‘ଧର୍ମଗୁରୁ’ ଗଡ଼ଗେ ଏବଂ ୟୁଟ୍ୟୁବରେ ତାଙ୍କ ଚମତ୍କାରିତା

ଏହି ରିପୋର୍ଟ ପୁଲିଜର ସେଣ୍ଟର ସହାୟତାରେ ପରିଚାଳିତ ପାର୍ଥ ଏମ୍.ଏନ୍.ଙ୍କର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳର ଅଂଶବିଶେଷ

ଜଣେ ସଂପର୍କୀୟ ଭାଇଙ୍କ ପାଖରୁ ଆସିଥିବା ୟୁଟୁବ୍ ଚ୍ୟାନେଲର କେବଳ ଗୋଟିଏ ଲିଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ଅମୋଲ ଖାଣ୍ଡେକର ତାଙ୍କ ମାସିକ ଆୟର ଦୁଇ ଗୁଣରୁ ଅଧିକ ହରାଇଲେ । ଆଉ ଏହା କୌଣସି ଫିସିଂ ବା ସାଇବର ଠକେଇ ନଥିଲା ।

କୌଣସିମତେ ଗୁଜରାଣ ମେଣ୍ଟାଉ ଥିବା ଏହି ୩୫ ବର୍ଷୀୟ ଶ୍ରମିକ ଜଣକ ସେହି ଲିଙ୍କ୍ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ପରଦିନ ବଡ଼ି ଭୋରରୁ ବସ୍ ଧରିଲେ । ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ ମୁଣ୍ଡ ଭିତରେ ‘ସିଷ୍ଟ’ ବା ବଢ଼ିଥିବା ମାଂସର ଛୋଟ ପିଣ୍ଡୁଳାରେ ପୀଡ଼ିତ ୧୧ ବର୍ଷର ପୁଅ ଏବଂ ଗଣ୍ଠିରୋଗ ସହ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିବା ତାଙ୍କର ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ମାଆ । ରାଜ୍ୟ ପରିବହନ ବିଭାଗର ଏକ ଭଙ୍ଗାଦଦରା ବସ୍‌ରେ ବସି ନଅ ଘଣ୍ଟାର ଯାତ୍ରା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଆଣ୍ଠୁ ଆହୁରି ନିସ୍ତେଜ ହୋଇଗଲା ସିନା, ହେଲେ ଆଗକୁ ଯାତ୍ରାର ସୁଫଳ ମିଳିବା ଆଶା ରହିଥିଲା । ସେହି ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଚ୍ୟାନେଲରେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ରହିଥିଲା ବୋଲି ଅମୋଲଙ୍କ ସଂପର୍କୀୟ ଭାଇ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇଥିଲେ ।

ଏହି ଚ୍ୟାନେଲରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ଏକ ଭିଡିଓ ଶୃଙ୍ଖଳରେ, କପାଳ ସାରା ଧଳା ଚକ୍ ଗୁଣ୍ଡ ଲଗାଇଥିବା ଜଣେ ଦାଢ଼ିଆ ‘ଧର୍ମଗୁରୁ’ ଆସି ହଜାର ହଜାର ଅଭିଭୂତ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଥିଲେ । ନିଶା ଯୋଗୁଁ ସମସ୍ୟାଗ୍ରସ୍ତ ପରିବାରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ୟାନସର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିବା ପେସାଦାର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମାନସିକ ବ୍ୟାଧିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପ୍ରେମ ସଂପର୍କରେ ସମସ୍ୟା ଜର୍ଜରିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସବୁ କିଛିର ନିରାକରଣ ଲାଗି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗଡଗେ ‘ମହାରାଜ’ଙ୍କ ପାଖରେ ଉପଚାର ଉପାୟ ରହିଥିଲା ।

ତାଙ୍କ ଚ୍ୟାନେଲ ଅନୁସାରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅବତାର ରୂପେ ପୂଜା ପାଉଥିବା ଜଣେ ପୌରାଣିକ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ଦତ୍ତାଙ୍କ ପାଖରେ ୧୨ ବର୍ଷ କାଳ ରହି ଗଡଗେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶିକ୍ଷା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ । ଚ୍ୟାନେଲର ‘ଆମ ସଂପର୍କରେ’ ଶୀର୍ଷକ ବିଭାଗରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି “ଆଧ୍ୟାତ୍ମ୍ୟବାଦ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ମନୋଭାବ କାରଣରୁ ଦତ୍ତାଗୁରୁ ଗଡ଼ଜେ ମହାରାଜଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ ।” ସେହିଦିନଠାରୁ, “ସେ ଔଷଧ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହାୟତାରେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିଆସୁଛନ୍ତି ।”

ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବେ ‘ଦତ୍ତାଧାମ ସରକାର ସଙ୍ଗମନେର’ ନାମରେ ନାମିତ ଏହି ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଚ୍ୟାନେଲର ୧୮୩,୦୦୦ ସବସ୍କ୍ରାଇବର ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରତିଟି ଭିଡିଓ ତଳେ ଉତ୍ସାହବର୍ଦ୍ଧକ ମତାମତ ରହିଥିବା ଦେଖି ଅମୋଲ ଭାବିଲେ: “ନିଶ୍ଚୟ ସେ କିଛି ଗୋଟାଏ ଠିକ୍ କାମ କରୁଛନ୍ତି ।”

ପଣ୍ଢରପୁର ସହର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଛୋଟ ଗୋଟିଏ ଗାଁର ବାସିନ୍ଦା ଅମୋଲ ଅଧାରୁ ସ୍କୁଲ ପାଠ ଛାଡ଼ି ବାପାମାଆଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଲାଗି ଛୋଟମୋଟ କାମ ଆରମ୍ଭ କଲେ । “ଏବେ ମୁଁ ଜଣେ ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କ ପାଇଁ ଡ୍ରାଇଭର ଭାବରେ କାମ କରୁଛି,” ସେ କହିଲେ । “ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳର ଚାଷୀଙ୍କ ପାଖରୁ ଅମଳ କରାଯାଇଥିବା ଫସଲ ଆଣି ବିଭିନ୍ନ ମଣ୍ଡିରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ମୋର କାମ ।”

ଏହା ଦୁଇ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ କାମ: ଜଣେ ଟେମ୍ପୋ ଚଳାନ୍ତି, ଆର ଜଣକ ପଛ ଡାଲାରେ ବସ୍ତା ବୋଝେଇ କରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ରୋଜଗାର ଲାଗି ଅମୋଲ ଦୁଇଟା ଯାକ କାମ କରନ୍ତି । ଏହି ଅସହନୀୟ, ହାଡ଼ଭଙ୍ଗା କାମ ବଦଳରେ ତାଙ୍କୁ ମାସକୁ ୧୦,୦୦୦ ଟଙ୍କା ମିଳେ- ତାଙ୍କ ରୋଜଗାରର ଏକମାତ୍ର ଉତ୍ସ । ତାଙ୍କର ଦଶ ଏକର ଚାଷଜମି ଉର୍ବର ସତ, ହେଲେ ପଡ଼ିଆ ପଡ଼ିଛି - ଜମିଜମା ମାଲିକାନାକୁ ନେଇ ପାରିବାରିକ ବିବାଦରେ ଫସି ରହିଛି ।

ଅମୋଲଙ୍କ ରୋଜଗାରରେ ତାଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ଜଣିଆ ପରିବାର କଷ୍ଟେମଷ୍ଟେ ଚଳିଯାଏ । ଏହି କାରଣରୁ, ବୟସର ୬୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ ପହଞ୍ଚି ସାରିଥିବା ତାଙ୍କ ମାଆ ରଞ୍ଜନା, ତାଙ୍କ ଆଣ୍ଠୁଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଚିକିତ୍ସା ଲାଗି ନିୟମିତ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ରୋହନର ଡାହାଣ ଆଖି ଉପରେ ଛୋଟ ମାଂସ ପିଣ୍ଡୁଳାଟିଏ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲା, ଅମୋଲ ଘାବରେଇ ଯାଇ ତାକୁ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଗଲେ, ଯେ କି ତାଙ୍କୁ ସିଟି ସ୍କାନ୍ କରି ନେବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ ।

ଡାକ୍ତରୀ ପରୀକ୍ଷାର ଫଳାଫଳ ଚିନ୍ତାଜନକ ନଥିଲା । ଡାକ୍ତର କହିଲେ, ରୋହନର ଗୋଟିଏ ସାଧାରଣ ‘ସିଷ୍ଟ୍’ ବା ଛୋଟ ମାଂସ ପିଣ୍ଡୁଳାଟିଏ ବଢ଼ିଛି, ଯାହା ସାଂଘାତିକ ନୁହେଁ ଏବଂ ନିୟମିତ ଔଷଧ ଖାଇଲେ କମିଯିବ । ହେଲେ, ଗାଁର ଜଣେ ପଡ଼ୋଶୀ କହିଲେ ଯେ, ତା ମୁଣ୍ଡରେ ଉଠିଥିବା ଏହି ମାଂସ ପିଣ୍ଡୁଳା ଯୋଗୁଁ ରୋହନ ସ୍କୁଲରେ ଭଲ ମାର୍କ ରଖିପାରୁନାହିଁ । ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ଅମୋଲଙ୍କ ସଂପର୍କୀୟ ଭାଇ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଏହି ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଲିଙ୍କ ପଠାଇଲେ ଏବଂ ‘ଗଡ଼ଗେ ମହାରାଜ’ଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଲାଗି ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ ।

“ଯେହେତୁ ଆମର ଯିବାର ଥିଲା ତ ମୋ ମାଆ ବି ତାଙ୍କ ଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲାଗି ଆମ ସହିତ ଯିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ” ଅମୋଲ କହିଲେ ।

ନଅ ଘଣ୍ଟାର ବସ୍ ଯାତ୍ରା ପରେ, ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିବା ଲାଗି ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଭାଗୁଆଳି ରିକସାରେ ଗେଞ୍ଜାଗାଞ୍ଜି ହୋଇ ବସିଲେ । ଅହିଲ୍ୟାନଗର ଜିଲ୍ଲା (ପୂର୍ବରୁ ଅହମଦନଗର) ଅନ୍ତର୍ଗତ ବଡ଼ଗାଓଁ ପନ ଗାଁରେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରମ ପରିସରରେ ପହଞ୍ଚି ଅମୋଲ ନିଜ ଆଖିକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିଲେନି । ଭିଡ଼ ଲାଗିଥିବ ବୋଲି ସେ ଭାବୁଥିଲେ ସତ, କିନ୍ତୁ ଗଡ଼ଗେଙ୍କୁ ଶୁଣିବା ଲାଗି ଏମିତି ବିଭିନ୍ନ ଜାତି ଓ ବର୍ଗର ଜନ ସମୁଦ୍ର ଧାଡ଼ିବାନ୍ଧି ଠିଆ ହୋଇଥିବାର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବେ ବୋଲି ସେ ଭାବି ନଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କ ଦେହରେ କ୍ୟାଥେଟର (କୃତ୍ରିମ ଉପାୟରେ ମୂତ୍ର ନିଷ୍କାସକ ନଳୀ) ଲାଗିଥିଲା ଏବଂ ସେ ସିଧା ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇପାରୁ ନଥିଲେ କି ମୁଣ୍ଡ ସଳଖି ରଖିପାରୁ ନଥିଲେ ।

‘ବାବା’ଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଝଲକ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗି ରହିଥିବା ଠେଲାପେଲା ଦେଖି ଅମୋଲ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେବା ସହିତ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ । ସଙ୍ଗମନେର ତାଲୁକାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଆଶ୍ରମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିବା ଲାଗି ତାଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଠିକ୍ ବୋଲି ଏହି ଭିଡ଼ ହିଁ ପ୍ରମାଣିତ କରୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ କେମିତି ସେ ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ଦେଖା କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇପାରିବେ ବୋଲି ତାଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଥିଲା ।

“ସାହାଯ୍ୟ ଲାଗି ମୁଁ ଜଣେ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କହିଲି,” ଅମୋଲ କହିଲେ। “ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ରୋଗ ପରୀକ୍ଷା କରାଇବା ଲାଗି ମୋତେ ୧୧,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ ବୋଲି ସେ କହିଲେ ।”

ତାହା ଥିଲା ତାଙ୍କ ମାସକର ରୋଜଗାରରୁ ଆଉ ହଜାରେ ଟଙ୍କା ଅଧିକ । ସେ ଏ ସଂପର୍କରେ ଚିନ୍ତା କଲେ । ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣ ନଜରରେ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ ତାଙ୍କ ମାଆ ଓ ପୁଅର ଅସହାୟ ଆଖିଗୁଡ଼ିକ । ଗୋଟିଏ ମିନିଟ୍ ପରେ, ସେ ସ୍ଥିର କରିନେଲେ । ସେ ଏତେ ଦୂରରୁ ଆସିଛନ୍ତି – ହୁଏତ ଆଉ କିଛି ଦୂର ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏଠାକୁ ଆସିବା ଲାଗି ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ପାଖରୁ ଅମୋଲ୨୦,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଧାର କରିଥିଲେ । ସେ ଭାବିଥିଲେ ପ୍ରାୟ ଏହାର ଚାରି ଭାଗରୁ ଗୋଟିଏ ଭାଗ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେବ ଏବଂ ବଳକା ଟଙ୍କା ସେ ଫେରାଇ ଦେବେ । କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେ ଅବସର ହାତରୁ ଖସି ଯାଇଥିଲା ।

“ମୁଁ ୧୧,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଦେଇ ସାରିବା ପରେ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣକ ମୋତେ ଗୋଟିଏ ରସିଦ ଦେଲେ ଏବଂ ଆସନ୍ତାକାଲି ଆମର ପାଳି ପଡ଼ିବ ବୋଲି କହିଲେ,” ଅମୋଲ କହିଲେ । ଆଶ୍ରମ ପରିସରରେ ଦଳଦଳ ହୋଇ ଲୋକେ ରହିବା ଲାଗି କୋଠରି ଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ତିନି ଜଣ ସେହିଠାରେ ରହିଲେ ।

ପରଦିନ ଅପରାହ୍ନରେ, ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ‘ମହାରାଜ’ ରୋହନ ଓ ରଞ୍ଜନାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ, ୧୫ ମିନିଟରୁ କମ୍ ସମୟ ଭିତରେ ପରୀକ୍ଷଣ ସରିଗଲା । ସେ କେତେକ ଆୟୁର୍ବେଦ ଔଷଧ ଖାଇବା ଲାଗି ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ ଏବଂ ଆଶ୍ରମ ପରିସର ଭିତରୁ ଅମୋଲ ସେ ସବୁ ଔଷଧ କିଣିଲେ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ସେ ଆଉ ୮,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କଲେ ।

“ଆମର ସେବାଯତ୍ନ ଲାଗି ଅନ୍ୟ କାହାରି ତୁଳନାରେ ମୋ ପୁଅ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରେ,” ରଞ୍ଜନା କହିଲେ । “ତା’ର ଦେହ ଭଲ ନଥିବା ବେଳେ ବି ସେ ଖଟିଥାଏ । ତା ପଇସା ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁନି ।”

କିନ୍ତୁ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ପାଖରୁ ସେ ଧାର କରିଥିବା ଟଙ୍କାରୁ ଆଉ ମାତ୍ର ଏକ ହଜାର ଟଙ୍କା ଅମୋଲଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲା । ହୁଏତ ସେ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଯାଏଁ ଏହି ଋଣ ପରିଶୋଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।

ଗତ ୩୦ ବର୍ଷ ହେଲା ସେ ଲୋକଙ୍କ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କରିଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଗଡ଼ଗେ ଦାବି କରୁଥିଲେ ହେଁ, ଆଗରୁ ସବୁବେଳେ ସେ ଏତେ ଲୋକପ୍ରିୟ ନଥିଲେ କି ଏତେ ମହଙ୍ଗା ନଥିଲେ । ବାସ୍ତବରେ, କୋଭିଡ-୧୯ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ସମୟରୁ ତାଙ୍କର ଉନ୍ନତି ଆରମ୍ଭ ହେଲା ବୋଲି କହନ୍ତି ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ଆଶ୍ରମଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୪୫ ମିନିଟ ଦୂରରେ ରହୁଥିବା ସଙ୍ଗମନେର ସହରର ଜଣେ କୁସଂସ୍କାର ବିରୋଧୀ ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ଆଇନଜୀବୀ ରଞ୍ଜନ ଗାବଣ୍ଡେ । ୨୦୧୭ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କ ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଚ୍ୟାନେଲ ବି ସେହି ସମୟରେ ଲୋକପ୍ରିୟତା ହାସଲ କରିଥିଲା।

“ବିଶ୍ୱ ମହାମାରୀ ସମୟରେ ହଠାତ୍ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କର ମରଣଶୀଳତା ସହିତ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେଲେ,” ଗାବଣ୍ଡେ କହିଲେ । “ସବୁ ହାସପାତାଳ ରୋଗୀରେ ଭରିଗଲା ଏବଂ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଏକ ଅତି ଦୁର୍ବଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଅସହାୟ ପରିବାରର ଲୋକେ ମାନସିକ ସହାୟତା ଲାଗି ନକଲି-ବିଜ୍ଞାନ ଆଡ଼କୁ ମୁହାଁଇଲେ । ଚତୁରତାର ସହିତ ଗଡ଼ଗେ ‘ମହାରାଜ’ ସେହି ଦୁର୍ବଳତାରୁ ଫାଇଦା ଉଠାଇଲେ ।”

ଗାବଣ୍ଡେ ଅନ୍ଧଶ୍ରଦ୍ଧା ନିର୍ମୂଲନ ସମିତି (ANIS)ର ଜଣେ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା । କୁସଂସ୍କାର ବିରୋଧରେ ସଂଗ୍ରାମ ଚଳାଉଥିବା ଏହି ସଂଗଠନର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ ନରେନ୍ଦ୍ର ଡାଭୋଲକର ଏବଂ ୨୦୧୩ରେ ମୌଳବାଦୀ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା । ନିଜକୁ ରୋଗୀ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇ ତାଙ୍କ କର୍ମୀମାନେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଥିଲେ ।

“ପ୍ରାୟ ୧୦ ବର୍ଷ ତଳେ, ଗଡ଼ଗେଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବା ଲାଗି ଅତି ବେଶୀରେ ଘଣ୍ଟାଏ ଲାଗୁଥିଲା,” ଦୁଇ ଦୁଇ ଥର ଏହି ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇସାରିଥିବା ୩୪ ବର୍ଷୀୟ ପ୍ରଶାନ୍ତ ପାନସାରେ କହିଲେ । “ଆଉ ଆଜି, ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ଭଲ ଥାଏ, ତେବେ ଅତି କମ୍‌ରେ ଛଅ-ସାତ ଘଣ୍ଟା ଲାଗିଯିବ । ସେତେବେଳେ ଦେୟ ବି ମାତ୍ର ୩୦୦ ଟଙ୍କା ଥିଲା ।”

ହେଲେ ପରାମର୍ଶ ବାବଦ ଦେୟ ପରିମାଣରେ ୩,୫୦୦ ପ୍ରତିଶତ ବୃଦ୍ଧି ବି ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ନିବୃତ୍ତ କରାଇ ପାରିନାହିଁ । ଅପରପକ୍ଷରେ, ଅତି ଯତ୍ନ ସହକାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଚ୍ୟାନେଲ ସୌଜନ୍ୟରୁ ତାଙ୍କ ଲୋକପ୍ରିୟତା ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ହେବାରେ ଲାଗିଛି । ପର୍ବତ ଉପରୁ ‘ଗଡ଼ଗେ ମହାରାଜ’ଙ୍କ ପ୍ରବଚନର ଘଣ୍ଟାକର ଭିଡିଓ ସହିତ ତାଙ୍କ ଇନଷ୍ଟାଗ୍ରାମ ପେଜରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ଛୋଟ ଭିଡିଓ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି, ଏବଂ ଏହାର ପାଖାପାଖି ୨,୨୦,୦୦୦ ଫଲୋଅର ରହିଛନ୍ତି ।

ଗୋଟିଏ ଭିଡିଓରେ ବୟସର ୩୦ ଓ ୪୦ ଦଶକରେ ଉପନୀତ ଅବିବାହିତ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି ଗଡ଼ଗେ । ସେ ଗୋଟିଏ ଲୟରେ କହୁଥିବା ବେଳେ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟରୁ ଭାସି ଆସୁଥାଏ ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତର ଧୂନ । “ତୁମ ଉଚ୍ଚତା ଯେତିକି ସେତିକି ଲମ୍ବା ତୁଳାର ଗୋଟିଏ ବଳିତା ତିଆରି କର,” ସେ କହନ୍ତି । “ଦତ୍ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଲାଗଲାଗ ତିନିଟି ଗୁରୁବାର ଦିନ ଏହାକୁ ଜଳାଅ । ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ତୁମର ବିବାହ ହୋଇଯିବ ।”

ଅନ୍ୟ ଗୋଟିକରେ, ସେ ଅନେକ ଉଦ୍ୟମ ପରେ ବି ଦୂର ହୋଇପାରୁ ନଥିବା ଯେ କୌଣସି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ବାଟ ବତାଇ ଦିଅନ୍ତି । “ତୁମ ଘରେ ପାଣି ରଖାଯାଉଥିବା ପାତ୍ର ନିକଟରେ ଗୋଟିଏ ଗିନା ରଖ,” ସେ କହନ୍ତି । “ଏଥିରେ କିଛି ଗଙ୍ଗାଜଳ ଢାଳି ଦିଅ । ଯେ କୌଣସି ମୁଦ୍ରାର ଗୋଟିଏ ପଇସା ନେଇ ତୁମ ହାତ ପାପୁଲିରେ ରଖ ଏବଂ କୁହ ‘ଦତ୍ତାରାମ ସରକାର କି ଜୟ’। ତୁମ ହାତ ପାପୁଲିକୁ କପାଳରେ ଚାପି ଧରି ପଇସାଟିକୁ ଗିନାରେ ପକାଇ ଦିଅ । ସେହି ଗଙ୍ଗାଜଳରୁ କିଛି ତୁମ ଆଖିରେ ଛିଞ୍ଚି ଦିଅ । ଏହା ତୁମର ସବୁ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିଦେବ ।”

ଏଭଳି ଅନେକ ଭିଡିଓର ସମର୍ଥନ ଲାଗି ତାଙ୍କ ଚ୍ୟାନେଲରେ ଭକ୍ତମାନେ ସାକ୍ଷ୍ୟପ୍ରମାଣ ଦେଇଥାଆନ୍ତି, ନାନା ପ୍ରକାରର ରୋଗର ସଫଳ ଚିକିତ୍ସା ଲାଗି ‘ଧର୍ମଗୁରୁ’ଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଜଣାନ୍ତି ।

ଏହିଭଳି ଏକ ଭିଡିଓ ଦେଖିବା ପରେ ୩୦ ବର୍ଷୀୟା ଅନିତା (ଅନୁରୋଧକ୍ରମେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ନାମ) ତାଙ୍କ ଶାଶୂଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଧାଇଁ ଆସିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଶାଶୂଙ୍କ ବାମ ପାଦର ଅନେକ କୋଷିକା ବା ଟିସ୍ୟୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା । “ଡାକ୍ତର କହିଲେ ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ କାଟି ବାହାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ,” ଆଶ୍ରମ ପରିସରରେ ଗୋଟିଏ ଗଛ ଛାଇରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ସେ କହିଲେ । “ଆମେ ତାହା କଲୁ ନାହିଁ ଏବଂ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ କିଛି ଲାଭ ହେବ ବୋଲି ଭାବିନେଲୁ ।”

ପଶ୍ଚିମ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ସତାରା ଜିଲ୍ଲା ବାସିନ୍ଦା ଅନିତା ଜଣେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚାଷୀ ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଏକର ଜମିରେ ଖାଦ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଚାଷ କରି ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରନ୍ତି । କୌଣସି ଉପାୟରେ ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କିମ୍ବା ଔଷଧ ବାବଦ ଦେୟ ଦେବା ଲାଗି ସେ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି । ଏହିଭଳି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ସେଠାରେ କେବଳ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଭଳି ଗୋଟିଏ ବିକଳ୍ପ ଉପାୟ ରହିଛି ।

ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଶାଶୂ ବସ୍‌ରେ ବସି ନ ପାରୁଥିବା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ କାର୍ ଭଡ଼ା କରି ଆସିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । “ଏଥିରେ ମୋତେ ୮,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା,” ସେ କହିଲେ । “ମୋ ଭଉଣୀ ମୋ ପାଖକୁ ଗୋଟିଏ ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଲିଙ୍କ ପଠାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଗଡ଼ଗେ ମହାରାଜ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିବା ପାଦକୁ ଭଲ କରି ଦେଇଥିବାର ଭିଡିଓ ଥିଲା । ମୁଁ ଖୋଜି ଖୋଜି ଆହୁରି କେତେକ ଭିଡିଓ ଦେଖିଲି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବା ଲାଗି ସ୍ଥିର କଲି ।”

୨୦୨୪ରେ ଭାରତରେ ଇଣ୍ଟରନେଟ ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ହାର ୫୮ ପ୍ରତିଶତରେ ପହଞ୍ଚିଲା ଏବଂ ସକ୍ରିୟ ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୮୮୬ ନିୟୁତ ରହିଥିଲା । ଆଉ ସେମାନେ କେବଳ ସହରାଞ୍ଚଳରେ ସୀମିତ ରହି ନଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୋଟାମୋଟି ୪୮୮ ନିୟୁତ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ବାସିନ୍ଦା, ଯାହା ସହରୀ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଭାବରେ ଅଧିକ ।

ସମାଜର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତରରେ ଇଣ୍ଟରନେଟର ପ୍ରସାର ଯୋଗୁଁ ଧର୍ମଗୁରୁମାନେ ଅଭୂତପୂର୍ବ ହାରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରଭାବ ହାସଲ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ହେଲେ । ଏବେ ଭାରତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଧାର୍ମିକ ରାଷ୍ଟ୍ରବାଦ ସେମାନଙ୍କୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରେ । ଏସବୁ ‘ଧର୍ମଗୁରୁ’ ବୋଲାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ବୈଧତା ପ୍ରଦାନ କରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତି ମାନ୍ୟତାକୁ ବଳବତ୍ତର କରିଥାଏ ।

ଯେଉଁଦିନ ଅପରାହ୍ଣରେ ମୁଁ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଥିଲି, ସେଦିନ ‘ମହାରାଜ’ ୨୦ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପରାମର୍ଶ ଲାଗି ୧୧,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଲେଖାଏଁ ଦେଇଥିଲେ । ଅନ୍ୟ ଭାଷାରେ, ୯୦ ମିନିଟ ଭିତରେ ସେ ସେହି ସରଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ୨,୨୦,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଆଦାୟ କରିନେଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଅଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆର ବେଳାର ଖାଦ୍ୟ କେଉଁଠାରୁ ଆସିବ ସେ ସଂପର୍କରେ ଅନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଆସନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ସେ କେତେ ଟଙ୍କା ନିଅନ୍ତି ତାହା ଯେ କେହି ଅନୁମାନ କରିପାରିବେ ।

ହେଲେ, ସହଜରେ ଆଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚି ପାରୁଥିବା ସେଠାକାର ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକେ କେବେ କେମିତି ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଆନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ଗସ୍ତର ମାସକ ପରେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ମାଆଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଅମୋଲ ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ସମୟ ନଷ୍ଟ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଅଟୋ ଡ୍ରାଇଭର ଜଣକ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ । “ସେ କହିଲେ ସେହି ଲୋକଟି ଗୋଟିଏ ଠକ,” ମନେ ପକାଇ କହନ୍ତି ଅମୋଲ । “କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଭାବିଲି ଯେ, ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଥର ଆସି କୌଣସି ନିଷ୍କର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ ହେବ ନାହିଁ ।”

ଏଥର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ‘ବାବା’ଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ଲାଗି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପଇସା ନଥିଲା । ଅମୋଲ ସିଧାସଳଖ କାଉଣ୍ଟରକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଥର ସେମାନେ ଦେଇଥିବା ଔଷଧକୁ ପୁଣି କିଣିନେଲେ । “ଆମେ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ଔଷଧ କିଣିଲୁ, ତେଣୁ ଏହା ୪,୦୦୦ ଟଙ୍କାରେ ହୋଇଗଲା,” ତାଙ୍କ ମାଆ ରଞ୍ଜନା କହିଲେ । ତଥାପି ତାହା ଅମୋଲଙ୍କ ମାସିକ ଦରମାର ପାଖାପାଖି ଅଧା ।

ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଭିଯୋଗ ଦାଖଲ ଲାଗି କିଛି ଦିନ ହେଲା ଗବାଣ୍ଡେ ଚେଷ୍ଟା କରିଆସୁଥିଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ତାହା ଏପ୍ରିଲରେ ପଞ୍ଜୀକୃତ ହେଲା । ଏହା ଫଳରେ ‘ଧର୍ମଗୁରୁ’ ଓ ତାଙ୍କର ଚାରି ଜଣ ସହଯୋଗୀଙ୍କୁ ଗିରଫ କରାଗଲା । ତାଙ୍କ ନାଁରେ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ବିରୋଧୀ ଆଇନ-୨୦୧୩, ଆଇଟି ଆଇନ, ଔଷଧ ଏବଂ ପ୍ରତିକାର ଆଇନ ଏବଂ ଡାକ୍ତରୀ ଚିକିତ୍ସା ଆଇନ ଅନୁସାରେ ମାମଲା ରୁଜୁ କରାଗଲା ।

ଗଡ଼ଗେ ତାଙ୍କ ଗିରଫଦାରିକୁ ନେଇ ଆଦୌ ଚିନ୍ତିତ ହେଲା ଭଳି ଲାଗୁ ନଥିଲେ । ଗିରଫ କରି ନିଆଯିବା ସମୟରେ ସେ ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ଜଣେ ‘ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ’ ଏବଂ ତାଙ୍କର ‘ଦୈବୀ ଶକ୍ତି’ ରହିଛି ।

“ଅନ୍ଧଶ୍ରଦ୍ଧା ନିର୍ମୂଲନ ସମିତି ତାଙ୍କ ପାଖରୁ ଟଙ୍କା ଆଦାୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା ବୋଲି ସେ ଏକ ‘AI’ ବା କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ବଳରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭିଡିଓ ତିଆରି କଲେ”, ଗାବଣ୍ଡେ କହିଲେ । “ତା ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୋ ଉପରେ ବି ଚାପ ପକାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।”

ଗଡ଼ଗେଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ବଡ଼ଗାଓଁ ପନ ଗାଁ ଲୋକେ ପ୍ରଥମରୁ ତାଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ସନ୍ଦେହ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଭିଡ଼ ଯୋଗୁଁ ସେ ଅଞ୍ଚଳର ଚା’ ବିକାଳି, ଭୋଜନାଳୟ ଏବଂ ତେଜରାତି ଦୋକାନରେ ବେପାର ଜମିବାରେ ଲାଗିଲା ।

ଏମିତି କି ପାଖରେ ଅଳ୍ପ ପଇସା ରଖିଥିବା ଅମୋଲ ବି ପଣ୍ଢରପୁର ଫେରିଯିବା ପୂର୍ବରୁ କପେ ଚା’ ଓ କିଛି ଜଳଖିଆ ପାଇଁ ସେଠାକାର ଏକ ଦୋକାନରେ ଅଟକି ଥିଲେ । ୨୩,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ପରେ ବି କୌଣସି ଆଖିଦୃଶିଆ ସୁଫଳ ମିଳି ନଥିବାରୁ ହୁଏତ ତୃତୀୟ ଥର ପାଇଁ ସେ ଆଉ ସେଠାକୁ ଫେରିବେନି ।

ତିନି ଜଣ ଯାକ ଚାଲି ଚାଲି ଫେରିବା ବାଟରେ ଏକ ଧଳା ରଙ୍ଗର ମର୍ସିଡିଜ୍ କାର୍ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଚାଲିଗଲା । ଏଇମାତ୍ର ଏହି ବିଳାସପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଡ଼ିରେ ବସି ‘ମହାରାଜ’ ଆଶ୍ରମ ପରିସରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ଭାରତରେ ଏହି ମଡେଲର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ମୂଲ୍ୟ ୬୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା । ତେଣେ, ଜଣ ପିଛା ୧୦ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ ଭଡ଼ା ଦେଇ ଅଟୋ ରିକ୍ସାରେ ଜାକିଜୁକି ହୋଇ ବସିଥିଲେ ଅମୋଲ, ରଞ୍ଜନା ଓ ରୋହନ ଏବଂ ଘରକୁ ଫେରିବା ଲାଗି ସେମାନଙ୍କର ନଅ ଘଣ୍ଟାର କ୍ଲାନ୍ତିକର ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇସାରିଥିଲା ।