ ಕಿಲೋಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬೇಡಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೈವೋಲ್ಟೇನ್ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡಿನ ಬೆಲೆ ಪ್ರತಿ ಕೇಜಿಗೆ ರೂಪಾಯಿ 450-500 ಇರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಕ್ರಾಸ್‌ಬ್ರೀಡ್‌ ಬೆಲೆ ಪ್ರತಿ ಕೇಜಿಗೆ ರೂಪಾಯಿ 380-420. (ಬೈವೋಲ್ಟೇನ್ ಶುದ್ಧ ಬಿಳಿ ತಳಿಯಾಗಿದ್ದು: ಕ್ರಾಸ್‌ ಬ್ರೀಡ್‌ ತಳಿಯ ಗೂಡು ತಿಳಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ಹುಳು ಮತ್ತು ಬೈವೋಲ್ಟೇನ್ ಎರಡರ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.)

“ನಾನು ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ [2014 ರಲ್ಲಿ] ಹಿಪ್ಪುನೇರಳೆ ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಈಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕನಿಷ್ಟ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಸಾಲಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತೀರಿಸುವುದೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು 42 ವರ್ಷದ ಗಡಿಯಪ್ಪ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

2014ರವರೆಗೆ, ಗಡಿಯಪ್ಪ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ದಿನನಿತ್ಯ ರೂ. 150-170 ಕೂಲಿ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮಗಿರುವ ಮೂರು ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರ 10 ಸದಸ್ಯರ ಕುಟುಂಬವು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು ಮಾರಲು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜೋಳ ಮತ್ತು ನೆಲಗಡಲೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. 2016ರಲ್ಲಿ, ಗಡಿಯಪ್ಪ ಅವರು ಜೋಳ ಮತ್ತು ನೆಲಗಡಲೆ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯಲು ಇನ್ನೂ ಐದು ಎಕರೆಗಳನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ಜೊತೆಗ ಉಳಿದ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಹಿಪ್ಪುನೇರಳೆ ಬೆಳೆದರು - ಈ ನಿರ್ಧಾರವು ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಆಶಿಸಿದ್ದರು.

ಗಡಿಯಪ್ಪ ಮತ್ತು ಇತರ ರೈತರು ಪ್ರತಿ 35-45 ದಿನಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 10 ಬಾರಿ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಚಾಕಿ (ಸಣ್ಣ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳು) ಗೂಡುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಸುಮಾರು 23 ದಿನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ, ಗಡಿಯಪ್ಪ ಅವರು ಮೇ ಮೊದಲ ವಾರದಲ್ಲಿ ಹುಳುಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ದಿನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 10 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವು ಆರ್ದ್ರ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಸೋಂಕಿಗೆ ಒಳಗಾಗದಂತೆ ಅಥವಾ ಅದು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ನಂತರ ಮೇ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ರಾಮನಗರದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು - ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು.

"ಕೂಲಿ, ಚಾಕಿ, ರಸಗೊಬ್ಬರ, ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಗಣೆಗಾಗಿ 48,000 ರೂ. ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಕೊನೆಗೆ ನನಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದು 20,000 ರೂಪಾಯಿ ಮಾತ್ರ" ಎಂದು ಆತಂಕದಿಂದ ಗಡಿಯಪ್ಪ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ್ದ ಗೆರೆಗಳು ಅವರ ಕಳವಳವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಕೋವಿಡ್ -19 ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ರೇಷ್ಮೆ ಉದ್ಯಮದ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ. ಇದು ರಾಮನಗರದ ಸರ್ಕಾರಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬರುವ ಗಡಿಯಪ್ಪ ಅವರಂತಹ ಅನೇಕ ರೈತರ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕಿತು - ಇದು ಏಷ್ಯಾದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಸರಾಸರಿ 35-40 ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಉಪನಿರ್ದೇಶಕ ಮುನ್ಶಿ ಬಸಯ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 2018-19ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾದ 35,261 ಮೆ.ಟನ್ ಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ 32% ಕರ್ನಾಟಕದ ಪಾಲು. (ಚೀನಾ ನಂತರ ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ರೇಷ್ಮೆ ಉತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ).

ಸುಮಾರು 1.1 ಮಿಲಿಯನ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಮನಗರದಲ್ಲಿನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ - ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ರೈತರು ತಂದ ಗೂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೊಡ್ಡ ಲೋಹದ ತಟ್ಟೆಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟಡಗಳಿವೆ. ಮರುದಿನದ ಹರಾಜು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಾಗಿ ಅನೇಕ ರೈತರು ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವುದರಿಂದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ 24 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ತೆರೆದಿರುತ್ತದೆ.

ವ್ಯವಹಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನೂರಾರು ರೇಷ್ಮೆ ಮಾರಾಟಗಾರರು, (ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕರ್ನಾಟಕದವರು) ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇ-ಹರಾಜು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ರೀಲರ್‌ಗಳು ಮುಖ್ಯ ಖರೀದಿದಾರರು - ಅವರು ಚಾರ್ಖಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ರೀಲಿಂಗ್ ಯಂತ್ರಗಳಂತಹ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಗೂಡುಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಾ ರೇಷ್ಮೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ರೇಷ್ಮೆಯನ್ನು ನೇಕಾರರಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ದಿನದ ಇ-ಹರಾಜಿನ ನಂತರ, ರೈತರು ನಗದು ಕೌಂಟರ್‌ನಿಂದ ವಹಿವಾಟು ಬಿಲ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ರಾಮನಗರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆಗಳು ಮಾರ್ಚ್‌ನಿಂದ ತೀವ್ರ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವು ದಿನ ಅದೃಷ್ಟವಿದ್ದಾಗೆ ಕೆಲವು ರೈತರಿಗೆ ಲಾಬ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು.

ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು 166 ಕಿಲೋಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟು ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ಕಿಲೋಗೆ 320 ರೂಗಳಂತೆ ಖರೀದಿಸಲಾಗಿತ್ತು. "ಇವುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ನಾನು 130,000 ರೂಗಳನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದೆ" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಗೂಡು ಬೆಳೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ತಂದಿದ್ದನು. ನಾಲ್ಕು ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಯುವ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಇದು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಉತ್ಪಾದನಾ ಮೊತ್ತವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. "ಖರೀದಿದಾರರು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಮಾರಬೇಕಾಯಿತು. ಇದು ನಮ್ಮಂತಹ ರೈತರಿಗೆ ಇದು ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವಾಗಿದೆ ” ಎಂದು ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

"ನಾವು ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನಲು ಸಹ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ರೇಷ್ಮೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಬಳಿಯಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಹಾ ಅಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿದೆ ” ಎಂದು 50 ವರ್ಷದ ರೈತ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆಯಾಸ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ರಾಮನಗರಕ್ಕೆ ಗೂಡು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು 90 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದರು, "ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು [ರೇಷ್ಮೆ ರೀಲರ್‌ಗಳು] ಕಿಲೋಗೆ 200 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ನನ್ನಂತಹ ರೈತರು ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಬದುಕುಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ?"

ಇತ್ತ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯ ಅವರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕೌಂಟರ್‌ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕ್ರೇಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಗೂಡುಗಳು ಬಹಳ ಉತ್ತಮವಾಗಿವೆ. ಇವು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಗೂಡುಗಳು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಂತಹ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ 600 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.” ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯನವರ ಆರು ಸದಸ್ಯರ ಕುಟುಂಬವು ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡಿನ ಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. “ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಐದು ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಸಹ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು,” ಎಂದು ಅವರು ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಬೆಲೆಗಳ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೇಡಿಕೆ-ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಯ ಏರುಪೇರು. ಅನೇಕ ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡಲಾಗಿದೆ, ಸಮಾರಾಂಭಗಳು ರದ್ದಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಡುಪು ಮಳಿಗೆಗಳು ಮುಚ್ಚಿವೆ - ಆದ್ದರಿಂದ ರೇಷ್ಮೆಯ ಬೇಡಿಕೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ರೇಷ್ಮೆ ರೀಲರ್‌ಗಳು ರಾಮನಗರದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ರೀಲರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ನೇಕಾರರು ಕನಿಷ್ಠ ರೇಷ್ಮೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ರೈತರು ಕಾಯಲು ಶಕ್ತರಾಗಿಲ್ಲ - ಅವರು ಬೇಗನೆ ಕೆಡುವ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

ರೇಷ್ಮೆ ತಯಾರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸಾಕಣೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಿದ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳ ಸಂಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅವು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತವೆ, ಅದರಿಂದ ಮರಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಈ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳು ಎಂಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆದಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಗೂಡಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ರೈತರಿಗೆ ಮಾರಲಾಗುತ್ತದೆ. ರೈತರು ಚಾಕಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಏಜೆಂಟರ ಮೂಲಕ ಖರೀದಿಸುತ್ತಾರೆ - ಅವರು ಪ್ರತಿ 23 ದಿನಗಳ ರೇಷ್ಮೆಗೂಡು-ಉತ್ಪಾದನಾ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ 75,000–90,000 ಸಣ್ಣ ಹುಳಗಳನ್ನು ಸುಮಾರು 1,800–5,000 ರೂಗಳಿಗೆ ಖರೀದಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಬೈವೋಲ್ಟೈನ್ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳ ಪ್ರತಿ ಖರೀದಿಗೆ ಸರ್ಕಾರವು ರೈತರಿಗೆ 1000 ರೂಪಾಯಿಗಳ ಸಹಾಯಧನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.)

ರೈತರು ಹಿಪ್ಪುನೇರಳೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಹುಳುಗಳ ಪಾಲನೆಗಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಪಡಿಸಿ ಮತ್ತು ಸಾಕಷ್ಟು ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ (24–28 ° C) ಮತ್ತು ಸಾಪೇಕ್ಷ ಆರ್ದ್ರತೆ (65– 75 ಪ್ರತಿಶತ). ಹುಳುಗಳನ್ನು ಬಿದಿರಿನ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ (ಚಂದ್ರಿಕೆ) ಇರಿಸಿ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲಾಗುತ್ತದೆ 20-23 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ರೋಗ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಅವು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ರೀಲರ್‌ಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅದರಿಂದ ರೇಷ್ಮೆಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ನೇಕಾರರು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳು ಪಾಲನೆ ಮಾಡುವ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು, ರೈತರು ಗಾಳಿ-ಆರ್ದ್ರಗೊಳಿಸುವ ಉಪಕರಣಗಳು, ಸ್ಪ್ರಿಂಕ್ಲರ್‌ಗಳು‌, ಬಿದಿರಿನ ತಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಹಣವನ್ನು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ (ಅನೇಕರು ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ).

ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಚ್ 25ರಿಂದ ಚಾಕಿ ಸಾಕಣೆ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ವಾರ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದವು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎಸೆದವು. ಆದರೆ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳನ್ನು ನಿಗದಿತ ಸಮಯದೊಳಗೆ ಸಾಕುವುದರಿಂದ, ಉತ್ಪಾದನೆ ಪುನರಾರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೈತರು ಮತ್ತೆ ಆ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ರಾಮನಗರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ಮಾರ್ಚ್ 25ರಿಂದ ಏಪ್ರಿಲ್ 1ರವರೆಗೆ ಒಂದು ವಾರದವರೆಗೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿತ್ತು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ ತೆರೆದ ನಂತರ, ಬೈವೋಲ್ಟೈನ್ ರೇಷ್ಮೆಯ ಸರಾಸರಿ ಬೆಲೆ ಪ್ರತಿ ಕಿಲೋಗ್ರಾಂಗೆ 330 ರೂಗಳಿಗೆ ಇಳಿಯಿತು, ಮತ್ತು ಕ್ರಾಸ್‌ಬ್ರೀಡ್ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು ಪ್ರತಿ ಕಿಲೋಗೆ 310 ರೂಪಾಯಿಗಿಳಿಯಿತು. ಹಿಂದೆ, ರಾಮನಗರದಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ - ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನದಂದು - ಇಡೀ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಳ ಮಾತ್ರ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.

ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಡಿಲಿಸಿದಾಗ, ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು ಬೆಳೆಗಾರರು ದರಗಳು ಮತ್ತೆ ಪುಟಿಯುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಬೆಲೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾದವು. ಮೇ ಕೊನೆಯ ವಾರದ ವೇಳೆಗೆ, ಬೈವೋಲ್ಟೈನ್ ಗೂಡಿನ ಬೆಲೆ ರೂಪಾಯಿ 250 ಮತ್ತು ಕ್ರಾಸ್‌ಬ್ರೀಡ್ ಗೂಡಿನ ಬೆಲೆ ಸರಿಸುಮಾರು ರೂಪಾಯಿ 200ಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತು.

"ಕರ್ನಾಟಕದ ರೇಷ್ಮೆ ರೀಲರ್‌ಗಳು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನೇಕಾರರು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ, ಅವರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ" ಎಂದು ಉಪ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮುನ್ಶಿ ಬಸಯ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಆದರೆ ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಸಾರಿಗೆಗೆ ಅನುಮತಿ ಇರದಿದ್ದ ಕಾರಣ ರೀಲರ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ಕಡೆಯಿಂದ ಬೇಡಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ.”

ರಾಮನಗರದ ಸೆರಿಕಲ್ಚರ್ ವಿಭಾಗದ ಉಪನಿರ್ದೇಶಕ ಮಹೇಂದ್ರ ಕುಮಾರ್ ಜಿ. ಎಂ ವಿವರಿಸುವಂತೆ, “ಕೋವಿಡ್ -19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಪಿಡುಗಿನ ಭೀತಿಯ ಮೊದಲು, 850-900 ರೀಲರ್‌ಗಳು ರೇಷ್ಮೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಪ್ರಿಲ್ 2ರಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆದ ನಂತರ, 450-500 ಖರೀದಿದಾರರಾದರೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮೇ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ 250-300 ರೀಲರ್‌ಗಳು ಮಾತ್ರ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದರು. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಏಪ್ರಿಲ್‌ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ರೈತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು. ಉಳಿದಂತೆ, ಈ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.”

ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ "ಪೂರೈಕೆ-ಬೇಡಿಕೆಯ ಅಂಶ" ದ ಜೊತೆಗೆ, "ಇತರ ಅಂಶಗಳೂ ಇವೆ" ಎಂದು ಕುಮಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರೇಷ್ಮೆ ರೀಲರ್‌ಗಳ ಬಳಿ ಗೂಡು ಖರೀದಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಂಡವಾಳ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಗೂಡುಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕಳಪೆಯಾಗಿದೆ; ಕೇವಲ ಐದು ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಗೂಡುಗಳು ಮಾತ್ರ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟದವು. ಗೂಡು‌ಗಳಿಗೆ ತೇವಾಂಶ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಮಳೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ [ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ಇದು ತಾಪಮಾನವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದೆ], ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಹದಗೆಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ರೀಲರ್‌ಗಳು ಮಾತ್ರ ಈಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು‌ಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ."

ರೈತರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆ ಸಿಗಲಿದೆ ಎಂದು ಈಗಲೇ ಹೇಳುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಸೆರಿಕಲ್ಚರ್ ವಿಭಾಗದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆ, ಅನೇಕ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ, ಅವರ ಖರ್ಚನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಚನ್ನಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಅಂಕುಶನಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಎಕರೆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ತಮ್ಮ ಹಿಪ್ಪುನೇರಳೆ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೋರಲಿಂಗಯ್ಯ ಬೋರೆಗೌಡ ಮತ್ತು ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಬೋರೆಗೌಡ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಲೆಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗುವ ತನಕ ಅವರು ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

"ನಾವು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ" ಎಂದು 60 ವರ್ಷದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಹಣ ಹೊಂದಿಸಲು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಟೊಮೆಟೊಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ನಾವು ಇತರ ಕೃಷಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡಿನ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಈಗ, ನಾವು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಟೊಮ್ಯಾಟೊ ಮತ್ತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳು ಕೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಯಾರೂ ಕೊಳ್ಳುವವರಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ನಾನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಏನಾದರೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಉಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ."

ಬೋರಲಿಂಗಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಜಂಟಿಯಾಗಿ 20 ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಹೋದರರು. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ಕೃಷಿಗಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ 17 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಮೂರು ಸಾಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಾಲಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುಗಳಿಗಾಗಿ ಅವರು ಎರಡು ಘಟಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು, ಇದರ ಬೆಲೆ 8 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳು. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಸಹಾಯಧನ ನೀಡಿದೆ. ಈಗ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಘಟಕ ಮಾತ್ರ ಹುಳುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. “ಈ ಬ್ಯಾಚ್‌ನಿಂದ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ ನಂತರ, ನಾವು ಸಾಕಣೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟದಿಂದ ಹಣ ಬಾರದೆ ಹೋದರೆ ಸ್ಪ್ರಿಂಕ್ಲರ್‌ ಬಳಸುವುದು, ವಿದ್ಯುತ್‌ ಬಿಲ್‌ ಕಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಕೂಲಿ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅರ್ಥವಿದೆ?" ಎಂದು ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಹಿಪ್ಪುನೇರಳೆ ಹೊಲವನ್ನು ಇನ್ನೂ ತೆರವುಗೊಳಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. “ನಾವು ಉಳಿದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಹಸುಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಹೊಲವನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ನಾವು ತೆಂಗಿನ ಗಿಡ ನೆಡುತ್ತೇವೆ. ಬಹುಶಃ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಸಂಪಾದನೆಯಾಗಬಹುದು” ಎಂದು 70 ವರ್ಷದ ಬೋರಲಿಂಗಯ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕುಟುಂಬವು ತಮ್ಮ ಬಿಪಿಎಲ್ ಕಾರ್ಡ್‌ನಿಂದ ಪಡೆದ ಪಡಿತರ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ರಾಗಿ ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ.

ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡು ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವುದು ರೇಷ್ಮೆ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಇತರ ಅನೇಕ ರೈತರಿಗೆ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯವಾದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಇತರ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯದ ಕಾರಣ ರೇಷ್ಮೆಗೂಡು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ.

“ಬೆಲೆ ಕಡಿಮೆಯಿದೆಯೆಂದು ಒಂದು ದಿನವೂ ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸಲಿ?" ಎಂದು ಗಡಿಯಪ್ಪ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದಿನ ಬ್ಯಾಚ್ ರೇಷ್ಮೆಗೂಡುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು, ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಣದ ಸಾಲವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಈ ಹಿಂದಿನ ತಮ್ಮ ಎರಡು ಸಾಲಗಳನ್ನು ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ - ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು 2019ರಲ್ಲಿ ಶೇ 12ರಷ್ಟು ಬಡ್ಡಿದರದಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ 3.5 ಲಕ್ಷ ರೂ., ಮತ್ತು ವಿಜಯ ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ 1.5 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳು. ಎರಡೂ ಸಾಲಗಳ ಮೂಲ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಅವರು ಇನ್ನೂ ಪಾವತಿಸಿಲ್ಲ.

"ನಾನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಾಲವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾರೂ ಸಾಲ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಗಡಿಯಪ್ಪ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ನಾನು [ಒಂದು ರೇಷ್ಮೆಗೂಡು ಉತ್ಪಾದನಾ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ] 10,000 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದರೆ, ನಾವು ದಿನಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಬಾರಿಯಾದರೂ ತಿನ್ನಬಹುದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಏನಾದರೂ ದಾರಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ. ಕರೋನಾ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಲಿದೆ."

ಕವರ್ ಫೋಟೋ: ಎಮ್.ಎಸ್. ರುದ್ರ ಕುಮಾರ, ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮದ್ದೂರು ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮರಸಿಂಗನಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರ.

ಅನುವಾದ: ಶಂಕರ ಎನ್. ಕೆಂಚನೂರು