சந்தேகம், ஜனநாயகம், இயலாமை மற்றும் மரணம்

இனி காதர் அலியின் குரல் எங்கும் ஒலிக்காது.

நான் அவரை கடைசியாக நவம்பர் 2025ல் சந்தித்தபோது, அவரால் பேசக்கூட முடியவில்லை. அவரது சிறிய தகரக் கூரை வீட்டிற்குள் இருமலின் சத்தம் மட்டுமே கேட்டது. முன் முற்றத்தில் சில கோழிகளைத் துரத்தும் சேவல் கத்தும் சத்தம் கூட அபாய அறிகுறி போல ஒலித்தது. உள்ளே, காதர் ஒரு மரக் கட்டிலில் சோக முகத்துடன் படுத்த படுக்கையாக கிடந்தார்.

முன்பு, உதவி இல்லாமல் நடக்கவும், பழைய விஷயங்களை நினைவு கூறவும், மெல்லிய குரலில் கொஞ்சமாக பேசவும் முடிந்தது. ஆனால் நவம்பர் மாதத்திற்குள் கைகளைக் கூட அசைக்க முடியாத அளவுக்கு பக்கவாதம் மோசமாகி படுத்தப் படுக்கையாகி விட்டார். தான் பிறந்த மண்ணில் வாழும் உரிமைக்காக பல ஆண்டுகளாக போராடியதை போலவே உயிரோடும் போராடிக் கொண்டு இருந்தார்.

“சுமார் பதினைந்து நாட்களுக்கு முன்பு, அவருக்கு காய்ச்சல் ஏற்பட்டு, அவரது உடலில் இரத்த அளவு குறைந்து கொண்டிருந்தது.” அசாம் காமரிகுரி கிராமத்தில் உள்ள அவர்களது வீட்டின் வராண்டாவில் நின்று எங்களுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த காதரின் 33 வயது மகன் ஷாஹிதுல் இஸ்லாம், "அவரால் இப்போது சாப்பிடவோ, பேசவோ, நகரவோ முடிவதில்லை. அவர் எவ்வளவு காலம் எங்களோடு இருப்பார் என்று எங்களுக்குத் தெரியவில்லை," என்று கூறினார்.

காதர் ஏதோ நம்பிக்கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, கண்கள் திறந்த வண்ணம் இன்னும் சுயநினைவுடன் இருந்தார். ஆனால் அதுவும், இருக்கும் ஒரே கதவு வழியாகவும், தகர கூரையின் சிறு பிளவு வழியாகவும் ஊடுருவிய சூரியனின் கடைசி கதிர்களைப் போல மறைந்து போனது.

நவம்பர் 18, 2025, நாங்கள் பார்த்து வந்த சில நாட்களுக்குள், 66 வயதில் காதர் மறைந்து விட்டார்.

ஷாஹிதுலுடன் கடைசியாக பேசியது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. "அவரை மருத்துவமனையில் வைத்து பார்க்கும் செலவை எங்களால் சமாளிக்க முடியாது. இலவச சிகிச்சை பெற ஆயுஷ்மான் பாரத் அட்டையும் அவரிடம் இல்லை." வேலைக்காக இடம்பெயர்ந்த ஷாஹிதுல், நோய்வாய்ப்பட்ட தனது தந்தையை கவனித்துக் கொள்ள 10 மாதங்களுக்கும் மேலாக வீட்டிலேயே இருந்தார். ஏற்கனவே மனதளவிலும், நிதியளவிலும் நெருக்கடியில் இருந்த ஒரு குடும்பத்திற்கு, மாதாந்திர ரூ.20,000 வருமான இழப்பும் ஏற்பட்டது.

காதருக்கு 2019ல் முதல் ஸ்ட்ரோக் ஏற்பட்டது. கேரளாவில் காபி தோட்டங்களுக்கு அல்லது அருணாச்சலத்தில் ஓட்டுநர்களாக வேலைக்கு சென்று வரும் அவரது மூன்று மகன்களும் வீட்டில் இருந்தனர். ஆனாலும் அவரை அப்போது மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லவில்லை. அதை விட பெரிய கவலைகள் அவர்களிடத்தில் இருந்தன. வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயத்தில் (FT) 'சந்தேகத்திற்குரிய' அல்லது டி-வாக்காளர் நிலைக்கு எதிரான தனது வழக்கை, காதர் எதிர்த்துப் போராடி வந்தார். பார்பெட்டாவில் உள்ள FT, ஏற்கனவே அவரது மனைவிகள் அஜிமோன் நிசா, 46, மற்றும் 50 கடந்த மர்ஜினா காத்துன் ஆகிய இருவரையும் வெளிநாட்டினர் என்று அறிவித்திருந்தது.

அந்த தீர்ப்பை எதிர்த்து, கவுகாத்தி உயர் நீதிமன்றத்தில் அவர்கள் வழக்குத் தொடர்ந்திருந்தனர். தேசிய குடிமக்கள் பதிவேட்டின் (என்.ஆர்.சி) புதுப்பிக்கப்பட்ட இறுதி வரைவு வெளியிடப்பட்டது அதில் அனைத்து குடும்ப உறுப்பினர்களின் பெயர்களும் நீக்கப்பட்டிருந்தன.

“டி-வாக்காளர் வழக்குகளை எதிர்த்து வரும் நிலையில், அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வது பற்றி நாங்கள் யோசிக்கவில்லை,” என்கிறார் 33 வயது மொஹிதுல் இஸ்லாம். “அது ஒரு பெரிய ஸ்ட்ரோக் இல்லை. உள்ளூர் மருத்துவராலேயே 'பக்க வாதத்துக்கு' சிகிச்சையளிக்க முடியும் என்று கிராமவாசிகள் பரிந்துரைத்தனர். நாங்கள் அவரை அங்கு அழைத்துச் சென்றோம், சிகிச்சைக்குப் பிறகு உடல்நிலை சீரானது. ஆனால் பக்கவாதம் தீரவில்லை.”

காதர் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர் மீதான விசாரணைகள் 1997ல் தொடங்கியது. இனக்குழுக்களிடையே ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக நீடித்த மோதல்கள் மற்றும் வன்முறை படுகொலைகளைத் தொடர்ந்து, மாநிலத்தில் வாக்காளர் பட்டியலை தீவிரமாக திருத்த, 'சுத்தப்படுத்த' இந்திய தேர்தல் ஆணையம் உத்தரவிட்ட ஆண்டும் அது தான். பட்டியலில் இருந்து குடிமக்கள் அல்லாதவர்களை நீக்குவதற்கான இந்த பணியில், மாநிலத்தில் உள்ள முஸ்லிம்கள் மற்றும் இந்து சிறுபான்மையினரில் பெரும் பகுதியினர் சந்தேகத்திற்குரிய வாக்காளர்களாகக் குறிக்கப்பட்டனர். அசாம் குடியிருப்பாளர்கள் சட்டவிரோத குடியேறிகள் என்ற சந்தேகத்தின் கீழ் குறிக்கப்பட்டனர்.

பட்டியலில் பெயர்களுடன் இணைக்கப்பட்ட 'டி' என்ற எழுத்து அவர்களை சந்தேகத்திற்குரிய குடியுரிமை கொண்டவர்கள் என்று குறித்தது. 1997ம் வருடம் மாநிலத்தில் இவ்வாறு குறிக்கப்பட்ட சுமார் 3.7 லட்சம் பேரில், காதரும் அவரது மனைவிகளும் அடங்குவர். இந்த முத்திரை அவர்களின் அடையாளத்தை களங்கப்படுத்தி, நாட்டின் ஜனநாயக செயல்பாட்டில் பங்கேற்கும் அவர்களின் உரிமையைப் பறித்தது.

மூங்கில் வர்த்தகம் மற்றும் தோல் விநியோகத்தில் வெற்றிகரமான தொழிலதிபராக இருந்த தனது தந்தையுடன் தான் கழித்த வாழ்க்கை மாறத் தொடங்கியபோது, ​​ஷாஹிதுல் தான் வளர்ந்த நாட்களை நினைவு கூர்கிறார். "நான் 10 ஆம் வகுப்பு படிக்கும் போது [2010ல்], என் அப்பாவும் என் அம்மாவும் டி-வாக்காளர்கள் என்பதை முதன்முறையாகக் தெரிந்துகொண்டேன். அப்போது தான் என் அப்பாவின் பதட்டத்தை நான் உணர்ந்தேன். முடிந்தவரை சம்பாதிக்கவும் சேமிக்கவும் அவர் கடினமாக உழைத்தார். அவர் எங்களுக்கு கல்வி கற்பிக்க முயன்றாலும், எங்களுக்காக பொருட்களை வாங்குவதில் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருந்தார்," என்று ஷாஹிதுல் கூறுகிறார். "அப்போதுதான் அவருக்கு வயதாவதை நான் கவனித்தேன்”.

"என் மனைவிகளுடனும், வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயத்துனடான வழக்குகளையும் எதிர்த்துப் போராடியே நான் நோய்வாய்ப்பட்டுவிட்டேன்," என்று அசாமின் பக்ஸா மாவட்டத்தில் உள்ள வீட்டில் அவரை சந்திக்கையில் சோர்ந்திருந்த காதர் என்னிடம் கூறினார். "நான் மீண்டும் வாக்களிக்க இன்னும் ஐந்து ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டும்," என்று 2019-ல் அவர் போராடிய வழக்கைக் குறிப்பிடுகிறார்.

2018-ல், டி-வாக்காளராக வகைப்படுத்தப்பட்டு, கிட்டத்தட்ட 21 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, காதர் மற்றும் அவரது மனைவிகள் FT-யிலிருந்து நோட்டீஸ்களைப் பெற்றனர். அந்த நேரத்தில் அசாமில் சுமார் 100 பேர் செயல்பாட்டில் இருந்தனர். சட்டவிரோத குடியேறிகள் பற்றிய பிரச்சினையில் நீண்டகாலமாக நிலவி வந்த சமூக மற்றும் அரசியல் குழப்பங்களுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, 1964ம் ஆண்டில் வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயங்கள் நிறுவப்பட்டன. எல்லைக் காவல்துறை, தேர்தல் ஆணையம் மூலம் வந்த வழக்குகளில் 'வெளிநாட்டவர்' என்று சந்தேகிக்கப்படும் ஒருவரின் நிலை குறித்து அவர்கள் விவாதித்தனர்.

"2005 வரை, புகார்தாரரும், மாநிலமும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் ஒரு வெளிநாட்டவர் என்பதை நிறுவ தெளிவான மற்றும் நம்பத்தகுந்த ஆதாரத்தை வழங்க வேண்டியிருந்தது," என்று கௌஹாத்தி உயர்நீதிமன்றத்தின் வழக்கறிஞர் ஒலியுல்லா லஸ்கர் கூறுகிறார். "இருப்பினும், உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு (2005) 1983 சட்டத்தை ரத்து செய்து, ஆதாரத்தின் சுமையை குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மீது மாற்றியது."

காதருக்கு FT-யில் கணக்கில்லா விசாரணைகளில் கலந்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது. ஒவ்வொரு மாதமும் அவர் பல்வேறு அரசு அலுவலகங்களுக்குச் சென்று, வழக்கறிஞர்களை சந்தித்து, தனது மூதாதையரின் பரம்பரையை நிரூபிக்கும் ஆவணங்களைச் சேகரிப்பது வழக்கமாக இருந்தது.

“நோட்டீஸ் வந்ததுக்கு பிறகு, அவர் முற்றிலுமாக மாறிவிட்டார். ஒரு நாள் வேலைக்குச் சென்றால் அடுத்த இரண்டு நாட்கள் வீட்டிலேயே இருப்பார்,” என்று அவரது மனைவி அஜிமோன் நினைவு கூர்கிறார். “மூன்று வழக்குகளை எதிர்த்துப் போராட, எங்களிடம் இருந்த பணத்தையெல்லாம் செலவழித்தோம், எங்கள் 8 பிஹா நிலத்தையும் விற்றோம். 1951 என்.ஆர்.சி முதல் அனைத்து ஆவணங்களையும், அதன் பிறகான அனைத்து வாக்காளர் பட்டியல்களையும் சேகரிப்பது, எங்களுக்கு அதிக செலவைக் கொடுத்தது, ”என்று அவர் கூறுகிறார்.

குடியுரிமை சோதனைகளில் உள்ளவர்கள், தங்கள் தந்தையின் சான்றளிக்கப்பட்ட வாக்காளர் பட்டியல் நகல்கள் அல்லது 1966க்கு முன்பு வாக்களித்திருந்தால், அதற்கான சான்றளிக்கப்பட்ட வாக்காளர் பட்டியல் நகல்களை சமர்ப்பிக்க வேண்டும். இவை, மற்றும் பிற சட்ட ஆவணங்களும், ஆவணங்கள் வழங்கும் அதிகாரியால் சான்றளிக்கப்பட வேண்டும்.

1951 என்.ஆர்.சி காதரின் தந்தை யாக்குப் அலியின் வயதை 9 ஆண்டுகள் எனப் பதிவு செய்திருந்தது. ஆனால் 1967 வாக்காளர் பட்டியலில் அவரது வயது 38 ஆண்டுகள் எனக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. மேலும், 1951 என்.ஆர்.சி, காதரின் தாத்தா ரம்ஜான் அலியின் பெயரை, அவரது கிராமவாசிகள் அழைப்பது போல ராஜித்ஃபா பீபி என்று குறிப்பிட்டிருந்தது. ராஜித்ஃபாவும் ராம்ஜனும் ஒரே நபர் தான் என்பதை காதர் நிரூபிக்கத் தவறிவிட்டார் என்று FT கருத்து தெரிவித்தது. 1951 என்.ஆர்.சியில், ராஜித்ஃபாவின் மகன் யாக்குப் அலியும், காதரின் தந்தை இல்லை என்று அது முடிவு செய்தது.

இத்தகைய முறைகேடுகளை மேற்கோள் காட்டி, பார்பெட்டா மாவட்டத்தில் உள்ள FT (எண். 8) நவம்பர் 2019-ல் "ஜனவரி 1, 1966 முதல் மார்ச் 24, 1971 வரையிலான காலகட்டங்களில் வெளிநாட்டவர்" என்று காதரை அறிவித்தது. எனவே, காதரின் தலைவிதி அசாம் ஒப்பந்தத்தின் (1985) படி தீர்மானிக்கப்பட்டது. இது 1955ம் ஆண்டு குடியுரிமைச் சட்டத்தைத் திருத்துவதற்கான முத்தரப்பு ஒப்பந்தம் ஆகும். குடியுரிமை பெறுவதற்கான கெடுவின் அடிப்படையில், காதர் போன்ற வாக்காளர்களை 10 ஆண்டுகளுக்கு வாக்காளர் பட்டியலில் இருந்து நீக்கியது. அப்போது வாக்குரிமை மறுக்கப்பட்ட காதர், அசாமில் வசிக்கத் தகுதியுடையவராக இருந்தார், ஆனால், அவர் உயிருடன் இருந்தால், 2029ல் அவருக்கு வாக்களிக்கும் உரிமை கிடைக்கும் என்று கூறப்பட்டிருந்தது.

“என் இருப்பை நிரூபிக்க முடிந்தாலும், என் மனைவிகளின் ஆவணங்களை நிராகரித்து, அவர்களை வெளிநாட்டினர் என்று அறிவித்தனர். FT உத்தரவை எதிர்த்து நான் கௌஹாத்தி உயர்நீதிமன்றத்திற்கு சென்றேன். இதற்கு அலைந்ததில் நான் எல்லாவற்றையும் இழந்தேன்.” காதர் தொழிலில் ஏற்பட்ட இழப்புகள், நிலம் மற்றும் பண இழப்புகளைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். கடைசியாக பக்கவாதத்தால உடல்நலத்தையும் இழந்துவிட்டார்.

“வெளிநாட்டவர் நீதிமன்றத்தில் ஒவ்வொரு விசாரணையின் போதும், சாட்சிகளைச் வரவழைக்கவும், அவர்களின் செலவுகளைச் ஏற்கவும், வழக்கறிஞர்களுக்கு கட்டணம் செலுத்தவும் வேண்டியிருந்தது. இது வறியவர்களாக எங்களை மாற்றியது. ஒரு வருடத்திற்குள் அவர் [காதர்] மிகவும் மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாகி, ஒருநாள் சரிந்து விழுந்துவிட்டார்,” என்று அஜிமோன் கூறுகிறார். அவர்களின் பக்கத்து வீட்டுக்காரர் பாசித் அலி, 67, அதை ஆமோதிக்கிறார். “அவர்கள் நன்றாக தான் இருந்தார்கள். ஆனால் இந்த டி-வாக்காளர் வழக்கை எதிர்த்த அவர்களது போராட்டத்தால், வணிகம் முதல் உடல்நலம் வரை அனைத்தையும் இழக்க நேரிட்டது. கடைசியாக அவர் நோய்வாய்ப்பட்ட பிறகு, அவரால் குணமடைய முடியவில்லை.”

காதரின் உடல்நிலையால், அவர் வேலையிலிருந்தும் வெளியேறினார். குடும்பம், பெரும்பாலும் ஷாஹிதுலின் வருமானத்தை நம்பியிருந்தது. ஆனால் காதர் தனது உறுதியை விடுவதாக இல்லை. அந்த நிலையிலும் தனது கிராமத்திலிருந்து ஒரு ஆட்டோவில் பார்பேட்டா நகரத்திற்கும், பின்னர் அங்கிருந்து பேருந்தில் கௌஹாத்திக்கு 135 கிலோமீட்டர் பயணம் செய்வார். “அலைச்சலும், மன உளைச்சலும், அவரது பக்கவாதத்தை மோசமாக்கியது,” என்கிறார் அஜிமோன்.

அரசியல் சூழ்நிலையும் மோசமானது. டிசம்பர் 2014ல் தொடங்கிய தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு புதுப்பிப்பு திட்டம் ஆகஸ்ட் 2019ல் நிறைவடைந்தது. காதர் தனது வழக்கை தீர்த்துக் கொள்வதற்கு மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு, ஒரு இறுதிப் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டது. அதில் அவரது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த 11 பேர் உட்பட 1.9 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் விலக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் விலக்கப்பட்டதை உறுதிப்படுத்தும் நிராகரிப்பு சீட்டைப் பெற்ற பிறகு மேல்முறையீடு செய்ய அவர்களுக்கு 120 நாட்கள் அவகாசம் இருந்தது. அசாமின் வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயமே அவர்களின் குடியுரிமையை தீர்மானிக்கும் அதிகாரத்தில் இருந்தது.

“என்.ஆர்.சிக்கான ஆவணங்களையும் நாங்கள் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டியிருந்தது,” என்கிறார் ஷாஹிதுல். “மரபுச் சான்றுகள், பஞ்சாயத்துகளின் இணைப்புச் சான்றிதழ்கள், வாக்காளர் பட்டியல்களின் சான்றளிக்கப்பட்ட நகல்கள் போன்ற தேவையான ஆவணங்கள் எங்களிடம் இருந்ததால், என்.ஆர்.சியின் முதல் வரைவில் எங்கள் பெயர்கள் சேர்க்கப்பட்டன. ஆனால் இறுதி வரைவில், எங்கள் பெற்றோர் மீது டி-வாக்காளர் வழக்குகள் இருந்ததால், எங்கள் முழு குடும்பமும் நீக்கப்பட்டிருந்தது.”

2015, 2017க்கு இடையில் காதரும் அவரது குடும்ப உறுப்பினர்களும் தங்கள் என்.ஆர்.சி ஆவணங்களைப் பெறுவதற்காக ஓடிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் பார்பெட்டா கலெக்டர் அலுவலகத்திற்கும், என்.ஆர்.சி உதவி மையங்களுக்கும் சென்று தங்கள் மரபுவழித் தரவைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருந்தது. அஜிமோன் தனது தந்தையின் நில ஆவணங்களில் தனது பெயரைச் சேர்க்க வேண்டியிருந்தது. அந்த நீண்ட செயல்முறை சோர்வாக இருந்தது, குறிப்பாக இதற்குத் தேவையான ஆவணங்கள் டி-வாக்காளர் வழக்குகளுக்குத் தேவையானவற்றிலிருந்து வேறுபட்டவை.

பின்னர் ஜூலை 2, 2018 அன்று உச்சநீதிமன்றம், டி-வாக்காளர்கள், அவர்களின் சந்ததியினர் அல்லது எஃப்.டிக்களில் வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளவர்கள் என்.ஆர்.சியில் சேர்க்கப்பட மாட்டார்கள் என்றும் உத்தரவிட்டது. இதனால் காதரின் 11 குடும்ப உறுப்பினர்களின் பெயர்களும் நீக்கப்பட்டன. அதன் அர்த்தம், இக்குடும்பம், மற்றொரு சுற்று விசாரணைகளுக்கு செல்ல வேண்டி இருக்கும். இத்தனை குழப்பங்களுக்கு மத்தியில் காதரின் குடியுரிமை வழக்கு முடிவுக்கு வந்தது சிறிய ஆறுதலைத் தந்தது. ஆனால், அஜிமோன் மற்றும் மர்ஜினாவின் வழக்குகள் உயர்நீதிமன்றத்தில் தொடர்கின்றன. மேலும் அவர்கள் இப்போது பெயிலில் உள்ளனர்.

காதருக்கு 2023ல் இரண்டாவது முறையாக ஸ்ட்ரோக் ஏற்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து, அவர்கள் அவரை மீண்டும் உள்ளூர் மருத்துவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றனர். “ஒரு டி-வாக்காளருக்கு முதியோர் ஓய்வூதியமோ, அரசு உதவி பெறும் சிகிச்சையோ இல்லை. மருத்துவ சிகிச்சைக்கு பணம் இல்லாததால், சுமார் மூன்று மாதங்கள் மீண்டும் ஹீலரிடம் காண்பித்தோம்.”

அப்படியும் காதரின் உடல்நிலையில் முன்னேற்றம் ஏற்படாததால், அவர்கள் அவரை பார்பெட்டா மாவட்ட தலைமையகத்தில் உள்ள ஃபக்ருதீன் அலி அகமது மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர், அது அவர்களின் கிராமத்திலிருந்து ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலான பயண தூரத்தில் உள்ளது. இருப்பினும், மருத்துவர்கள் அவர் குணமடைவதற்கான வாய்ப்பைக் காணவில்லை. அதன் பிறகு, காதர் வீட்டிலேயே இருந்தார், மூங்கில் குச்சியைத் தாங்கியவாறு நடந்தார்.

ஜூன் 2025ல், சட்டவிரோத குடியேறிகள் என்று கூறப்படுபவர்களை நாடு கடத்துவதற்கான அரசாங்கத்தின் "புஷ் பேக்" திட்டத்தால் அசாமில் பதட்டங்கள் அதிகமாக இருந்தன. மே 2025ல் இந்திய மற்றும் வங்கதேச எல்லைகளுக்கு இடையில் உள்ள ஆள் இல்லாத இடத்தில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் சிக்கித் தவித்தனர். குடியுரிமை வழக்குகளை எதிர்த்துப் போராடும் சிலரும் இதில் அடங்குவர். இது காதரை கவலையடையச் செய்தது. ஏனெனில் அவரது மனைவிகளும் இப்போது வெளிநாட்டுக்கு தள்ளப்படலாம். அவர்களின் குடியுரிமை நிலை குறித்த ஏதேனும் கேள்விகள் அவரை கலங்கடித்து விடும். அந்த துயரமே அவரது உயிரைப் பறித்தது.

காதரின் வாழ்க்கையில் 28 ஆண்டுகள் நீடித்த அவரின் குடியுரிமைக்கான பெருவிருப்பம், கடைசியில் நிறைவேறாமல், அவரது மரணத்தில் தான் முடிந்தது. அவரது மனைவிகளின் குடியுரிமை சர்ச்சையில் உள்ளது. மேலும் குடியுரிமை சோதனைகள் குடும்பத்தை துரத்துகிறது. "நாங்கள் பதட்டத்தில் இருக்கிறோம்," என்கிறார் ஷாஹிதுல். “என் பெற்றோர் வெளிநாட்டினர் என்று அறிவிக்கப்பட்டல், எங்களுக்கு என்ன நடக்கும்?”

தமிழில் : அஹமத் ஷ்யாம்