பிர்சா முண்டாவின் கிளர்ச்சி பூமியில், ஒரு புதிய சொத்துரிமை பறிப்பு

இந்தக் கட்டுரை, புலிட்சர் மையத்தின் செயற்கை நுண்ணறிவு பொறுப்புக்கூறல் வலையமைப்பால் ஆதரிக்கப்பட்டது.

கிழக்கு இந்திய மாநிலமான ஜார்க்கண்டில், பசிங் முண்டா தனது மூதாதையர்களை கௌரவிக்கும் நினைவுப் பலகைகளால் சூழப்பட்ட ஒரு களத்தில் நிற்கிறார். பல தலைமுறைகளுக்கு முன்பு, அவரின் மூதாதையர்கள், காலனித்துவ ஆட்சியாளர்கள், பழங்குடி மக்களை அந்நியப்படுத்துவதற்கு எதிரான போராட்டத்தில், மரியாதைக்குரிய பழங்குடியினத் தலைவர் பிர்சா முண்டா தலைமையிலான 1899 முண்டா எழுச்சியில் இணைந்து போராடியுள்ளனர்.

தற்போது நூற்றாண்டுகள் தாண்டி, நாற்பது வயதைக் கடந்த, பசிங் போன்ற முண்டா பழங்குடி விவசாயிகள், ஒரு புதிய வகையான சொத்துரிமை பறிப்பை எதிர்கொள்கின்றனர். கடந்த எட்டு ஆண்டுகளில், அரசாங்கம் அவர்களின் நிலப் பதிவுகளை அவர்களின் ஒப்புதல் இல்லாமலும், அவர்களுக்கு அறிவிக்காமலும் டிஜிட்டல்மயமாக்கியுள்ளது. இந்தச் செயல்பாட்டால், நூற்றுக்கணக்கான விவசாயிகள் தங்கள் நில அளவுகள், அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் திடீரென சுருங்கி வருவதையும், அதன் எல்லைகள் மாறுவதையும், உரிமை சத்தமில்லாமல் கைநழுவிப் போவதையும் கண்டறிந்துள்ளனர்.

இது ஏப்ரல் மாதம். மாநிலத் தலைநகர் ராஞ்சியிலிருந்து 33 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள குந்தி மாவட்டத்தில் உள்ள தரகாமாவுக்கு செல்லும் சாலை முழுவதும், வசந்த கால மலர்கள் பூத்துக் குலுங்குகின்றன. பூர்வீக இயற்கைக் கொண்டாட்டமான சர்ஹுல் பண்டிகைக்கு சில நாட்களுக்குப் பிறகு, உள்ளூர் சந்தை பரபரப்பாக உள்ளது.

தங்கள் வீடுகளுக்கு வெளியே உள்ள வெட்டவெளியில், பசிங்கும் மற்றவர்களும் பலாஷ் (காட்டின் சுடர்) மற்றும் அரசமரங்களின் நிழலில் கூடி, அவர்களின் முண்டாரி மொழியில் உரையாடிக் கொண்டிருந்தனர்.

2023ம் ஆண்டில், 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள குந்தியில் உள்ள நிலம் மற்றும் வருவாய்த் துறை அலுவலகத்திலிருந்து பசிங்குக்கு ஆன்லைன் வரி ரசீது வந்திருந்தது. பசிங் மற்றும் அவரது சகோதரர்களுக்குச் சொந்தமான, அவர்களின் நெல் மற்றும் தினை பயிரிடும் நிலம், ரசீதில் 52 ஏக்கர் மற்றும் 52 டிஸ்மில் என்பதற்குப் பதிலாக 52 ஏக்கர் மற்றும் 5 டிஸ்மில் என தவறாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தது.

டிஸ்மில் என்பது, மத்திய மற்றும் கிழக்கு இந்தியாவில் பொதுவான நில அளவீட்டு அலகு ஆகும். இது 435.6 சதுர அடி அல்லது ஒரு ஏக்கரில் நூறில் ஒரு பங்கிற்கு சமம். இந்த வார்த்தை 'டெஸிமல்'லிருந்து வருகிறது. எனவே ஒரு டிஸ்மில் என்பது மும்பையில் சராசரியாக ஒரு படுக்கையறை கொண்ட அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் அளவு. மேலும் பசிங்கின் நிலம் அதிகாரப்பூர்வ பதிவுகளில், ஒரே இரவில் மற்றும் எச்சரிக்கை இல்லாமல் 47 டிஸ்மில் சுருங்கிவிட்டிருந்தது.

இந்த பிரச்சினை பசிங்கிற்கு மட்டும் இல்லை.

“நிலப் பதிவுகளில் பல தவறான மாற்றங்கள் இருந்தன. டிஜிட்டல் மயமாக்கலுக்கு முன்பு, எங்கள் கட்டாவின் ரக்பா [ஒரு குழுவிற்கு கூட்டாகச் சொந்தமான நிலத்தின்] பரப்பளவு வேறுபட்டது. சமீபத்திய ஆன்லைன் பதிவுகள் மற்றும் ரசீதுகளில், சில நிலங்கள் அகற்றப்பட்டுள்ளன. மேலும் ரக்பா குறைக்கப்பட்டுள்ளது,” என்று பசிங் கூறுகிறார். நிலப் பதிவுகள் அறிவிக்கப்படாமல் டிஜிட்டல்மயமாக்கப்படும்போது, நில உரிமையாளர்கள் பெரும்பாலும் தவறுகள் இருப்பதை கண்டறிகிறார்கள் என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார்.

2017ம் ஆண்டு லதேஹர் மாவட்டத்தில் உள்ள பர்வாதிஹ் தொகுதியில் உள்ள டாதா கிராமத்தில் விவசாய நிலத்தை குத்தகைக்கு எடுத்த முப்பது வயதைக் கடந்த பழங்குடி விவசாயி லாலி தேவி, அதற்கு வேலி அமைத்து நீர்ப்பாசன பம்ப் மற்றும் வால்வை நிறுவினார். இருப்பினும், 2023ம் ஆண்டில், பொது இடத்தில் ஆடைகள் கிழிக்கப்பட்டு தாக்கப்பட்ட பின்னர், நிலத்தில் விவசாயம் செய்வதை நிறுத்தினார். நிலத்தை காலி செய்ய பல மாதங்களாக அச்சுறுத்தப்பட்டதற்கு பிறகு, இந்த தாக்குதல் நடந்துள்ளது. பதிவுகள் டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்டபோது, மூன்றாவது நபர் யாரோ நிலத்தை தங்கள் பெயரில் பதிவு செய்ய முடிந்தது என்று அவர் கூறுகிறார். "பனியா சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நிலத்தரகர், நிலத்தை காலி செய்யுமாறு பல மாதங்கள் என்னை மிரட்டினார். நிலம் அவர்களுடையது அல்ல, அவர்கள் எப்படி என்னை வெளியேறச் சொல்ல முடியும்?" என்று அவர் கேட்கிறார்.

ஆகஸ்ட் 2023-ல் நிலத்தில் விவசாயம் செய்யாமலிருக்க அவர் தாக்கப்பட்டுள்ளார். நிலத்தையும், நில உபகரணங்களையும் அவர் இழந்துள்ளார். "டிஜிட்டல் மயமாக்கல் காரணமாக, பல ஏழை மக்கள் தங்கள் நிலங்களை இழந்துள்ளனர். இங்கு நிறைய நில மோசடி அரங்கேறியுள்ளன," என்று தேவி கூறுகிறார்.

டிஜிட்டல்மயமாக்கப்பட்ட நிலப் பதிவுகள் இந்தியா முழுவதும் உறுதியான நிலப் பட்டாக்களை வழங்குவதற்காகவே உருவாக்கப்பட்டன. அவை இப்போது நலத்திட்டங்களிலிருந்து தகுதி மற்றும் விலக்கு அளிக்கின்றன; அவை மரப் பரப்பு மேப்பிங் அல்லது ஜி.ஐ.எஸ் மூலம் நில பயன்பாட்டு மாற்றங்களைப் பதிவு செய்வதோடு ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளன; மேலும் துல்லியமான விவசாயம், வானிலை முன்னறிவிப்பு, மண் பகுப்பாய்வு போன்றவற்றுக்கான மாதிரிகளை உருவாக்க விரைவில் பயன்படுத்தப்படும். ரியல் எஸ்டேட், சுரங்கம் மற்றும் காலநிலை உள்ளிட்ட பல துறைகளில் முடிவெடுப்பதற்கு டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்ட நிலத் தரவு முக்கியமானது. இருப்பினும், அதன் அடிப்படை தேவையான, ஸ்மார்ட் பதிவேட்டை உருவாக்க முனையும் போது, யதார்த்தத்தில் இருந்து விலகி இருப்பதாக குறிக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, பழங்குடி மக்கள் தொகையில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்கைக் கொண்ட ஜார்க்கண்டின் அனுபவத்தைக் இது சுட்டிக் காட்டுகிறது

தரகாமா கிராமத்தில் சுமார் 500 பேர் வசிக்கின்றனர், பெரும்பாலும் இவர்கள் முண்டா மற்றும் ஓரான் பழங்குடியினரைச் சேர்ந்தவர்கள். இந்தப் பகுதி பண்டைய புவியியல் பாறை அமைப்புகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. மேலும் பூச்சிகளால் உருவாக்கப்படும் அரக்கு அல்லது இயற்கை பிசினுக்கும் (கெரியா லக்கா) பெயர் பெற்றது

தாரகமாவில், பெரும்பாலான பதிவுகளில் நில உரிமையாளர்களின் இறந்த முன்னோர்களின் பெயர்களில் பதிவாகியிருந்தன.

அருகிலுள்ள கடுட் கிராமத்தைச் சேர்ந்த சமூக சேவையாளரான கல்யாண் நாக், தனது மனைவியுடன் உள்ளூர் பொது விநியோக அமைப்பு (பிடிஎஸ்) கடையை நடத்தி வருகிறார். "எங்கள் குடும்பத்தில் படித்த முதல் தலைமுறை நான்தான். பெரும்பாலும் பெல்ட் அல்லது குர்தா வாங்கக் கூட பணம் இருக்காது," என்று நாக் கூறுகிறார். அவர் பெரும்பாலும் தோட்ட வேலை, கடை பராமரிப்பு உதவியாளர் போன்ற பகல்நேர வேலைகளைச் செய்து தனது வருமானத்தை அதிகரிக்க வேண்டியிருந்தது.

டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்ட பதிவுகளின் நகல்களில், உரிமையை நிரூபிக்கும் ஆவணங்களுடன் கிராமவாசிகள் வைத்திருந்த அசல் பகுதி, அதிகாரப்பூர்வமாக குறைக்கப்பட்டதற்கான உதாரணங்களை நாக் சுட்டிக்காட்டுகிறார். உதாரணமாக, ஹல்கா எண். 5, தானா எண். 75, கட்டா எண். 27-ல், உரிமையாளரின் நிலம் 47 டிஸ்மில்; கட்டா எண். 26-ல் 18 டிஸ்மில்; மற்றும் கட்டா எண். 9-ல் 29 டிஸ்மில் குறைக்கப்பட்டிருந்தது.

பசிங்கின் நிலப் பதிவுகள் இன்னும் அவரது மறைந்த கொள்ளுத்தாத்தாவின் பெயரில் உள்ளன. "இதுவும் சர்ச்சைக்குரிய ஒரு ஆதாரமாக இருந்து வருகிறது, அதிகாரிகள் அதை யாருடைய நிலம் என்பதை தெளிவாக அடையாளம் காணவில்லை," என்று அவர் கூறுகிறார்.

சுமார் ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை, வருவாய்த் துறை அதிகாரிகள், நில உரிமையாளர்களின் தெளிவான வம்சாவளியைக் குறிக்கும் குடும்ப மரங்களை வரைந்தனர். இது அரசாங்க அலுவலகங்கள் மற்றும் நீதிமன்றங்களில் கிடைக்கும் ஒரு ஆவணமாகும். "இப்போது இந்த ஆவணங்களைப் பெறுவது சாத்தியமில்லை," என்று பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக இப்பிரச்சினை குறித்து போராடி வரும் நாக் கூறுகிறார்.

2017ம் ஆண்டில், ஒரு சமூக சேவகர் பசிங்கிற்கு அரசாங்கத் திட்டங்களுக்கான ஆன்லைன் விண்ணப்பங்களை எவ்வாறு நிரப்புவது மற்றும் சமர்ப்பிப்பது என்பதைக் கற்றுக் கொடுத்தார். ஆனால் தரகமாவின் பிற குடியிருப்பாளர்களில் பெரும்பாலானோருக்கு தங்கள் வசம் உள்ள நிலங்கள் சரியாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதா என்பதைச் சரிபார்க்க வருவாய்த் துறையின் நிலப் பதிவு வலைத்தளங்களில் உள்நுழைவது எப்படி என்று கூடத் தெரியவில்லை.

சுமார் 250 கிலோமீட்டர் தொலைவில், கார்வா மாவட்டத்தில், பழங்குடி விவகார ஆராய்ச்சியாளரும் ஆர்வலருமான மாணிக்சந்த் கோர்வாவும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இதே போன்ற பிரச்சினைகளைக் கண்டுள்ளார்.

குசுமதி கிராமவாசியான கோர்வா கூறுகையில், "பண்டிதர்களுக்கு [ஜார்க்கண்டில் பல பிராமண துணை சாதிகளால் பயன்படுத்தப்படும் வார்த்தை] மற்றும் பிற சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு நிலங்களை மோசடியாகவும் தவறாகவும் மாற்றுவதால் எங்கள் முழு [கோர்வா] சமூகமும் இடம்பெயர வாய்ப்புள்ள அபாயத்தில் உள்ளது," என்று கூறுகிறார். இயற்கையுடன் நெருங்கிய பாரம்பரிய வாழ்க்கை முறையைக் கொண்ட கோர்வாக்கள், ஜார்க்கண்டில் குறிப்பாக பாதிக்கப்படக்கூடிய பழங்குடி குழுவாக (PVTG) பட்டியலிடப்பட்டுள்ளனர்.

அவர் கூறுகையில், ஆதிவாசி குடும்பங்கள் அதிகாரப்பூர்வ பதிவுகளிலும், டிஜிட்டல் மயமாக்கலாலும், சுமார் 100 ஏக்கர் நிலத்தை இழந்துள்ளனர் என்கிறார். "அசல் நிலப் பதிவுகளின் நகலைப் பெற எந்த பழங்குடியினரும் பாட்னாவுக்குச் செல்ல மாட்டார்கள் என்பதை பணக்காரர்களும், அரசியல்வாதிகளும் அறிவார்கள்." பாட்னா அண்டை மாநிலமான பீகாரின் தலைநகரம் ஆகும். அங்கு 2000ம் ஆண்டில் ஜார்க்கண்ட் மாநிலம் உருவாக்கப்படுவதற்கு முன்பு, பதிவு அறைகள் பராமரிக்கப்பட்டன

மாணிக்சந்த் கோர்வா, 2019ம் ஆண்டுக்கு முந்தைய சில உரிமை மாற்றங்கள் உட்பட பல வழக்குகளை விசாரித்துள்ளார். அதில் அவர் 2021, 2022 மற்றும் 2025 ஆம் ஆண்டுகளில் பதிவுகளைச் சரிசெய்வதற்காக அவ்வப்போது புகார்களையும் சமர்ப்பித்துள்ளார்.

டிஜிட்டல் இந்தியா நிலப் பதிவுகள் நவீனமயமாக்கல் திட்டத்தின் (டிஐஎல்ஆர்எம்பி) கீழ் இந்திய அரசாங்கம் 2016ல் நிலப் பதிவுகளை டிஜிட்டல் மயமாக்கத் தொடங்கியது. 2024ம் ஆண்டு, நாடாளுமன்ற பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரில் உரையாற்றிய பிரதமர் நரேந்திர மோடி, டிஐஎல்ஆர்எம்பி’க்கு 2024 - 25ல், ரூ.141 கோடி பட்ஜெட் ஒதுக்கப்பட்டதை குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அதன் அதிகாரப்பூர்வ வலைத்தளத்தின்படி, திட்ட நோக்கங்களில், "நிலம் குறித்த நிகழ்நேர தகவல்களை மேம்படுத்துதல், நில வளங்களின் பயன்பாட்டை மேம்படுத்துதல், நில தகராறுகளைக் குறைத்தல்" மற்றும் பல அடங்கும். செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் இயந்திர கற்றல் மாதிரிகள் இந்த நோக்கங்களை அடைய உதவும் என்று அரசாங்கம் அறிவித்தது. "மரங்களைக் கண்டறிதல், கட்டிட தடங்களை டிஜிட்டல் மயமாக்குதல் அல்லது நில-பரப்பு வரைபடங்களை உருவாக்குதல் போன்ற மூல தரவுகளிலிருந்து அம்சங்களைப் பிரித்தெடுக்க ஆழமான கற்றல் முன்-பயிற்சி பெற்ற மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தலாம்," என்று இந்திய அரசாங்க வலைத்தளத்தில் உள்ள வலைப்பதிவு கூறுகிறது.

இருப்பினும், களத்தில், ஜார்க்கண்டின் அனுபவம் முற்றிலும் மாறுபட்ட யதார்த்தத்தை கொண்டுள்ளது. ஆதிவாசி சமூகங்கள் பெரும் பாதிப்பை எதிர்கொள்கின்றன.

"அரசாங்கம் ஒரு குறிப்பிட்ட [மோசமான] உந்துதலுடன் ஆன்லைன் செயல்முறையைத் தொடங்கியது என்று நாங்கள் சந்தேகிக்கிறோம்," என்று பசிங் கூறுகிறார். குந்தியில் உள்ள சன்யுக்த் கிராம சபை சமிதியில் (கூட்டு கிராம சபை) உள்ள பல கிராமங்களைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்கள், நில அளவுகள் சுருங்கி வருவதையும், ரக்பாவின் அளவு விவரிக்க முடியாத அளவிற்குக் குறைக்கப்படுவதையும் குறித்து கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர் என்று அவர் கூறுகிறார்.

ஜார்க்கண்டில் மூன்று வகையான நிலப் பதிவுகள் இருந்தன. காதியன் 1 (நிலங்களின் விவரங்கள், உரிமையாளர்களின் பரம்பரை, குத்தகைதாரர்கள், முன்னாள் வன நிலங்களின் மீது வழக்கமான உரிமைகளைக் கொண்ட முண்டாரி குந்த்கட்டிதார் அல்லது முண்டாஸ் போன்ற பிற நில உரிமையாளர்கள்); காதியன் 2 (சமூக உரிமைகள், மரங்களை வெட்டுவதற்கான உரிமை, மேய்ச்சல் உரிமைகள், மஹுவா போன்ற வனப் பொருட்களின் மீதான உரிமைகள்) மற்றும் காடாஸ்ட்ரல் வரைபடங்கள் மற்றும் கிராமக் குறிப்புகளை உள்ளடக்கிய மூன்றாவது வகை.

Save The Khatiyan என்ற ஆர்வலர்கள், வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் குழு நடத்திய ஒரு கணக்கெடுப்பில், பெரும்பாலான ஆன்லைன் செயல்முறைகள் கிராம குறிப்புகள் பகுதியைத் தவிர்த்துவிட்டதைக் கண்டறிந்தனர். இதில் கிராமப் பகுதி, சாகுபடி செய்யக்கூடிய பகுதி, பாசனப் பகுதி, சமூக-பொருளாதார அமைப்பு, கிராமத்தில் நிலுவையில் உள்ள நிலத் தகராறுகள் பற்றிய தகவல்கள் போன்றவை அடங்கும்.

இது தவிர பிற பெரிய பிழைகளும் இருந்தன.

தயாமணி பர்லா மற்றும் ஜார்கண்ட் வழக்கறிஞர் ரஷ்மி கத்யாயன் போன்ற ஆர்வலர்களின் தலைமையில், சேவ் தி கத்தியான் மற்றும் பிறரின் சர்வேக்கள், நில உரிமையாளர்களின் பெயர்கள், கேவத் எண்கள் (வருவாய்த் துறை அதிகாரிகளால் ஒதுக்கப்பட்ட தனித்துவமான எண்கள்) மற்றும் மனை எண்கள் காணாமல் போனது அல்லது தவறாக உள்ளிடப்பட்ட சம்பவங்களை வெளிப்படுத்தின. சில நேரங்களில், மனை எண் 0 எனக் குறிக்கப்பட்டது அல்லது வேறொருவரின் பெயரைக் கொண்டிருந்தது. "இது ஒரு பெரிய தவறு. ஏனென்றால் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டால், எந்த நிலம் ஒருவருக்குச் சொந்தமானது என்பதற்கான இறுதி ஆதாரமாக நீதிமன்றங்கள் (வரி) ரசீதுகளின் பிரதியை தான் எடுக்கும்," என்று சேவ் தி கத்தியன் அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது.

2020 மாநில அரசாங்க சுற்றறிக்கையில் அனைத்து பதிவுகளும் ஆன்லைனுக்கு மாற்றப்பட்டுள்ளன என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதே சமயம், செயல்பாட்டில் பிழைகள் உள்ளதையும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. முண்டா, மான்கி மற்றும் பிரதான் என்ற பட்டங்களைக் கொண்ட பரம்பரைத் தலைமை அமைப்பு ஆதிக்கம் செலுத்தும் பகுதிகளில், நில வரிகள் ஆன்லைனில் அல்லாமல், நேரடியாக வசூலிக்கப்பட்டு, வட்ட அதிகாரியிடம் டெபாசிட் செய்யப்பட்டன.

மற்றொரு சுற்றறிக்கையில், சுதந்திரத்திற்கு ஒரு வருடம் முன்பு, ஜனவரி 1, 1946 க்கு முன்பு வழங்கப்பட்ட தீர்வுப் பதிவுகளை டிஜிட்டல் மயமாக்குவதில் உள்ள சிக்கல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

இந்த தவறான பதிவுகளை சரிசெய்வது ஒரு கடினமான பணியாகும். விண்ணப்பங்களைச் சமர்ப்பிக்க கிராமவாசிகள் பண்ணையில் அல்லது காட்டில் ஒருநாள் வேலையைத் தவிர்க்க வேண்டியிருக்கும். உதாரணமாக தரகாமா, குந்தியில் உள்ள வருவாய் அலுவலகத்திலிருந்து 20 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது, மேலும் கிராமவாசிகள் விக்ரம் எனப்படும் ஷேர் ரிக்‌ஷாக்களில் பயணிக்க வேண்டும். கடைசி மைல் நடந்து செல்ல வேண்டும் அல்லது கடந்து செல்லும் மோட்டார் சைக்கிளில் லிஃப்ட் கேட்டு செல்ல வேண்டும். பெரும்பாலும், ஓரிரு தடவைக்கு மேல் செல்ல வேண்டி இருக்கும். ராஞ்சியில் வசிக்கும் பழங்குடி ஆர்வலரான எலினா ஹோரோ கூறுகையில், பழங்குடியினர் சில நேரங்களில் பிழைகளை சரிசெய்ய ரூ. 60,000 - ரூ. 70,000 வரை செலவிடுகிறார்கள்.

கடுட் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவரும் கல்யாண் நாகின் பார்ட்னருமான ஃப்ளோரா நாக், பல பெண்களுக்கு, நிலப் பதிவுகளை டிஜிட்டல் மயமாக்குவது பற்றி தெரியவில்லை என்று கூறுகிறார். நிலப் பதிவுகள் பாரம்பரியமாக ஆண்களை உரிமையாளர்களாகப் பட்டியலிடுகின்றது. பின்னர் இவை ஆண் வாரிசுகளுக்கு வழங்கப்பட்டன. “இது சரிசெய்யப்படவில்லை; டிஜிட்டல் மயமாக்கல் செயல்முறை அதை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை,” என்று அவர் கூறுகிறார்.

பசிங் மற்றும் அவரது இரண்டு சகோதரர்களின் குடும்பங்கள் அரிசி, தானியங்கள், மதுவா (ராகி), உளுந்து (கருப்பு), தல்ஹான் மற்றும் தெல்ஹான் (எண்ணெய் வித்துக்கள்) ஆகியவற்றை விளைவிப்பார்கள். ராபி அல்லது குளிர்கால பயிர் பருவத்தில், அவர்கள் தக்காளி, உருளைக்கிழங்கு, பட்டாணி மற்றும் முள்ளங்கி ஆகியவற்றை விளைவிப்பார்கள். கடினமான உழைக்கும் விவசாயியான பாசிங், ஒரு தேனீ வளர்ப்பவரும் ஆவார். மேலும் உள்ளூர் சந்தையில் தேன் விற்கிறார். இது அவர் பள்ளி மாணவனாக இருந்த போதிருந்தே செய்த ஒரு செயல்.

2023, 2024-ல் அலுவலகத்திற்குச் சென்று தனது ஆவணங்களைச் சமர்ப்பித்தபோதும், ஜனவரி 2025 வரை, தனது நிலத்தின் நிலை மாறாததைக் கண்டு பசிங் அதிர்ச்சியடைந்தார். "முன்பெல்லாம், உள்ளூர் அதிகாரிகள் அவ்வப்போது வருகை தந்து, கிராமங்களில், பிரச்சினைகள் மற்றும் மாற்று உரிமைக்கோரல்கள் குறித்து கிராமவாசிகளுடன் விவாதித்து, அதற்கேற்ப பதிவுகளைப் புதுப்பித்தனர்," என்று நாக் கூறுகிறார். "அப்படி தான் அதை செய்ய வேண்டும்."

புதிதாக டிஜிட்டல்மயமாக்கப்பட்ட தரவுகளின் பாதுகாப்பு குறித்தும் கிராமவாசிகள் கவலைப்படுகின்றனர். காகித பதிவுகளை அணுகுவது கடினமாக இருந்தது. அவற்றை ஒரு அந்நியர் கோரினால், சந்தேகங்கள் எழும். "டிஜிட்டல் மயமாக்குவதால் வடிகால்கள், சாலைகள், ஆறுகள், வீடுகள் போன்றவற்றின் இருப்பிடம் உள்ளிட்ட சரியான விவரங்களை எவரும் காணலாம்," என்று நாக் கூறுகிறார்.

ஆன்லைனில் தகவல்களை அணுகுவதற்கான பாதுகாப்புகள் இல்லாததும் பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. ஜார்க்கண்டில் நிலம் மற்றும் வருவாய்த் துறைகளின் மூத்த வழக்கறிஞரும் ஆலோசகருமான ரஷ்மி கத்யாயன் கூறுகையில், "ஒரு உறுப்பினரின் பெயர் மாற்றப்பட்ட பிறகு குடும்பங்களுக்குள் மோதல்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. ஒரு நிலம் பெண்களுக்கு சொந்தமானது என்பதை அறிந்ததும், மோசடி செய்பவர்கள் பெண்களையும் குறிவைத்துள்ளனர்." ஒரு சம்பவத்தில், மோசடி செய்பவர்கள் புனேவில் உள்ள நில டிஜிட்டல் மயமாக்கலுக்கான நோடல் நிறுவனமான தேசிய தகவல் மையத்திற்குச் சென்று ஜார்க்கண்டில் உள்ள நிலங்களின் நிலப் பதிவுகளை மாற்ற முயன்றதாக அவர் விவரிக்கிறார்.

2023ம் ஆண்டில், ராஞ்சியில் உள்ள உயர் பாதுகாப்பு அலுவலகத்தில் இருந்து நில ஆவணங்கள் மற்றும் திருத்த வரைபடங்கள் திருடப்பட்டன. "திருட்டின் நோக்கம், ஆன்லைன் வரைபடங்களைச் சரிபார்க்க எதுவும் இருக்கக்கூடாது என்பதற்காகவே" என்று கத்யாயன் கூறுகிறார்.

மும்பை உயர் நீதிமன்றத்தின் மூத்த வழக்கறிஞர் மிஹிர் தேசாய் கூறுகையில், இந்தியாவில் தரவுகளுக்கான பாதுகாப்பு இல்லை. "பதிவு செய்யப்பட்ட நில ஆவணங்கள் பொது ஆவணங்களாகும். எனவே அவை பொதுமக்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டும்," என்று அவர் கூறுகிறார். "ஆனால் ஆவணத்தின் தன்மை பொதுவாக இருப்பது வேறு, அனைத்து ஆவணங்களையும் ஆன்லைனில் கிடைக்கச் செய்வது வேறு." என்கிறார்.

உண்மையான அல்லது சட்டப்பூர்வமான நபர்களுக்கு மட்டும் அணுகலை அனுமதிப்பதன் மூலம், ஆன்லைன் நில ஆவண அமைப்புகளைப் பாதுகாக்க முடியும்.

"நிலச் சந்தைகள் பணக்காரர்களுக்கு சாதகமாக உள்ளன. மேலும் டிஜிட்டல் பதிவுகள் டிஜிட்டல் தரவை அணுகக்கூடியவர்களுக்கு பயனளிக்கின்றன. நிலமற்ற ஏழைகள் மற்றும் பழங்குடியினர் இந்த நடவடிக்கைகளால் பயனடைய வாய்ப்பில்லை. நிலைமை இன்னும் மோசமாக கூட இருக்கலாம், ”என்று டெல்லியை சார்ந்த கொள்கை ஆராய்ச்சி மையத்தின் மூத்த உறுப்பினரும் நில உரிமைகள் முன்முயற்சியின் நிறுவன இயக்குநருமான நமிதா வாஹி கூறுகிறார்.

வட்ட ஆய்வாளர் சுகேஷ் ரஞ்சன் கூறுகையில், நிலப் பதிவுகள் டிஜிட்டல் மயமாக்கலில் நன்மைகளும் உள்ளன. இப்போது குந்தி மாவட்டத்தில் நிறைவு செய்யப்பட்டுள்ளது. “முன்பெல்லாம், பணத்தை எடுக்க நாம் வங்கிகளுக்குச் சென்றது நினைவிருக்கிறதா? பின்னர் வங்கிகள் ஆன்லைனுக்கு மாறியதல்லவா? இதுவும் அதே போல தான்," என்று கூறுகிறார்.

இருப்பினும், பல பதிவுகள் இன்னும் காணாமல் போயுள்ளன என்பதையும், தொடங்கி எட்டு வருடங்களுக்குப் பிறகும், தவறுகள் இன்னும் திருத்தப்பட்டு வருகிறது என்பதையும் ரஞ்சன் ஒப்புக்கொள்கிறார். டிஜிட்டல் மயமாக்கல் செயல்முறை தொடர்பான அனைத்து குறைகளும் எப்போது தீர்க்கப்படும் என்று ரஞ்சனால் சொல்ல முடியவில்லை.

நிலப் பதிவுகளை டிஜிட்டல் மயமாக்குவது என்பது, எதிர்காலத்தில் ஆதார் எண்கள், இந்தியாவின் தனித்துவமான குடிமக்கள் அடையாள எண், வங்கிக் கணக்கு விவரங்கள் மற்றும் பயோமெட்ரிக்ஸ் உள்ளிட்ட தனிப்பட்ட அடையாளத் தரவை நிலத் தரவுகளுடன் இணைப்பதையும் உள்ளடக்கியது.

2015-16ம் ஆண்டில், இந்தியாவின் பணிச்சூழல் திட்டமான தேசிய கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதச் சட்டத்தின் செயல்பாட்டைப் படிக்கும் போது, ஆர்வலர் ஜேம்ஸ் ஹெரென்ஜ் ஜார்க்கண்டில் நூற்றுக்கணக்கான ஊதியங்கள் வரவு வைக்கப்படாத அல்லது தொழிலாளர்களுக்கு வேலை மறுக்கப்பட்ட வழக்குகளைக் கண்டறிந்தார். மேலும் விசாரணையில், தகவல் அறியும் உரிமை மனுக்களை தாக்கல் செய்ததில், பல அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் வங்கிகளுக்குச் சென்ற பிறகு, மக்கள் தங்கள் ஊரக வேலை ஊதியங்களை பெறாததற்கு 17 வெவ்வேறு காரணங்களைக் கண்டறிந்தார். அவை அனைத்தும் தொழில்நுட்பம் மற்றும் ஆன்லைன் அமைப்புகளின் செயல்பாடு அல்லது புரிதலில் உள்ள சிக்கல்களுடன் தொடர்புடையவை.

2017-ம் ஆண்டில், பட்டினியால் மரணம் அடைந்த ஜார்க்கண்டின் சிம்டேகா மாவட்டத்தின் இளம் பெண் சந்தோஷி குமாரி பற்றிய செய்தி, ஆர்வலர்களின் அச்சத்தை முன்னணிக்குக் கொண்டு வந்தது. சிறுமியின் ஆதார் அட்டையை பொது விநியோகத் திட்டத்துடன் இணைக்க முடியாததால், அவர் அத்திட்டத்தின் கீழ் இலவச உணவு தானியத்தைப் பெற முடியவில்லை. "இறப்பதற்கு முன்பு, குமாரி கொஞ்சம் அரிசி தருமாறு கேட்டுக்கொண்டே இருந்தார்," என்று ஹெரென்ஜ் கூறுகிறார்.

இந்தியாவில் 1.1 பில்லியனுக்கும் அதிகமானோர் வைத்திருக்கும் ஆதார் அட்டைகள், மக்களை அடையாளம் காண கைரேகைகள் மற்றும் கருவிழி ஸ்கேன்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. பல்வேறு நலத்திட்டங்கள், ஓய்வூதியம் மற்றும் வேலைவாய்ப்புத் திட்டங்களுக்கு, ஆதார் இணைப்பு கட்டாயம் என்பதால், இணைய இணைப்பு சவால்களை எதிர்கொள்ளும் தொழில்நுட்பம் பற்றிய சிறிய அல்லது எந்த அறிவும் இல்லாத ஏழைகளுக்கு பெரும்பாலும் நலத்திட்ட சலுகைகள் மறுக்கப்படுகின்றன.

"2017ம் ஆண்டில், ரகுபர் தாஸ் அரசாங்கம் நிலப் பதிவுகளை டிஜிட்டல் மயமாக்கி, அதை ஒரு பெரிய சாதனையாக விளம்பரப்படுத்தியது," என்று ஹெரென்ஜ் கூறுகிறார். "அவர்கள் தொழில்நுட்ப சேவையை வெளிநிறுவனங்களுக்கு கொடுத்தனர். நிலப் பிரச்சினைகள் மிகவும் சிக்கலானவை. மேலும் கள நிலவரம் அறியாத ஐஐடி மும்பை, டெல்லி பொறியியல் பட்டதாரிகளால் இந்த தொழில்நுட்பம் உருவாக்கப்படுகிறது. அவர்களுக்கு இதில் நடக்கும் மோசடிகள் எப்படி புரியும்?"

அந்த நேரத்தில், நிலப் பதிவுகளை டிஜிட்டல்மயமாக்குவதால் ஏற்படும் விளைவுகளை பற்றி யாரும் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்கிறார் ஹெரென்ஜ். அதுமட்டுமில்லாமல், சிறந்த வெளிப்படைத்தன்மைக்கான கள சரிபார்ப்பு செயல்முறையும் அதில் இல்லை.

குந்தி மக்களின் அனுபவம், இந்திய அரசாங்கத்தால் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு பரிசோதனையாகும். இதுவரை அவர்களால் "பழங்குடியினரை விலக்கவும்" என்று ஜார்க்கண்டின் பாரம்பரிய பழங்குடி மூத்தவர்களை ஒதுக்கி வைக்க முடியவில்லை என்கிறார் ஹெரென்ஜ்.

தமிழில் : அஹமத் ஷ்யாம்