జర్దోసీ దారపు ఉచ్చుల్లో చిక్కుకుపోయిన బాల్యం

C Minor

A fragile faith once soothed
the scarlet sunup, is past –
out of the shanty, city shadows now cast
all hours long, all day long.

The little child warps his prayers to the loom
his eyes shut, he smiles through his gloom
no frolicking fields await his guiding thread,
metallic dust and fusty fumes inhaled instead.
Breathing alloy. Breathing silver, in a sealed room
he grooms a long, strung-out shadow.

Beads and sequins now his sacred cords,
he plaits the patterns: shift after ceaseless shift.

His spent eyes fill with satin sheen and shapes
of silver and cream, of gold and green, he weaves
fine fabric for a universe unseen.
Yet all he begs of this relentless reel,
the simple mercy of a single meal.

Upon his frail back, slings a burly story,
childhood covertly becomes lint,
the workshop his only school
where needles knit and silent tears glow.

The music here wanes upon a splintered strain
when you say you only prefer songs of pain.

ఒక విషాద గీతం

ఒకప్పుడు సిందూర వర్ణపు సూర్యకిరణాలను
సున్నితంగా తాకిన ఆ ఆశ ఎప్పుడో కనుమరుగైపోయింది-
ఇప్పుడు, కేవలం నగరపు నీడలు మాత్రమే
ఈ గుడిసెను కమ్ముకుని ఉన్నాయి,
అహర్నిశలూ...

ఆ చిన్నారి బాలుడు
మగ్గానికి తన ప్రార్థనలను అల్లుతుంటాడు
మూసుకుపోతున్న కళ్ళతో, దుఃఖంలోనూ చిరునవ్వు చిందిస్తుంటాడు
అతని దారపు దారుల కోసం ఏ ఆటస్థలాలూ ఎదురుచూడవు,
అందుకు బదులు లోహపు ధూళి, ముక్కవాసనల పొగలే అలుముకుంటాయి.
మూసివున్న గదిలో మిశ్రమ లోహాన్ని పీలుస్తూ, రజత ధూళిని శ్వాసిస్తూ
పొడవైన దారాలతో నీడల నమూనాలను తీర్చిదిద్దుతున్నాడు.

పూసలు, సీక్వెన్స్‌లే ఇప్పుడతని పవిత్ర బంధాలు,
ఎడతెగని బదిలీ తర్వాత బదిలీలలో
అతడా నమూనాలను అల్లుతూనె ఉంటాడు.

తాను చూడని విశాల ప్రపంచం కోసం అతను అల్లే
వెండి, మీగడ, ఆకుపచ్చ, బంగారు వన్నెల
సాటిన్ వస్త్రాల మెరుపుతోనూ, ఆకృతులతోనూ
అలసటతో బరువెక్కిన అతని కళ్ళు నిండిపోతుంటాయి

అయినా, ఈ అవిశ్రాంతంగా తిరిగే శ్రమచక్రగతిని అతడు వేడుకునేదొక్కటే—
ఒక్క పూట తిండి దొరికే ఆ చిన్నపాటి కరుణ కోసం.

అతని బలహీనమైన భుజాలపై ఒక బలిష్టమైన గాథ వేలాడుతుంటుంది,
బాల్యం ఎప్పుడు రహస్యంగా దారం పోగులా మారిపోయిందో గానీ
సూదులు అల్లే, మౌనాశ్రువులు మెరిసే
ఆ కార్యశాలే ఇప్పుడతని పాఠశాల

కేవలం విషాద గీతాలకే నీ ప్రాధాన్యం అన్నప్పుడు
ఇక్కడి సంగీతం కూడా ఒక విరిగిన రాగంలా తడబడుతుంది.