ଇରାନ ଯୁଦ୍ଧ ଯୋଗୁଁ ବଳଦ ଉପରେ ଭରସା କଲେଣି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଚାଷୀ

ମୋଟର ସାଇକେଲରେ ଦୁଇଟି ବଡ଼ ବଡ଼ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ଡବା ବାନ୍ଧି ତାଙ୍କ ଟ୍ରାକ୍ଟରଗୁଡ଼ିକ ଲାଗି ଡିଜେଲ କିଣିବା ପାଇଁ ସହର ଯିବାକୁ ବାହାରିଛନ୍ତି ତୁକାରାମ ମାସଲ । ହେଲେ କାହିଁକି ସେ ସିଧା ତାଙ୍କ ଟ୍ରାକ୍ଟରଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଯାଉନାହାନ୍ତି ?

“ସେଥିରେ ଇନ୍ଧନ ଓ ଟଙ୍କା ଦୁଇଟା ଯାକ ନଷ୍ଟ ହେବ,” ମାସଲ କହନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ଟ୍ରାକ୍ଟର ଗୋଟିଏ ଲିଟର ଡିଜେଲରେ ଅତି ବେଶୀରେ ପାଞ୍ଚ କିଲୋମିଟର ଚାଲେ ଏବଂ “ଏବେ ଡିଜେଲ ଲିଟର ପିଛା ପାଖାପାଖି ୧୦୦ ଟଙ୍କା ।” ଆଉ ତା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ କରି ଅନେକ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ ବୁଲିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।

ଡିଜେଲ କିଣା ଉପରେ କଟକଣା ଆରମ୍ଭ ହେଲାଣି ।

“ଥରକରେ ସେମାନେ ଆମକୁ ଅଳ୍ପ କେଇ ଲିଟର ଦିଅନ୍ତି,” ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ମରୁଡ଼ି ପ୍ରବଣ ଧାରାଶିବ ଜିଲ୍ଲାର ଭୁମ ସହରରୁ ପ୍ରାୟ ୨୫ କିଲୋମିଟର ଦୂର ୱକୱାଡ଼ ଗାଁର ବାସିନ୍ଦା ୫୩ ବର୍ଷୀୟ ମାସଲ କହନ୍ତି।

ସେ କହନ୍ତି, “ଅତି କମ୍ ରେ ୨୦-୨୫ ଲିଟର ଡିଜେଲ ପାଇବା ଲାଗି ମୋତେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପାଞ୍ଚଟା ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ ଏବଂ ସେଥିରେ ମାତ୍ର ଦିନକର କାମ ଚଳେ ।” ଭୁମ ଓ ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳରେ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ ସଂଖ୍ୟା ବହୁତ କମ୍ ।

ଦିନେ ଦିନେ ଡିଜେଲ ଖୋଜିବା ଲାଗି ଗୋଟିଏରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ କରି ୭୦ରୁ ୮୦ କିଲୋମିଟର ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି ମାସଲ। “ଆଉ ଦୁଇ କି ତିନି ଦିନରେ ଯଦି କିଛି ମିଳିଯାଏ ତେବେ ମୋର ସୌଭାଗ୍ୟ,” ସେ କହନ୍ତି । ଆଉ ବେଳେବେଳେ, ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ଡବାରେ ଡିଜେଲ ଭରିବାକୁ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ ଲୋକେ ମନା କରି ଦିଅନ୍ତି, ପମ୍ପକୁ ଟ୍ରାକ୍ଟର ଆଣିବା ଲାଗି ସେମାନେ ଅଡ଼ି ବସନ୍ତି ।

ଏ ବର୍ଷ ଖରିଫ ଋତୁ ପୂର୍ବରୁ, ମେ ମାସରେ ଡିଜେଲର ଚାହିଦା ହଠାତ୍ ବଢ଼ିଗଲା । ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆରେ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ଥିତି ଲାଗି ରହିଥିଲେ ହେଁ ଇନ୍ଧନର ଅଭାବ ନାହିଁ ବୋଲି କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ତୈଳ କମ୍ପାନୀ କହିଆସୁଛନ୍ତି ସତ, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବ ଚିତ୍ର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଲଗା । ମେ ମାସ ୧୫ରୁ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପେଟ୍ରୋଲର ଦର ଚାରି ଥର ବଢ଼ିଛି ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସହର ଉପରେ ଏହାର ଅଧିକ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିଛି ।

ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ବାସ୍ତବରେ ଡିଜେଲର ଚାହିଦା ରହିଛି ଏବଂ ଏହା ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି । ବିଭିନ୍ନ ଜିଲ୍ଲାରେ ଡିଜେଲ ପାଇଁ ଲାଗିଥିବା ଲମ୍ବା ଧାଡ଼ି, କ୍ରୟ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମିଳିବ କି ନାହିଁ ବୋଲି ଲାଗି ରହିଥିବା ଅନିଶ୍ଚିତତା ସଂପର୍କରେ କହନ୍ତି ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ଚାଷୀମାନେ ।

ଏହି ଉଦବେଗଜନକ ସ୍ଥିତିର ପରିଣତି ଭୋଗୁଥିବା ହଜାର ହଜାର ଚାଷୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମାସଲ ଜଣେ ।

ଧଙ୍ଗର ଜାତିର ମାସଲ ଦୁଇ ଏକର ଜମିର ମାଲିକ । ଦୁଗ୍ଧଚାଷ ତାଙ୍କ ରୋଜଗାରର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ । ତାଙ୍କ ପରିବାର ଲୋକେ ଛୋଟ ତେଜରାତି ଦୋକାନଟିଏ ଚଳାନ୍ତି । ବର୍ଷ ସାରା ଆଖପାଖ ଗାଁର ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଟ୍ରାକ୍ଟର ଭଡ଼ାରେ ଦେଇ ସେ କିଛି ଅତିରିକ୍ତ ଆୟ କରନ୍ତି ।

ଭବିଷ୍ୟତରେ ଇନ୍ଧନ ଅଭାବ ଓ ଦରବୃଦ୍ଧି ଆଶଙ୍କା, ଏବଂ ଆଗତୁରା କିଣି ଜମା କରିବା ପେଟ୍ରୋଲ ଓ ଡିଜେଲ ଅଭାବର ଆଉ କେତେକ କାରଣ । ସରକାରୀ ହିସାବ ଅନୁସାରେ, କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଇନ୍ଧନ ବିକ୍ରି ତୁଳନାରେ ୧୫୦ ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ବିକ୍ରି ହୋଇଛି ।

ନାସିକ ଭଳି କେତେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଚାଷୀଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ଆଘାତ ଦୁଇ ଗୁଣ ହୋଇଛି । ପିଆଜ ଦର ରସାତଳଗାମୀ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଇନ୍ଧନ ଦର ଆକାଶଛୁଆଁ । “ଏକ କୁଇଣ୍ଟାଲ ପିଆଜ ବିକି ମୋତେ ମାତ୍ର ୨୧୧ ଟଙ୍କା ମିଳିଲା,” ଶ୍ରୀ ସାଇ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପରେ ଆମେ ସାକ୍ଷାତ କରିଥିବା ଜଣେ ଚାଷୀ ସୁରେଶ କାରଭାରି ଗାଏକୱାଡ଼ କହନ୍ତି । ତା’ର ଅର୍ଥ କିଲୋ ପିଛା୨ ଟଙ୍କା ୧୧ ପଇସା ।

ନାଗପୁରରୁ ନାସିକ ଯାଇଥିବା ସମୃଦ୍ଧି ରାଜପଥ କଡ଼ରେ ଏବଂ ସାମ୍ଭାଜୀ ରାଓ ନଗର ଜିଲ୍ଲାର ବୈଜାପୁର, ୟେଓଲା ଏବଂ ନାସିକ ସହର ମଝିରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପରେ, ଡିଜେଲ ଟ୍ୟାଙ୍କରକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବିଳମ୍ବିତ ରାତି ଯାଏଁ ଟ୍ରାକ୍ଟର ଓ ମୋଟର ସାଇକେଲର ଲମ୍ବା ଧାଡ଼ି ଲାଗି ରହିଥିଲା । ଗତ ସପ୍ତାହ ସାରା ଏହି ରିପୋର୍ଟର ବୁଲି ଦେଖିଥିବା ଅନେକ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପରେ ଡିଜେଲ ଓ ପେଟ୍ରୋଲ ନାହିଁ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇ ବୋର୍ଡ ମରାଯାଇଥିଲା ।

ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛନ୍ତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚାଷୀମାନେ । ସେମାନେ ଭଡ଼ାରେ ଆଣୁଥିବା ଟ୍ରାକ୍ଟର ମାଲିକମାନେ ନିଜେ ନିଜେ ଡିଜେଲ ଯୋଗାଡ଼ କରିବାକୁ ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ କହନ୍ତି । ବଡ଼ ଚାଷୀମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଡ୍ରମ୍ ଓ ଟାଙ୍କିରେ ଡିଜେଲ ଜମା କରି ରଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଛନ୍ତି । ନାସିକର ୱାନି ମାର୍କେଟରେ ‘ପରୀ’କୁ ଜଣେ ଚାଷୀ କହିଲେ ଯେ, ସେ ୨,୦୦୦ ଲିଟର ଡିଜେଲ ଜମା କରି ସାରିଲେଣି ।

ସାରା ରାତି ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ ବାହାରେ ଧାଡ଼ି ବାନ୍ଧି ଅପେକ୍ଷା କରିଥିବା ଟ୍ରାକ୍ଟର, ଧାଡ଼ିରେ ରହିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତିତର୍କ ଏବଂ ହାତରେ ଡବା ଧରି ଡିଜେଲ ଖୋଜିବାକୁ ଗୋଟିଏରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପକୁ ଧାଉଁଥିବା ଚାଷୀଙ୍କ ଦୃଶ୍ୟରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ସବୁ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ମଞ୍ଚ ଭରିଗଲାଣି ।

ଡିଜେଲ ପାଇବା ଲାଗି ଏଭଳି ପ୍ରାଣମୂର୍ଚ୍ଛା ଉଦ୍ୟମର ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ପରିଣାମ ବି ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି ।

ଜାଲନା ଜିଲ୍ଲାର ଅମ୍ବଡ଼ ତହସିଲ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶାହପୁର ଗାଁର ୪୮ ବର୍ଷୀୟ ଅନୀସ ପଠାନ ଗୋଟିଏ ଏକର ଜମିର ମାଲିକ । ଚାଷବାସ ସାଙ୍ଗକୁ ଦିନ ମଜୁରିଆ ଭାବରେ କାମ କରି ସେ ଯାହା କିଛି ଅଧିକ ରୋଜଗାର କରନ୍ତି । ନିକଟରେ ସେ ତାଙ୍କ ଜମି ହଳ କରିବା ଲାଗି ହଳେ ବଳଦ ଲଗାଇଛନ୍ତି । “ଏକର ପିଛା ଟ୍ରାକ୍ଟର (ଭଡ଼ା) ଦର ୧,୦୦୦ରୁ ୧,୫୦୦ ଟଙ୍କାକୁ ବଢ଼ିଗଲାଣି,” ସେ କହନ୍ତି । “ଗୋଟିଏ ଟ୍ରାକ୍ଟର ଅଧା ଦିନରେ ଯେତିକି କରେ, ହଳେ ବଳଦ ସେତିକି କରିବାକୁ ଦୁଇ ଦିନ ଲଗାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ପଇସା ବଞ୍ଚିଯାଏ,” ପଠାନ ଆମକୁ କହନ୍ତି । ଶାହପୁର ଓ ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରାୟ ୫୦୦ ହଳ ବଳଦ କାମରେ ଲାଗିଛନ୍ତି, ସେ କହନ୍ତି ।

“ଏ ବର୍ଷ ଅଧିକାଂଶ ଚାଷୀ ବଳଦକୁ ଆଦରି ନେଇସାରିଲେଣି ।”