‘சோளம்தான் ராஜா!’

சோளம் வறுக்கப்படும் மணம் மற்றும் சமையல் நெருப்பின் புகை காற்றை நிரப்பியிருக்கிறது. ஹுர்தா கொண்டாட்டம் நடக்கிறது. புதிதாய் அறுவடை செய்யப்பட்டிருக்கும் ஹுர்தா எனப்படும் சோளம் பிரபலமான உணவு. விவசாயிகள் தங்களின் பயிர்களை கொண்டு வந்து மராத்வடாவின் கிராமங்களிலும் டவுன்களிலும் கடைகள் அமைத்திருக்கின்றனர்.

“மக்கள் ஆர்வமாக காத்திருக்கின்றனர்,” என்கிறார் லோண்டியாசிவாடியை சேர்ந்த சோள விவசாயியான சூர்யாகாந்த் மைந்த். சோளத்தின் பெத்ரி மற்றும் மல்தண்டி வகைகளை, ஜால்னா மாவட்டத்தின் ஐந்து ஏக்கர் நிலத்தில் அவர் விளைவிக்கிறார். பயிர் பச்சையாக இருக்கும் டிசம்பர் மாதத்திலேயே பாதியையும் மிச்சத்தை பிப்ரவரி அல்லது மார்ச் மாதத்தில் பயிர் முதிர்ந்த பிறகும் குடும்பம் அறுவடை செய்கிறது.

கவனமாக அறுவடை செய்யப்பட்ட சோளப் பயிருடன் (ஹுர்தா) மைந்த் ஜல்னா நகரத்துக்கு பயணிக்கிறார். 55 வயது விவசாயியான அவர், ஒவ்வொரு பருவத்திலும் 40 கிலோ பச்சை சோளத்தை கிலோ 150 ரூபாய் என்கிற விலையில் விற்கிறார்.

கடைகளில் ஹுர்தா தயாரித்தல் மெதுவான நுட்பமான முறை ஆகும். பெண்கள்தான் பெரும்பங்காற்றுவார்கள். பச்சை சோளக் கருதுகள் ஒரு குழியில் போட்டு வறுக்கப்படும். நீண்ட மரக் குச்சிகளை கொண்டு சோளக் கட்டுகள் திருப்பப்பட்டு, சமமாக வறுக்கப்படுகின்றன. நேரத்தில் கவனம் இருக்க வேண்டும். “சீக்கிரம் எடுத்தால், வேகாமல் இருக்கும். தாமதமாக எடுத்தால் கருகி விடும்,” என விளக்குகிறார் சத்ரபதி சம்பாஜிநகர் (முன்னால் அவுரங்கபாத்) மாவட்டத்தை சேர்ந்த 45 வயது விவசாயியான பிமா நானா தகானே.

வறுக்கப்பட்ட பிறகு, உமி போக தங்களின் உள்ளங்கைகளை தேய்த்துக் கொள்கின்றனர் பெண்கள். பிறகு சமையல் தொடங்குகிறது. “காலை முதல் மாலை வரை, பிற பெண்களுடன் நான் சமையலறையில் இருக்கிறேன்,” என்கிறார் சவிதா தகானே. “நிலத்தில் இருந்து வருவதை நேராக கொண்டு வந்து சமைத்துக் கொடுப்பதில் எங்களுக்கு பெருமை.”

சோளம் விளைவிப்பதில் மகாராஷ்டிரா முன்னணி வகிக்கிறது. இந்தியா தயாரிக்கும் 4.8 மில்லியன் டன் (2020-21) மொத்த சோள உற்பத்தியில் 36 சதவிகிதம் மகாராஷ்டிராவில் இருந்து வருகிறது. ஆனால் இன்று, குறைவான எண்ணிக்கையில்தான் அந்த மாநிலத்தின் விவசாயிகள் சோளம் விளைவிக்கின்றனர். 2013-14ம் ஆண்டில் 2.8 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பில் விளைவிக்கப்பட்ட சோளம், 2018-19ம் ஆண்டில் 1.6 மில்லியன் ஹெக்டெர் நிலப்பரப்பாக குறைந்திருப்பதாக குறிப்பிடுகிறது PIB செய்தி அறிக்கை.

மழையை சார்ந்திருக்க முடியாத நிலையில், இப்பகுதியின் விவசாயிகள் ஆழ்துளைக் கிணறுகளையும் சொட்டுநீர் பாசனத்தையும் சார்ந்து விவசாயம் பார்க்கின்றனர். மைந்த் கிராமத்தில் வாய்க்கால் ஏதும் இல்லை. அவர் சோயாபீன், பருப்பு மற்றும் கோதுமை போன்ற பயிர்களையும் தன் நிலத்தில் வருடந்தோறும் விளைவிக்கும் காய்கறிகளுடன் சேர்த்து விளைவிக்கிறார்.

விற்பனை சரிந்து விட்டதாக ஷெவாலே போன்ற விவசாயிகள் கூறுகின்றனர். ஆனால் அவுரங்காபாத் மாவட்டத்தில் ஆயிரக்கணக்கானோரை இப்பருவத்தில் ஈர்க்கும் நனாச்சிவாதி (சிகல்தானா கிராமம்), காதோட் (கச்னெர் கிராமம்), மஹாகால் (தஹேர்பூர் கிராமம்) மற்றும் தேவ்கிரி (தோர்கின் கிராமம்) போன்ற பிரபல இடங்கள் இருக்கவே செய்கின்றன.

மகாராஷ்டிராவிலிருந்தும் அப்பாலிலிருந்தும் மக்கள் வருகின்றனர். அவுரங்காபாத் நகரம், ஜல்னா ரோடு போன்ற இடங்களுக்கு வரும் விவசாயிகளும் அவர்களின் குடும்பத்தினரும் பச்சை கூடாரங்களுக்கு அடியில் சுற்றுகிறார்கள். விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் இளம் குழந்தைகளை பார்த்து அரட்டை அடித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

சூடான பச்சை பயிர்கள் வெல்லம், தயிர் மற்றும் சட்னி ஆகியவற்றுடன் கொடுக்கப்படுகிறது. “இது கடினமான வேலை. விருந்தினர் உணவை புகழும்போது, நிறைவாக இருக்கிறது,” என்கிறார் சவிதா. 35 வயதாகும் அவர், மொத்த குடும்பத்தையும் ஹுர்தா விருந்து எப்படி ஒன்றிணைக்கிறது என்பதை சொல்லும்போது புன்னகைக்கிறார். “எங்கள் வீட்டு சிறுமிகளும் கூட உதவுவார்கள். எங்களின் தாய்களிடமிருந்து நாங்கள் எப்படி கற்றோமோ அதே போல, எங்களிடமிருந்து அவர்கள் எல்லாவற்றையும் கற்றுக் கொள்கிறார்கள்.”

பஜானி மாவில் (வறுத்த சோளம், கடலை பருப்பு மற்றும் ஹுர்தா ஆகியவற்றின் கலவை) தாலிபீத், கொதிம்பீர் வாதி (கறிவேப்பிலை மற்றும் உடைக்கப்பட்ட கொண்டைக்கடலை மாவு) மற்றும் கார வேர்க்கடலை சட்னி போன்ற பிற மகாராஷ்ட்ரிய உணவுகளுடன் ஹுர்தா வழங்கப்படுகிறது. “வெல்லம் இனிப்பை கொடுக்கும். பூண்டு அல்லது வேர்க்கடலை போடப்பட்ட சட்னி சுவை தரும். தயிர் செழுமை தந்து, உணவை குளிர்விக்கும்,” என்கிறார் நனாச்சிவாதி விருந்துக்கு வந்திருக்கும் உர்வா அம்ருத்கர்.

இப்பகுதியிலுள்ள பலருக்கு, இந்த பருவகால பயிர் உணவும் மருந்தும் ஆக இருக்கிறது. “உடலுக்கு வெப்பத்தை கொடுத்து, செரிமானத்தை எளிதாக்குகிறது,” என்கிறார் சூர்யகாந்த் மைந்த்.

ஹுர்தா நேரம், கூடுதல் வருமானத்துக்கும் நல்ல நேரம். குளிர்காலத்தில் ஈட்டும் வருமானத்தை வருடத்தின் மிச்ச கால செலவுக்கு சேமித்து வைக்கிறார் சுனிதா தாங்கடே. “இந்த மூன்று மாதங்களுக்கு மட்டும்தான் நான் வேலை பார்க்கிறேன்,” என்கிறார் 26 வயதாகும் அவர். 16 வயதில் மணம் முடிக்கப்பட்ட அவருக்கு, ஹுர்தா காலம்தான் வாழ்வாதாரத்துக்கு உதவும் காலம். சத்ரபதி சம்பாஜிநகர் மாவட்டத்திலுள்ள சிகல்தானா கிராமத்தில் வாடகைக்கு எடுக்கப்பட்ட இடத்தில் ஹுர்தா விருந்தை நடத்தும் தந்தையும் விவசாயியுமான தியானேஷ்வர் ஷெவாலேவுக்கு அவர் வேலை பார்க்கிறார்.

ஷெவாலே சொல்கையில், “நிறைய புதிய ஹுர்தா மையங்கள் தற்போது இருப்பதால், கூட்டம் பிரிகிறது,” என்கிறார். செலவும் அதிகமாகிறது. “ஹுர்தாவுக்கு கிலோ 90-100 ரூபாய் எங்களுக்கு ஆகும். இப்போது 150-160 ரூபாய் ஆகிறது. வறுப்பதற்கு எரிபொருளாக பயன்படும் உப்ளி (வறட்டி) கூட 2.30-லிருந்து 3 ரூபாய் வரை ஆகிறது. ஒரு கிலோ ஹுர்தாவை வறுக்க எங்களுக்கு 15 உப்ளி தேவைப்படுகிறது.”

ஆனாலும் ஹுர்தா விருந்துகள் குறைவது போலத் தெரியவில்லை. அறுபது வயதுகளில் இருக்கும் அல்கா அம்ருத்கர், சோளத்துக்கு பதிலாக பச்சை கோதுமையை வறுக்கும் விதர்பாவின் வேர்களுடன் இந்த ஹுர்தா கொண்டாட்டங்கள் தன்னை இணைப்பதாக கூறுகிறார். “மராத்வாடாவில் சோளம்தான் ராஜா,” என சிரிக்கிறார். “ஆனால் எங்கு சென்றாலும், விஷயம் ஒன்றுதான். அறுவடையை அன்புக்குரியவர்களுடன் ஒன்று சேர்ந்து கொண்டாட வேண்டும் என்பதுதான் அது.”

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்