"మీ కూతురు పెద్దదైంది, ఇంకా ఆమె చెవులను సులవా కోసం సిద్ధం చేసుకోలేదా?" అని పెద్ద వయసు మహిళలు అడుగుతారు. తర్వాత కూతురి వైపు తిరిగి, "బెన్, హవే తరా లగన్ మాటే పణ్ ఆవశే. ససరా పక్ష్వాళాయే సగైమా కరేలీ బోలీనీ ముదత్ పూరీ థయ్ గయ్ ఛే [చెల్లీ, నీకు త్వరలోనే పెళ్ళి అవుతుంది. నిశ్చితార్థం జరిగినప్పుడు వారు ఇచ్చిన సమయం ముగియబోతోంది.]" అని అంటారు. తన కూతురి చెవులను వివాహానికి ముందు సిద్ధం చేయమని ఒక యువతి తల్లిని మురిపంగా కోరే వృద్ధ మహిళల గొంతులు ఇప్పటికీ నా భోపా రబారీ సముదాయంలో సాధారణ విషయమే.
నా బంధువైన నాథీ బెన్ మోరీ 17 ఏళ్ళ వయసు నుండే తన చెవులను సిద్ధం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టిన సంగతి నాకు గుర్తుంది. ఇప్పుడామెకు 24 ఏళ్ళు. ఆమె తన చెవులకు ఎప్పుడూ సులవాను - ఒక సెంటీమీటర్ కంటే ఎక్కువ వెడల్పు ఉండే పెద్ద బంగారు రింగుల జత - పెట్టుకునే ఉంటుంది. అమ్మాయి వివాహం చేసుకోబోయే కుటుంబం నిశ్చితార్థం సమయంలో రెండు తులాల (22.32 గ్రాములు) బరువున్న ఈ చెవిపోగులను కాబోయే వధువుకు బహుమతిగా ఇస్తుంది. ఈ చెవిపోగుల ధర ఎంతలేదన్నా సుమారు రెండు లక్షల రూపాయల వరకూ ఉంటుంది.
సులవా, అవసరమైన సమయాల్లో మమ్మల్ని ఆదుకునే మా ఆస్తి. కానీ తరచుగా కుటుంబాలు వీటిని తయారుచేయించడానికి అప్పులు చేస్తాయి. ఈ రోజుల్లో వస్తువులన్నీ బాగా ఖరీదైపోయాయి, మావి అంత ఉన్న కుటుంబాలేమీ కావు. మేం పశుపోషకులం. మా స్వగ్రామంలో సుమారు 3,000 మంది జనాభా ఉన్నారు. వారిలో 60 శాతం మంది కూలిపనులు చేస్తారు, మిగిలిన 40 శాతం మంది పశువుల పెంపకంలో ఉన్నారు.
