लोकशाही – सतत रूप बदलणारी

Remains of her

Remains of her are scattered across the road:
a book, her black round glasses,
the phone she refused to give up.
Remains of her —
disintegrated.
In the dust of poorly tarred roads,
inside potholes,
in empty oxygen cylinders,
beneath bulldozed homes.
Remains of her –
everywhere.
In the farmers' palms,
beneath the cracked earth,
inside the unemployed,
underneath the shells of cockroaches
that outlived another night.
Remains of her remain.
Disintegrated yet undestroyed.

Now her remains arrive at the capital
on tractors,
in worn jackets and sarees.
Her remains seize microphones,
raise fingers,
sing songs of resistance.
Remains of her remain
until they are no longer hers.
Everyone is now a woman:
with black round glasses,
a book, a phone we refuse to give up.
Her remains have become our own.
And what remains,
refuses to disappear.

तिचे अवशेष

रस्त्यावर तिचे अवशेष विखुरलेले आहेत:
एक पुस्तक,
तिचा काळ्या गोल काड्यांचा चष्मा,
आणि तिने कधीच सोडला नाही
तो फोन

विखुरलेत
तिचे अवशेष-

निकृष्ट डांबरी रस्त्यांच्या धुळीत,
खड्ड्यांच्या तळाशी,
रिकाम्या ऑक्सिजन सिलिंडरांत,
बुलडोझरखाली उद्ध्वस्त झालेल्या घरांत

सर्वत्र
तिचे अवशेष-

शेतकऱ्यांच्या तळहातांत,
भेगा पडलेल्या जमिनीखाली,
बेरोजगारांच्या आत,
आणखी एक रात्र जगून राहिलेल्या
झुरळांच्या रिकाम्या कवचांखाली.

उरलेत

तिचे अवशेष-

विखुरलेले,
पण अजूनही नष्ट न झालेले.

आता तिचे अवशेष
ट्रॅक्टरांवरून राजधानीत पोचतात.
फाटकी जॅकेटं आणि साड्या नेसून.

ते माईक ताब्यात घेतात,
बोटं उंचावतात,
प्रतिकाराची गाणी गातात.

तिचे अवशेष उरतात,
जोवर ते केवळ तिचे राहत नाहीत.

आता प्रत्येकजण एक स्त्री आहे:
काळ्या गोल चष्म्यासह,
एका पुस्तकासह,
आणि एका फोनसह
जो आपण सोडून द्यायला नकार देतो.

तिचे अवशेष
आता आपले झाले आहेत.

करण जे उरते,
ते अदृश्य होण्यास नकार देते.