யமுனை ஆற்றின் மனிதர்கள்

மும்முரமாக செயல்படும் நிகாம்போத் படித்துறை முரண்களை கொண்டிருக்கிறது. யமுனை ஆற்றுக்கு செல்லும் அதன் படிக்கட்டுகளில் குடும்பங்கள் சடங்குகளை செய்வர். பூசாரிகள் மந்திரம் உச்சாடனம் செய்வார்கள். ஆண்கள் சாம்பல் நிற ஆற்றுக்குள் புனித நீராட இறங்குவார்கள். சுற்றுலா பயணிகள் படகுகளில் கடந்து, குளிர்கால பறவைகளை புலம்பெயர்வதற்கு முன் புகைப்படம் எடுப்பார்கள். தூரத்திலிருந்து பார்க்க அமைதியாக ஆறு இருக்கும்.

பிறகு ஆற்றின் நாற்றம் தாக்கும்.

“நீர் மிகவும் அசுத்தமாக இருக்கிறது. இதில் யாராவது மீன் விட்டால் கூட அது இறந்து மிதக்கும்,” என்கிறார் படித்துறையில் படகோட்டியாக இருக்கும் அபிநந்தன் யாதவ்.

வருடத்தின் எட்டு மாதங்களுக்கு (மார்ச் முதல் அக்டோபர் வரை), காமன்வெல்த் விளையாட்டுகள் வளாகத்தில் அபிநந்தன் நீச்சல் பயிற்சியாளராக பணிபுரிகிறார். டெல்லியின் நீச்சல் குளங்கள் குளிர்காலத்தில் மூடப்பட்டதும், அவர் ஆற்றில் வேலை பார்க்கிறார். யமுனை ஆற்றை கடந்து மக்கள் செல்லவும் பொருட்கள் கொண்டு செல்லப்படவும் உதவுகிறார். இரண்டு வேலைகளும் அவருக்கு மாதந்தோறும் சராசரியாக 21,000 ரூபாய் வருமானம் கொடுக்கிறது.

பயிற்சி பணி அவருக்கு பிடித்திருக்கிறது. “பயிற்சியாளர் வேலையில் மதிப்பு இருக்கிறது. படகோட்டி வேலைக்கு எதிர்காலம் இல்லை,” என்கிறார் 2024ம் ஆண்டில் முதுகலை படிப்பு முடித்திருக்கும் 27 வயது நிறைந்த அவர்.

டெல்லியின் யமுனை ஆற்றில் யாதவ் போன்றோருக்கு வாழ்வாதாரமாக விளங்கும் படகோட்டும் தொழில், ஆற்றில் அதிகரித்த மாசால் பாதிப்படைந்திருக்கிறது. 1,376 கிலோமீட்டர் நீள ஆற்றின் 22 கிலோமீட்டர் தூரம் டெல்லிக்குள் பயணிக்கிறது. மொத்த ஆற்றின் 1.6 சதவிகித நீளம் அது. எனினும் அதன் மொத்த மாசில் 80 சதவிகிதம் இங்குதான் நேர்கிறது.

தலைநகரில் கழிவுநீர் பாதைகள் குறைவாக இருப்பதால், டன் கணக்கில் க் அழிவுகள் யமுனையில் வந்து சேர்கிறது. வாசிக்க: பெருநகரம், சிறு விவசாயிகள் மற்றும் அழிந்து வரும் ஒரு நதி

ஒன்றிய மாசு கட்டுப்பாடு வாரியத்தின்படி, இங்குள்ள மலக்கழிவு பாக்டீரியாவின் அளவு, பாதுகாப்பான அளவை காட்டிலும் நூறு மடங்கு அதிகமாக இருக்கிறது. டெல்லியின் வாழ்வாதாரமான இந்த ஆறு, பாதுகாப்பற்ற நீர்நிலையாகி இருக்கிறது.

ஆனாலும் ஆறு பெரிய அளவில் மக்களை ஈர்க்கவே செய்கிறது. ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இங்கு தினசரி வருகின்றனர். “வேண்டுதலுக்கு வரும் பக்தர்கள், கரைகளில் பெருமளவுக்கு குப்பைகளை விட்டு செல்கின்றனர்,” என்கிறார் யாதவ். வீட்டு குப்பைகளையும் துணிகளையும் கடவுளுக்கான அணிகலன்களையும் பக்தர்கள் இங்கேயே விட்டு செல்கின்றனர்.

“லட்சக்கணக்கான விளக்குகள் தேவ் தீபாவளி அன்று ஏற்றப்படும். அழகாக இருக்கும்,” என்கிறார் அபிநந்தன். “ஆனால் தீபம் அணைந்ததும் விளக்குகள் எல்லா இடங்களிலும் கிடக்கும்,” என்கிறார் அவர்.

உத்தரப்பிரதேசத்திலிருந்து புலம்பெயர்ந்தவரான 46 வயது பனார்சி ஒரு முக்குளிப்பவர். 35 வருடங்களாக தினமும் நீரில் நீந்துகிறார். உத்தரப்பிரதேச பல்லியா மாவட்டத்தை சேர்ந்த அவர், தகனங்களின்போது போடப்படும் பொருட்கள், உலோகங்கள், நாணயங்கள் போன்றவற்றை நீரில் இருந்து எடுப்பார். “தாய் யமுனா 10 ரூபாய் கொடுத்தாலும் 50 ரூபாய் கொடுத்தாலும் அதில் நாங்கள் வாழ்கிறோம்,” என்கிறார் அவர்.

நீருக்குள் குதிக்கும்போது பனார்சியின் கண்கள் வலித்து, அவரின் தோலில் பிளவு ஏற்படுகிறது. ஆற்றின் இப்பகுதியை 2018ம் ஆண்டில் ‘கழிவு நீர் பாதை’ என அறிவித்தது தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயம்.

பனார்சியின் வேலை பெரும்பாலும் காப்பாற்றும் வேலையாகவும் இருக்கிறது. “யாரேனும் மூழ்கினால், நாங்கள் காப்பாற்றுவோம். சிலர் இங்கு தற்கொலை செய்ய வருவார்கள். அவர்களை காப்பாற்றுவோம். இவை இலவச சேவைதான்,” என்கிறார் அவர்.

கலிந்தி குஞ்ச் படித்துறையின் தெற்கு பக்கத்தில் ஆறு விரிவடைகிறது. காற்று ரசாயன நாற்றத்தில் அடர்கிறது. ரசாயன வெள்ளை நுரைகள் அங்கு மிதக்கிறது. காற்று, தொண்டையை அடைக்கிறது.

இங்கு 41 வயது ஃபெரோஸ் மாலிக் இன்னொரு வகையான சேவையை வழங்குகிறார். யமுனை ஆற்றின் நீர் கழிவால் அடர்த்தியாக இருந்தாலும் அஸ்தியை கரைக்க அவர் உதவுகிறார். “என்னால் நீரினுள் சுவாசிக்க முடியாது. யாரேனும் உள்ளே சிக்கிக் கொண்டால், உயிர் பிழைக்க முடியாது,” என்கிறார் அவர். எனினும் அந்த நீரில் மூழ்குவது ஃபெரோசுக்கு தினசரி வேலை.

டெல்லியில் யமுனா சில பகுதிகளில் மட்டும்தான் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது. யமுனையை சார்ந்தவர்களின் வாழ்க்கை எப்படி திணறுகிறதோ அதே போல்தான் ஆறும் திணறிக் கொண்டிருக்கிறது. பனார்சி, ஃபெரோஸ் போன்றவர்கள் இங்கு ஆபத்தான வேலை செய்துதான் வருமானம் ஈட்டுகிறார்கள்.

ஆறு அமைதியாக தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அதை சார்ந்தவர்களும் அதே போல தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். முக்குளிப்பவர்கள், ரசாயனம் நிறைந்த நீரில் இறங்கி, மூழ்கிக் கொண்டவர்களை காக்க வேண்டும். சடலங்களை மீட்க வேண்டும். அபிநந்தன் போன்ற படகோட்டிகள், ஆற்றை வணங்கும் பக்தர்கள் அதை மாசுபடுத்தும் முரண்பாட்டை தினசரி பார்க்கின்றனர். யமுனையின் மாந்தர்களாக இருக்கும் இவர்கள், ஆற்றின் அழிவுக்கும் வாழ்வுக்கும் சாட்சியங்களாக நீர் முனையில் நிற்கின்றனர்.

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்