ಮಸೀದಿಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ಆಮೀನಾಳ ಒಂದು ಕೋಣೆಯ ಮನೆಯ ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮೊದಲ ಕೋಮಲ-ಹಸಿರು ಎಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಆಮೀನಾ ನಕ್ಕಿದ್ದಳು. ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಲು ಅವಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಕೆಲಕಾಲದಿಂದ ಅವಳು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ದಿನಗಳನ್ನು ಆ ಒಂಟಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಗರ್ಭಪಾತದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಯಾನಕವಾದ ಘಟನೆಯಿಂದ ನೊಂದಿದ್ದಳು. ಆ ಭಯಾನಕತೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬೇರೆ ಜಾಗವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಚಿಕ್ಕದಾದ, ತಾಜಾ-ಹಸಿರು, ಹೃದಯದಾಕಾರದ ಎಲೆಯೇ ಅವಳ ಸುತ್ತಲಿನ ಏಕೈಕ ಕೋಮಲ ವಸ್ತುವಾಗಿತ್ತು.
ಅದು ಕಿಬ್ಲಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು - ಇದೊಂದು ಗೌರವಾರ್ಹ ಸಂಗತಿಯೋ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದ ಸಂಕೇತವೋ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಆಮೀನಾಳಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಆಮೀನಾ ಗೋಡೆಯ ಬಿರುಕು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು, ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿಯಾಗಿ ಹಬ್ಬುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಯ ಕಾಂಡವು ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು. ಅದು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಅಡಿ ಉದ್ದವಿತ್ತು, ಅದರ ತೆಳುವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ಕೆಲವು ಎಲೆಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಜೋತಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಳು. ಗಲಭೆಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು. ಬೀದಿಗಳಿಗೆ ಹಳೆಯ ಲಯ ಮರಳಿತ್ತು. ಅವಳು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಕಸೂತಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಆಗಾಗ ತನ್ನೊಡನೆ ತಾನೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು, ಯಾರೋ ಕೊನೆಗೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆಕೆಯ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬಂತೆ.
ಆದರೆ ಗೋಡೆಯ ಆಚೆಗಿನ ಬೀದಿಯ ಕಡೆಗಿರುವ ಅರಳಿಮರದ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಇತರರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಯಾರೋ ಗೋಡೆಯ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ಪವಿತ್ರ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟರು, ಯಾವಾಗ ಪವಾಡಗಳು ನಡೆದವು, ಯಾವಾಗ ಜನರು ಮರದ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು ಎಂಬುದು ಆಕೆಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅರಳಿಮರವು ಆಕೆಯ ಬೆನ್ನಿನ ಹಿಂದೆ ಒಳಸಂಚು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿತು. ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅದರ ಸುತ್ತ ಕಥೆಗಳಿದ್ದವು; ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮರ, ಅದರ ಬೇರುಗಳು ವಿಷ್ಣು ದೇವರ ವಾಸಸ್ಥಾನವೇ? ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಾಸಸ್ಥಾನವೇ? ಆಕೆ ತನ್ನ ಅಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು...