ਜਦੋਂ ਬਸ ਕੋਲਕਾਤਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਬੜ ਖਾਬੜ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਮੱਛੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬਾਂ, ਛੋਟੇ ਹੱਥੀਂ-ਬਣੇ ਬੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਅਸਥਾਈ ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਦੀ ਦੌੜਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅੱਗੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸ੍ਰੋਤ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੀਲੀ ਚਾਦਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਦੀ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਦੱਖਣੀ 24 ਪਰਗਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰਬਨ ਬਾਲੀ ਟਾਪੂ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੀ "ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ" ਦੇ ਰੌਲ਼ੇ-ਰੱਪੇ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ
ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਟਾਪੂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਘ, ਹਿਰਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵੱਲ ਧੱਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਕਮਿਊਨਿਟੀ-ਅਧਾਰਿਤ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ – ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਰੱਖਿਅਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਇਆ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ ਟੂਰ ਗਾਈਡ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਕੁਝ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਕੁਝ ਹੋਟਲ ਸਟਾਫ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਤਨਖਾਹਾਂ ਘੱਟ ਹਨ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਉਦਯੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ ਮਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਹਾਲ ਹੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ:
