பக்தி, நன்கொடை, கடன் ஆகியவற்றில் மூழ்குதல்

புலிட்சர் மையத்தின் ஆதரவில் பார்த் எம்.என். எழுதி வரும் தொடர் கட்டுரை தொகுப்புகளில் இதுவும் ஒன்று.

53 வயதாகும் தியோராவ் நகரியை, மழைக்கு முன் செய்த வேண்டுதல் துரத்துகிறது.

மழை வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட அவரது விளைநிலத்தில், முழங்கால் அளவு தண்ணீருடன் கடந்த செப்டம்பர் மாதம் முழுவதும் அவர் போராடினார். சக்லம்பா கிராமத்தில் மலைச்சரிவில் உள்ள அவரது 8 ஏக்கர் விளைநிலம் வெள்ளத்தால் பெரும் அழிவைச் சந்தித்தது.

“என் வயலில் ஆறு போல தண்ணீர் ஓடியது,” என்று அவர் விளக்குகிறார். “நீரை வெளியேற்ற ஒவ்வொரு நாளும் பல மணி நேரம் வேலை செய்ய வேண்டியிருந்தது.”

முதுகெலும்பு உடைய அவர் செய்த அனைத்து முயற்சிகளும் வீணானது, ஆக்ரோஷத்துடன் கொட்டிய மழை மேகத்தை வெல்ல முடியவில்லை. பருத்தி, துவரை, கரும்பு பயிர்கள் சேதமடைந்து ரூ.3 லட்சம் வரை இழப்பு ஏற்பட்டது. மலையிலிருந்து வெள்ள நீர் பாய்ந்து ஓடியதில் அவரது வயலுக்கு மேல் மண் அரிக்கப்பட்டுவிட்டது. இதனால் அவரது வாழ்வாதாரமே கேள்விக்குறியாகியானது.

இழப்புகளில் இருந்து மீள்வது ஒருபுறம் என்றால், மகாராஷ்டிராவின் முக்கிய கோயில் ஒன்றுக்கு, நகரி ரூ.1.7 லட்சம் நிதி அளிப்பதாக வேண்டி இருந்தார். அந்த வேண்டுதலையும் இப்போது நிறைவேற்ற முடியாத நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது.

பீட் மற்றும் அஹில்யாநகர் மாவட்ட எல்லைகளில் உள்ள அழகிய மலையில் அமைந்துள்ள பகவான்காட் கோயிலுக்கு மாநிலம் முழுவதிலும் இருந்து பக்தர்கள் திரண்டு வருகின்றனர். வர்காரி மரபின் புனிதத்துறவியாக அறியப்படும் பகவான் பாபா நினைவாக கட்டப்பட்டுள்ள இக்கோயிலுக்கு ஆண்டுதோறும் 15-20 லட்சம் பேர் வந்து செல்கின்றனர். 1958-ஆம் ஆண்டு பகவான்காட்டில் அவர் விட்டல் சிலையை நிறுவினார். பகவான்காட்டிற்கு பிற சமூத்தினரும் வந்து சென்றாலும், அங்கு பெரும்பான்மையாக உள்ள ஓபிசி பிரிவினரான வன்சாரி சமூகத்தினரே அதிகம் வருகின்றனர்.

வன்சாரி சமூக விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள் பகவான்காட்டிற்கு அளிக்கும் முக்கியத்துவத்தை அங்கீகரிக்கும் வகையில் மகாராஷ்டிர முன்னாள் துணை முதல்வர் கோபிநாத் முண்டே தசரா ஊர்வலம் எனும் புதிய வழக்கத்தை தொடங்கி வைத்தார். காலப் போக்கில் அவரது ஊர்வலம் பிரசித்தி பெற்று லட்சக்கணக்கான பக்தர்களை ஈர்த்தது. சமய வழிபாட்டு தளம் என்பதோடு அரசியல் அதிகார மையமாகவும் மாறியது பகவான்காட்.

மகாராஷ்டிராவில் புகழ்பெற்ற 13-ஆம் நூற்றாண்டு துறவியும், தத்துவஞானியுமான தியானேஸ்வருக்கு பிரம்மாண்ட கோயில் எழுப்பும் முயற்சியில் பகவான்காட்டின் தற்போதைய மஹந்த் நாம்தேவ் சாஸ்திரி ஈடுபட்டு வருகிறார். ரூ.25 கோடி செலவில் அக்கோயில் கட்டப்பட்டு வருகிறது. 2026 தசராவின் போது அக்கோயில் திறக்கப்பட உள்ளது. அதற்கான பணம் பக்தர்களிடமிருந்து பெறப்படுகிறது. அவர்களில் பலர் அடுத்த வேளை உணவிற்கே கஷ்டப்படுபவர்கள்.

பீட் மாவட்டம், ஜியோராய் தாலுகா சக்லம்பா கிராமத்தைச் சேர்ந்த நகரி கோயில் கட்டுமானத்திற்கு ரூ. 2.41 கோடி நிதி திரட்டுவதாக உறுதி அளித்திருந்தார் – அதுவும், விவசாயிகள், விவசாய தொழிலாளர்கள், கரும்பு வெட்டும் தொழிலாளர்கள் அதிகமுள்ள தனது கிராமத்தின் 410 வீடுகளில் இருந்து. நாம்தேவ் சாஸ்திரிக்கு அடுத்து பொறுப்பேற்க உள்ள கிருஷ்ண மகாராஜா, பங்களிப்பு கோரும் நடைமுறை 1958-ஆம் ஆண்டு பகவான்காட்டை நிறுவிய பகவான் பாபா காலத்திலிருந்து தொடரும் மரபு தான் என்கிறார். “அக்காலத்தில் மக்களிடம் பணம் இல்லாததால் தானியங்களை காணிக்கையாக அளித்தனர்,” என்று அவர் விளக்குகிறார். “இன்று அந்த வழக்கம் பணமாக மாறியுள்ளது, அவ்வளவு தான்.”

சக்லம்பாவில் நகரியைப் போன்றவர்கள் கோயிலுக்காக ரூ.2.41 கோடி நிதி திரட்டித் தருவதாக உறுதி அளித்திருந்தனர். ஆனால் அடுத்த சில மாதங்களுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் அவர்கள் தவித்து வருகின்றனர்.

செப்டம்பர் இறுதி வாரம் வரை, மாநிலம் முழுவதும் பெய்த கனமழையில் 18 லட்சம் ஹெக்டேர் விளைநிலங்கள் சேதமடைந்ததில் 31 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட விவசாயிகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். ஒரே இரவில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வீடுகளை இழந்துள்ளனர்.

மகாராஷ்டிரா சந்தித்து வரும் பேரிடரில் சக்லம்பாவும் தப்பவில்லை. நகரி போன்ற விவசாயிகள் ஏற்கனவே கடனில் மூழ்கியுள்ளனர். மாநில அரசு ரூ.2,215 கோடி நிவாரணத் தொகை அறிவித்துள்ளது. ஆனால் இழப்புகள் பல மடங்கு அதிகம். இத்தொகையை விவசாயிகளிடையே பங்கிட்டால் ஒருவருக்கு ரூ.7,000 மட்டுமே நிவாரணம் கிடைக்கும்.

விவசாயிகளுக்கு உதவும் வகையில் முதலமைச்சர் தேவேந்திர ஃபட்நவிஸ் கூடுதலாக ரூ.31,000 கோடி நிவாரணம் அறிவித்துள்ளார். ஆனால் ஏற்கனவே பல்வேறு திட்டங்களில் ஒதுக்கிய நிதியையும், இதோடு சேர்த்து மக்களை ஏமாற்றுவதாகவும், உண்மையான தொகை ரூ.6,500 கோடி மட்டுமே எனவும் விவசாய செயற்பாட்டாளர் அஜித் நவாலி சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

கட்டுமானப் பணிகள் முடிய இன்னும் ஓராண்டே உள்ள நிலையில், பகவான்காட்டிற்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவதில் கிராம மக்கள் பிடிவாதமாக உள்ளனர். “நிதி திரட்ட இன்னும் அவகாசம் உள்ளது,” என்று சொல்லும் நகரி, “நான் கொடுத்த வாக்கை திருப்பிப் பெற முடியாது. எப்படியாவது காப்பாற்றுவேன்,” என்கிறார்.

பகவான்காட்டிற்கு மாதந்தோறும் லாரி நிறைய ரொட்டிகள் வழங்கும் 60-70 கிராமங்களில் சக்லம்பாவும் ஒன்று. “இதை பகவான்காட்டில் குறைந்தபட்சம் 3,500 பக்தர்களுக்கு நாள்தோறும் தர முடியும்,” என்கிறார் கிருஷ்ணா மகராஜ்.

இது தவிர பகவான்காட் சார்பில் இரண்டு பள்ளிகளை நடத்தி வருவதாகவும், சாதி, மதங்களைத் தாண்டி அங்கு 100 ஏழைக் குழந்தைகள் படித்து வருவதாகவும் அவர் தெரிவித்தார். பகவான்காட்டில் உள்ள விடுதியில் 30 பிள்ளைகள் தங்கியுள்ளதாகவும் அனைவரும் சிறுவர்கள் என்றும், “இது பிரம்மச்சாரிகளுக்கான இடம்” என்றும் அவர் கூறினார்.

ஷீரடி, பந்தர்பூர் போன்ற புகழ்பெற்ற வழிபாட்டுத் தலங்களுக்கு மகாராஷ்டிரா பெயர்பெற்றது. இத்தலங்களுக்கு ஆண்டுக்கு 4 கோடி பக்தர்கள் வந்து செல்கின்றனர். காலப்போக்கில் மாநிலத்தைத் தாண்டி அறியப்படாத யாத்திரை மையங்களிலும் அதிகளவு மக்கள் திரள தொடங்கிவிட்டனர். இம்மையங்களுக்குச் செல்பவர்கள் காலப்போக்கில் உள்ளூர் கோயில் அறக்கட்டளையுடன் இணைந்து கொள்கின்றனர். மதகுருக்கள் மாறினாலும் மக்களின் விசுவாசம் மாறுவதில்லை. கோயில் அறக்கட்டளைகள் சிறப்பான எதிர்காலத்தை அளிப்பதாக உறுதியளித்து உள்ளூர் பக்தர்களிடம் அதிகளவு பணம் பிடுங்குவதை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டிருப்பது துரதிஷ்டவசமானது.

செப்டம்பர் இறுதிவாரத்தில் வெளியான உள்ளூர் மராத்தி செய்தித்தாளான கார்யாரம்பா, துயரத்தில் இருக்கும் விவசாயிகளுக்கு யாத்திரை மையங்கள், கோயில் அறக்கட்டளைகள் உதவ முன்வராதது குறித்து கேள்வி எழுப்பியது. விவசாயிகளும், தொழிலாளர்களும் தங்கள் கைக்காசை செலவழித்து கோயில் திருவிழாக்கள், நிகழ்ச்சிகள் நடத்துவது குறித்தும் அது விவாதித்துள்ளது. இப்போது அவர்கள் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், இந்நிறுவனங்கள் உதவ முன்வர வேண்டும் எனவும் அச்செய்தித்தாள் கூறியுள்ளது.

ஷிரடி, துல்ஜா பவானி போன்ற கோயில் அறக்கட்டளைகள் வெள்ள நிவாரண நிதியாக தலா ரூ.1 கோடி அறிவித்துள்ளன. இவை அவற்றின் ஆண்டு வருவாயில் மிக சொற்பமே.

பகவான்காட்டிலிருந்து 100 கிலோட்டர் தொலைவிற்குள் தேவ்காட், சரளா பெட் என இரண்டு யாத்திரை மையங்கள் உள்ளன. இவற்றை பாஸ்கர்கிரி மகராஜ், ராம்கிரி மகராஜ் ஆகியோர் முறையே நடத்தி வருகின்றனர்.

2024 ஆகஸ்ட் மாதம் முகமது நபிகளுக்கு எதிராக சர்ச்சைக்குரிய வகையில் பேசியதாக ராம்கிரி மகராஜ் மீது காவல்துறையினர் முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்துள்ளனர். இதனால் ராம்கிரியின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள அஹில்யாநகர் மாவட்டம், ஸ்ரீராம்பூர் நகரத்தில் வன்முறை வெடிக்கும் சூழல் நிலவியது. சரளா பெட்டிற்கு யாத்திரை செல்லும் பக்தர்கள் ராம்கிரி மகராஜை கவுரவிக்கும் வகையில் சொந்த காசில் விருந்து நிகழ்ச்சிகளை தொடர்ந்து நடத்தி அவரை வரவேற்று வருகின்றனர்.

அஹில்யாநகரின் நெவாசா தாலுக்காவில் உள்ள பாஸ்கர்கிரி மகராஜை பின்பற்றுவோர் எண்ணிக்கை கடந்த 10ஆண்டுகளில் வெகுவாக அதிகரித்துள்ளது. இந்த செல்வாக்கைக் கொண்டு அவர் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் ஒரு கோயில் கட்டும் பிரச்சாரத்தை தொடங்கி உள்ளார். கிராம மக்கள், ஊராட்சிகளிடமிருந்து இதற்கு பணம் வருகிறது. வாட்ஸ் அப் மூலமும் நிதி திரட்டப்படுகிறது.

நெவாசாவின் வீடுகள், கடைகளில் பாஸ்கர்கிரியின் புகைப்படங்களுக்கு மாலை அணிவித்து பூஜை செய்யப்படுகிறது. கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் அவர் துதிபாடி பக்தி பாடல்கள், சமய மந்திரங்கள் பாட என 30-40 பேர் கொண்ட தன்னார்வலர்கள் குழு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. “பண்டிகைக் காலங்களில், மக்களிடையே சமய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த பாஸ்கர்கிரி மகராஜ் ஒவ்வொரு கிராமத்திற்கும் சென்று பக்திப் பாடல்களை பாடுவார்,” என்கிறார் நெவாசாவின் சவுண்டாலா கிராம குழு உறுப்பினர்களில் ஒருவரான 47 வயதாகும் ராம்தாஸ் வக்சோரி.

மகாராஷ்டிராவில் 2024 சட்டசபை தேர்தலில் “மதத்திற்காக வாக்களியுங்கள்,” என பாஸ்கர்கிரி மகராஜ் தனது பக்தர்களிடம் கூறியதால் ஓரே இரவில் எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட வேட்பாளர்களின் தலைவிதி மாறியது. அஹில்யாநகர் மாவட்ட மக்கள்தொகையில் 7 சதவிகிதம் பேர் இஸ்லாமியர்கள்.

நெவாசா தாலுக்காவில் உள்ள ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் பல்வேறு இந்து கடவுள்களுக்கு குறைந்தது நான்கு கோயில்களை அவர்களின் பக்தர்கள் கட்டியுள்ளதாக வாக்சவுரே கூறுகிறார். “மக்கள் சில மாதங்களுக்கு ஒருமுறை நன்கொடை தரத் தேவையில்லை. இரண்டு ஆண்டுகளுக்க ஒருமுறை அல்லது அந்தந்த ஊர் வழக்கப்படி என ஒரு கோயிலுக்கு திருவிழா நடத்ப்படும்.”

நெவாசாவில் 127 கிராமங்கள் இருக்கின்றன. ஒரு கிராமத்திற்கு நான்கு கோயில்களை பாஸ்கர்கிரி மகராஜின் பக்தர்கள் எழுப்பியுள்ளதால் 10 ஆண்டுகளில் ஒரு தாலுக்காவில் சுமார் 500 கோயில்கள் வந்துவிட்டன. “ஒரு கோயில் கட்டுவதற்கு ரூ.10 லட்சம் செலவாகிறது,” என்றார் வாக்சவுரி.

வேறு வகையில் சொல்வதென்றால், நெருக்கடியில் இருக்கும் விவசாயம், மோசமான சுகாதாரம், கல்வி வசதியின்மை ஆகியவற்றை கொண்டிருக்கும் நெவாசா மக்கள், தங்கள் கிராமங்களில் சிறு கோயில்களை கட்ட ரூ.50 கோடி வரை செலவிட்டுள்ளனர். “இறை பணிக்கு நன்கொடை தர ஒருவரும் மறுப்பதில்லை,” என்கிறார் வாக்சவுரி.

எனினும் விவசாயிகள், தொழிலாளர்களிடம் நாம் தனிப்பட்ட முறையில் அவர்களின் வீடுகளில் உரையாடியபோது, வேறு ஒரு கோணம் வெளிவந்தது. அவர்களின் பக்தி அசைக்க முடியாதது என்றாலும், அவர்கள் அளிக்கும் நன்கொடை தொகை பல சமயங்களில் நெருக்கடியை ஏற்படுத்துவதை உணர முடிகிறது. “முடியாது என்று கூற முடியாது” அல்லது “பார்ப்பதற்கு நன்றாக இருக்காது” அல்லது “கிராம மக்களிடையே நாம் அந்நியப்படுத்தப்படுவோம்,” போன்ற கருத்துகளை மக்களிடையே கேட்க முடிந்தது.

தொலைநோக்கில் பார்த்தால் இப்போக்கு பல சிக்கல்களை கொண்டுள்ளது.

உள்ளூர் அளவில் கிராமங்கள்தோறும் சிறு சிறு சாமியார்கள் ஏதேனும் வகையில் கவனம்பெற்று ஏழை மக்களிடம் சிறப்பான எதிர்காலம் பெறலாம் என்ற வாக்குறுதி அளித்து பணம் பறிக்கின்றனர். இது தான் இப்போது வெற்றிகரமான தொழில் முன்னோடி.

நாம்தேவ் சாஸ்திரியின் செல்வாக்கு வேறு வகையானது. அவரது யூடியூப் சேனலை இரண்டரை லட்சம் பேருக்கு மேல் சப்ஸ்கிரைப் செய்துள்ளனர். சுவிட்சர்லாந்தில் ஹெலிகாப்டரில் அவர் சுற்றுலா செல்லும் வீடியோ சிறப்பாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. 2024ஆம் ஆண்டு சட்டசபை தேர்தலின் போது, மஹாயுதி வேட்பாளர் தனஞ்ஜெய் முண்டேவை அவர் ஆதரித்தார். அவரது வெற்றிக்கு இதுவே முக்கிய காரணியாக கூறப்படுகிறது. ஆனால் இதெல்லாம் பகவான்காட் பக்தர்களுக்கு ஒரு விஷயமே கிடையாது. அவர்களைப் பொறுத்தவரை அவர் வழிநடத்துகிறார்.

48 வயதாகும் நானாபாய் உகல்முகலே, 50 வயதாகும் அவரது கணவர் ஷிவாஜி ஆகியோர் சக்லம்பாவில் உள்ள வன்சாரி கரும்புத் தொழிலாளர்கள் ஆவர். வெறும் ரூ.50,000க்கு அவர்கள் மராத்வாடாவிலிருந்து மேற்கு மகாராஷ்டிரா அல்லது கர்நாடகாவிற்கு புலம்பெயர்ந்து மிக மோசமான சூழலில் கொத்தடிமைகளாக வேலை செய்கின்றனர். அவர்களின் பிள்ளைகளும் இதே தொழிலை செய்வதாக ஷிவாஜி சொல்கிறார், “எங்கள் பிள்ளைகளை படிக்க வைக்க எங்களிடம் பணம் இருந்தது கிடையாது.”

இத்தம்பதி பகவான்காட் கோயிலுக்கு ரூ.1 லட்சம் நன்கொடை அளிப்பதாக உறுதியளித்துள்ளார்கள். இது அவர்களின் ஓராண்டு வருமானம் ஆகும்.

“எங்கள் பிள்ளைகளைப் போன்று வழிபாட்டுத் தலங்களை கருதுகிறோம்,” என்கிறார் ஷிவாஜி. “காலுக்கு செருப்பில்லாவிட்டாலும், தலைக்கு மேல் கூரை இல்லாவிட்டாலும், நாங்கள் கோயிலுக்கு முடிந்ததை செய்வோம். நாம் வழிபாடு செய்ய தான் வந்துள்ளோம்.”

சக்லம்பாவில் தனது ஒற்றை அறை வீட்டிற்கு வெளியே அமர்ந்திருக்கும் நானாபாய் கணவருடன் சேர்ந்து கடினமாக உழைப்பதால் மூட்டுவலி, முழங்கால் பலவீனத்துடன் தவித்து வருகிறார். “எங்களிடம் இருக்கும் சிறிதளவும், பகவான்காட், நாம்தேவ் சாஸ்திரியின் மகிமையே. அவர் தான் எங்களுக்கு எல்லாம் தருகிறார். அவரிடம் கொடுப்பது குறித்து நாங்கள் எந்த கேள்வியும் கேட்பதில்லை, யோசிப்பதுமில்லை.”

மழைக்காலம் தொடங்கியதே நாம்தேவ் சாஸ்திரியின் மகிமை தான் என சக்லம்பாவாசிகள் நம்புகின்றனர். “ஒரு நிகழ்ச்சிக்காக அவர் எங்கள் கிராமத்திற்கு வரும் வரை துளி மழையில்லை. அவர் வந்தவுடன் மழை தொடங்கிவிட்டது,” என்கிறார் புலம்பெயர் கரும்பு தொழிலாளியான 52 வயது பாவ்சாஹிப் தோர்.

அப்போது தொடங்கிய மழை 30 மாவட்டங்களில் இடைவிடாது பெய்ததில் வாழ்வாதாரங்களும், உயிரிழப்புகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளன என்பது வேறு விஷயம். பாவ்சாஹிபும் இதனால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார். “இதனால் குடிநீர் தட்டுப்பாடு நீங்கியதாகவும், மழைக்கால பயிர்களுக்கு தண்ணீர் கிடைத்துள்ளதாகவும்,” அவர் கூறுகிறார்.

கோயில் கட்டுமானத்திற்கு ரூ.1.25 லட்சம் நன்கொடை அளிப்பதாக பாவ்சாஹிப் உறுதியளித்துள்ளார். அவருக்கு சொந்தமாக நிலம் கிடையாது. ஒற்றை அறை கொண்ட வீட்டிற்கு அவர் மாதம் ரூ.1,500 வாடகை தருகிறார். “கோயிலுக்கு பங்களிப்பு தருவது ஒரு கவுரவம், அடுத்த மூன்று தலைமுறைகளுக்கு கிடைக்காதது,” என்றார். “அடுத்த ஒன்றரை ஆண்டிற்குள் பணத்தை தயார் செய்து பாபாவின் காலடியில் நாங்கள் சமர்ப்பணம் செய்வோம்.”

கோயில் கட்டுவது பெருமைக்குரிய விஷயம். “காலப்போக்கில் நாம் கரைந்து போகலாம்,” என்கிறார் பாவ்சாஹிப். “ஆனால் கோயில் இருக்கும், நமது பங்களிப்பும் அதில் சிறிது இருக்கும்.”

தமிழில்: சவிதா