సాంగవీ గ్రామ ఆర్థిక శ్రేయస్సుపై దెబ్బకొట్టిన ఇరాన్ యుద్ధం

డిసెంబర్ 2019లో, ఛత్రపతి సంభాజీనగర్‌కు చెందిన ఒక రవాణా సంస్థలో రెండు దశాబ్దాలుగా ట్రక్ డ్రైవర్‌గా పనిచేస్తున్న 50 ఏళ్ళ సుభాష్ బిక్కడ్, స్వయంగా వాహనాన్ని నడుపుకుంటూ ఒక ఎత్తైన హైవేపైకి వెళ్ళారు.

“నేనూ, నా ఇద్దరు స్నేహితులం కలిసి సొంతంగా ఒక రవాణా సంస్థను ప్రారంభించి మూడు ట్రక్కులను, కంటైనర్లను కొనుగోలు చేశాం. ఒకే గ్రామానికి చెందిన మేమందరం దేశమంతటా ట్రక్కులు నడిపాం. పుణేకు చెందిన మా స్నేహితుడొకరు హామీదారుగా ఉండి మాకు సహాయం చేశాడు.”

అది ఒక డ్రైవర్ స్థాయి నుండి యజమాని స్థాయికి ఎదిగే అద్భుతమైన ప్రయాణానికి నాంది పలికింది. ఇది కేవలం బిక్కడ్, అతని భాగస్వాములకే కాకుండా అతని సొంత ఊరైన సారణీ సాంగవీకి చెందిన 80 మంది యువకులకు కూడా వర్తించే విషయం. అంటే, 1,460 మంది జనాభా కలిగిన ఆ గ్రామంలో దాదాపు ప్రతి నాలుగవ కుటుంబం ట్రక్కింగ్ వ్యాపారంలో ఉందన్నమాట. సారణీ సాంగవీ కరువు పీడిత బీడ్ జిల్లా, కైజ్ తహసీల్‌లోని ఒక జంట గ్రామం.

2025 నాటికల్లా సారణీ సాంగవీ ట్రక్కుల, ట్రక్ కంటైనర్ల (వీటిని షిప్పింగ్ లేదా కార్గో కంటైనర్లు అని కూడా పిలుస్తారు) గ్రామంగా మారిపోయింది. ఆ 80 మంది వ్యక్తులు మొత్తం 400 ట్రక్కులకు, లోడింగ్ కంటైనర్లకు సొంతదార్లయ్యారు. దేశంలోని కొన్ని అతిపెద్ద రవాణా సంస్థలు వారికి పనులు అవుట్‌సోర్సింగ్ చేయడంతో వారి వ్యాపారం వేగంగా వృద్ధి చెందింది. చాలామంది ఒకరికొకరు ఇచ్చిన రుణ హామీలతో విజయానికి ఎగబాకారు. "మేం ట్రక్కులన్నిటికీ పొలాల్లో పూజ చేసి దీపావళి జరుపుకున్నాం," సర్పంచ్ సునీల్ కేదార్ PARIతో అన్నారు.

ట్రక్కు కంటైనర్ కొత్త గ్రామ దేవత అయింది.

కానీ ఈ రోజున ఆ ట్రక్కులు, కంటైనర్లలో చాలా వరకు గమ్యస్థానాల వద్దనో, కొన్ని దారుల్లోనో నిలిచిపోయాయి. గ్రామంలో అవి చాలా తక్కువ సంఖ్యలోనే మాకు కనిపించాయి. అనేక రకాల రహదారి సుంకాలు పెరగడం వంటి ఇతర కారణాల వల్ల అప్పటికే కొంత దెబ్బతిన్న సారణీ సాంగవీ ఆర్థిక శ్రేయస్సుకు, ఇరాన్‌పై అమెరికా-ఇజ్రాయెల్ జరిపిన యుద్ధం మరింత దెబ్బకొట్టింది.

ఈ యుద్ధం "మా సమస్యలలో అత్యంత తాజాది," బిక్కడ్ స్నేహితుడు, 42 ఏళ్ళ హనుమంత్ పవార్ అంటున్నారు.

2019లో 60 రూపాయలుగా ఉన్న డీజిల్ కొరత వలన, యుద్ధం కారణంగా ప్రజలు భయంతో కొనుగోలు చేయడం వలన, ఇప్పుడు 100 రూపాయలకు చేరింది. అనధికారిక రేషనింగ్ అమలులో ఉండటంతో సరిపడినంత పొందడం కూడా కష్టంగా మారింది. 15 ట్రక్కులకు యజమాని, భారతదేశమంతటా ప్రధానంగా ఎలక్ట్రానిక్ వస్తువులతో పాటు వేగంగా అమ్ముడయ్యే వినియోగ వస్తువులను రవాణా చేసే పవార్ ఆందోళన చెందుతున్నారు.

"ఇది చాలా ఆర్థికంగా భారమైన వ్యవహారంగా మారింది," బిక్కడ్ అంటున్నారు. ఆయన కార్యాలయం దగ్గర పెద్ద కంటైనర్లతో ఉన్న కేవలం నాలుగైదు ట్రక్కులు మాత్రమే నిలిచి ఉండటం కనిపించింది. "టోల్ ధరలు ఎక్కువగా ఉన్నాయి, డీజిల్ కొరత మా రవాణా వ్యవస్థను దెబ్బతీస్తోంది; డీజిల్ కొరత కారణంగా మా ట్రక్కులు కొన్ని వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో నిలిచిపోయాయి," సాంగవీలోని తన కార్యాలయంలో ఉన్న ఆయన PARIతో చెప్పారు. డ్రైవర్ల జీతాలు, పెరగని రవాణా ఛార్జీలు, ఇతర సమస్యలు అనేకం ఉన్నాయి. నిర్వహణ ఖర్చులు కూడా పెరుగుతున్నాయి.

"మీరు నమ్మరు గానీ, సంభాజీనగర్ (గతంలో ఔరంగాబాద్) నుండి బెంగళూరుకు వెళ్ళి తిరిగి రావడానికి మేం రోడ్డు టోల్ పన్ను కిందనే 40,000 రూపాయలు చెల్లిస్తాం. ఆ ప్రయాణానికి మాకు రవాణా ఛార్జీల రూపంలో 55,000 రూపాయలు వస్తాయి, కానీ ఇంధన ఖర్చులు, డ్రైవర్ల జీతాలు, వారి భోజనం, ఇతర అనుబంధ ఖర్చులతో కలిపి మొత్తం 60 నుండి 70 వేల రూపాయలు మాకు ఖర్చవుతాయి," హనుమంత్ పవార్ అంటున్నారు. ఇరాన్ సంక్షోభానికి ఇంకా ముందు నుంచే, భారతదేశ సొంత విధానాలు చిన్న వ్యాపారాలను దెబ్బతీస్తున్నాయని పవార్ ఎత్తిచూపుతున్నారు.

ఇరాన్‌పై యుద్ధం కారణంగా డీజిల్ ధరలు పెరిగి, ఇప్పటికే వారిపై ఉన్న ధరల భారాన్ని మరింత తీవ్రతరం చేస్తూ వారికి కోలుకోలేని దెబ్బ తగిలింది. సర్పంచ్‌తో పాటు మేం కేవలం బిక్కడ్‌ను, పవార్‌ను మాత్రమే కలవగలిగాం. మిగిలినవారిలో చాలామంది కొత్త సవాళ్ళను ఎదుర్కోవడంలో మునిగిపోయి బయటకు వెళ్ళారు.

సాంగవీలో ప్రధానంగా మహారాష్ట్రలో సంచార జాతిగా వర్గీకరించిన వంజరి సముదాయంవారు నివసిస్తారు. వీరి ప్రధాన వృత్తి చెరకు కోత. ప్రతి శీతాకాలంలో, మరాఠ్వాడా అంతటి నుంచి పదివేల కుటుంబాలు చెరకు పండించే ప్రాంతాలకు వలస వెళ్ళి, చక్కెర కర్మాగారాలలో కూలీలుగా పనిచేస్తాయి. బిక్కడ్, పవార్‌ల తల్లిదండ్రులు ఏళ్ళ తరబడి అదే పని చేశారు. కానీ ఆ ఇద్దరు స్నేహితులు మాత్రం యుక్తవయసులో ఉండగానే పని కోసం వెతుక్కుంటూ సంభాజీనగర్‌కు వెళ్ళారు.

కొద్దిపాటి చదువు, ఎంతో కఠోర శ్రమ, గణనీయమైన స్థాయిలో సాహసం చేయగల స్వభావం ఉండటంతో, 2025 నాటికి సాంగవీలోని ఈ ట్రక్ డ్రైవర్-యజమానులు పేదరికాన్ని, నిరక్షరాస్యతను అధిగమించి, పని కోసం ఏళ్ళ తరబడి సాగించిన వలసలకు స్వస్తి చెప్పి, వ్యవసాయ భూమిని కొనుగోలు చేసి, మంచి ఇళ్ళను కట్టుకున్నారు. తమ కార్యకలాపాలను విస్తరించుకోవడానికి వారు మరిన్ని ట్రక్కులను కొనుగోలు చేశారు. దీని ఫలితంగా సాంగవీ, సమీప గ్రామాలకు చెందిన యువతీ యువకులకు ట్రక్ డ్రైవర్లుగా, సహాయకులుగా, ఇతర కార్యాలయ సిబ్బందిగా మరిన్ని ఉద్యోగాలు లభించాయి.

అయితే, వీటితో పాటే అనేక విధానాలు, కొత్త పన్నులు, టోల్ ఛార్జీలు కూడా వచ్చిపడటంతో ఖర్చులు పెరిగిపోయాయి. 2019లో ఒక ట్రక్కు, కంటైనర్‌ల ధర 19 లక్షల రూపాయలు ఉండేది. కానీ ఇప్పుడా ధర 27 లక్షల రూపాయలకు చేరింది. సాంగవీకి చెందిన వాహనాలు ఎక్కువగా బ్యాంకులు, ప్రైవేట్ ఆర్థిక సంస్థల ద్వారా ఏడేళ్ళ కాలపరిమితితో కూడిన సమాన వాయిదాల (ఇఎమ్ఐ) పద్ధతిలో ఫైనాన్స్ చేయబడినవి. కానీ ఇప్పుడా వాయిదాలు చెల్లించడం ఏమాత్రం 'సులభం'గా లేదు.

పవార్ ఈ వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించినప్పుడు, ఒక ట్రక్కు ద్వారా నెలకు 1.5 లక్షల రూపాయల వరకు లాభం వచ్చేది. ఇది ఒక ట్రక్కు డ్రైవర్‌గా ఆయనకు లభించే జీతం కంటే దాదాపు 10-15 రెట్లు ఎక్కువ. ఎక్కువ ట్రక్కులు, సుదూర ప్రయాణాలు, ఊపందుకున్న వ్యాపారం అంటే అంతకు మించిన లాభం అని అర్థం. కానీ ఇప్పుడు దాదాపు ప్రతి ప్రయాణంలోనూ వారికి నష్టమే వస్తోంది.

ఒకప్పుడు సాంగవీలోని యువకులకు స్ఫూర్తినిచ్చిన బిక్కడ్, పవార్‌లే, "ఈ వ్యాపారంలోకి ప్రవేశించడానికి ఇది సరైన సమయం కాదు. ప్రభుత్వ విధానాలు, ముఖ్యంగా పన్నులు, ఏమాత్రం అనుకూలంగా లేవు," అని వారికి సలహా ఇస్తున్నారు.

ఇక ఇరాన్ యుద్ధం, ఆ ట్రక్కు-కంటైనర్‌కు చావుదెబ్బలా మారింది.