ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದೆ

Remains of her

Remains of her are scattered across the road:
a book, her black round glasses,
the phone she refused to give up.
Remains of her —
disintegrated.
In the dust of poorly tarred roads,
inside potholes,
in empty oxygen cylinders,
beneath bulldozed homes.
Remains of her –
everywhere.
In the farmers' palms,
beneath the cracked earth,
inside the unemployed,
underneath the shells of cockroaches
that outlived another night.
Remains of her remain.
Disintegrated yet undestroyed.

Now her remains arrive at the capital
on tractors,
in worn jackets and sarees.
Her remains seize microphones,
raise fingers,
sing songs of resistance.
Remains of her remain
until they are no longer hers.
Everyone is now a woman:
with black round glasses,
a book, a phone we refuse to give up.
Her remains have become our own.
And what remains,
refuses to disappear.

ಅವಳ ಇರುವಿಕೆಯ ಗುರುತು

ರಸ್ತೆಯ ತುಂಬಾ ಚಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದೆ
ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ, ಉರುಟು ಕನ್ನಡಿಯ ಕನ್ನಡಕ,
ಕೆಳಗಿಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದ ಅವಳ ಫೋನ್
ಹೀಗೆ ಅವಳ ಇರುವಿಕೆಯ
ಗುರುತುಗಳು ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿವೆ.‌

ಅರ್ಧ ಸುಟ್ಟ ರಸ್ತೆಗಳ ಧೂಳಲ್ಲಿ,
ಗುಂಡಿಗಳ ಒಳಗೆ,
ಬರಿದಾದ ಆಕ್ಷಿಜನ್ ಸಿಲಿಂಡರುಗಳಲ್ಲಿ,
ಬುಲ್ಡೋಜರ್‌ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿದ ಮನೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ,
ಅವಳ ಇರುವಿಕೆಯ ಗುರುತುಗಳು
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇವೆ.

ರೈತರ ಅಂಗೈಯ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ,
ನೆಲದ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ,
ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದವರ ಒಳಗೆ,
ಕೊಂದ ನಂತರವೂ
ಮತ್ತೊಂದು ರಾತ್ರಿಯ ತನಕ ಬದುಕುಳಿದ
ಜಿರಲೆಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಡಿ.
ಅವಳ ಇರುವಿಕೆಯ ಗುರುತುಗಳು ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿವೆ.
ಚದುರಿದಂತಿವೆ, ಆದರೆ ಅಳಿದಿಲ್ಲ.

ಅವಳ ಇರುವಿಕೆಯ ಗುರುತುಗಳೀಗ
ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರುಗಳ ಮೇಲೇರಿ
ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿ ತಲುಪಿದಂತಿವೆ,
ಮಾಸಿದ ರವಿಕೆ, ಹಳೇ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು.
ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೈಕ್‌ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ
ಮುಷ್ಟಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ
ಪ್ರತಿರೋಧದ ಹಾಡು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಅವಳ ಗುರುತುಗಳು
ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದೇ ಇರುತ್ತವೆ
ಅವಳ ಗುರುತುಗಳು
ಅವಳದ್ದು ಮಾತ್ರವೇ ಆಗಿರುವ ತನಕ

ಈಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ
ಅವಳ ಗುರುತೇ ಉಳಿದಿದೆ.
ಆ ಉರುಟು ಕಪ್ಪು ಕನ್ನಡಕ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ
ಫೋನ್‌ ಕೆಳಗಿಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ
ಅವಳ ಆ ಗುರುತು ಎಲ್ಲರದೂ ಹೌದು.

ಅವಳ ಗುರತೀಗ ನಮ್ಮದೂ ಹೌದು
ಮತ್ತು ಅದು ನಮ್ಮದಾಗಿರುವ ತನಕವೂ
ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ