’நான் 26 வயதில் ஓய்வு பெற முடியாது’

கோவிட் தொற்றுக் காலத்தில் ராணுவ தேர்ச்சிக்கான உடற்பயிற்சியை விகாஸ் குமார் நிறுத்த வேண்டியிருந்தது. 2022ம் ஆண்டு தொடக்கத்தில், அவர் அர்ராவிலுள்ள விமான நிலைய மைதானத்தில் 1.6 கிலோமீட்டர் நீள 400 மீட்டர் ட்ராக் ஓட்டத்தை மீண்டும் தொடங்கினார். “அந்த தூரத்தை 5.20 நிமிடத்திலிருந்து 5.25 நிமிடத்தில் நான் முடிப்பேன்,” என்கிறார் அவர்.

அந்த ஓட்டத்தை நாளுக்கு 5-6 தடவை என நேரம் பார்த்து அவர் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார். கூடுதலாக ஒரே நேரத்தில் 8-10 புல்-அப்களும் பல ஸ்குவாட்களும் புஷ் அப்களும் பிற பயிற்சிகளும் செய்வார். “உடற்பயிற்சி (ராணுவ) தேர்வுகளில் பங்கு பெற்றிருந்தால், எனக்கு ‘எக்ஸெலண்ட்’ மதிப்பு கிடைத்திருக்கும்,” என்கிறார் அவர். போட்டியில் பங்குபெறும் ஒருவர், குறிப்பிட்ட நேரத்துக்கு முன்னமே பந்தயத்தை நிறைவு செய்துவிட்டால், ராணுவ அதிகாரிகள் அந்த வார்த்தையை வெற்றி பெற்றவனின் நெஞ்சில் முத்திரை குத்துவார்கள்.

தேர்ச்சிக்கான உடல் பரிசோதனைக்கு விகாஸ் தயாராக இருந்தார்.

ஆனால் ஜூன் 2022-ல் அவரைப் போன்ற இளைஞர்களுக்கு கோவிட் தொற்றைக் காட்டிலும் கொடுமையான ஒரு விஷயம் நடந்தது. அது கொள்கை ரீதியாக கொண்டு வரப்பட்ட நோயாக இருந்தது.

அதற்கு பெயர் அக்னிபாத் திட்டம். ஒருவேளை விகாஸ் தேர்ச்சி பெற்றாலும் ‘எக்ஸெலண்ட்’ என்கிற முத்திரை அவருக்கு கிடைக்காது. ‘அக்னிவீர்’ என்ற முத்திரைதான் அவரின் உடையில் குத்தப்படும்.

“முதலில் கோவிட் தொற்று இரு வருடங்களாக இருந்தது. நான் வீட்டில் இருக்க வேண்டியிருந்ததால் உடற்பயிற்சி செய்ய முடியவில்லை. பிறகு அது முடிந்ததும், அரசாங்கம் அக்னிபாத் திட்டத்தை அறிவித்தது,” என்கிறார் அவர்.

ஜூன் 14, 2022 அன்று ஒன்றிய அமைச்சரவை ‘கவர்ச்சிகரமான’ தேர்ச்சி முறையான அக்னிபாத் திட்டத்தை ஏற்றது. அதன்படி, வழக்கமான 15 வருடமான பணி போலல்லாது ராணுவத்துக்கு நான்கு வருடங்களுக்கு மட்டும் இளைஞர்கள் தேர்வு செய்யப்படுவார்கள். அவர்களுக்கு சூட்டப்பட்டிருக்கும் பெயர் அக்னி வீரர்கள்.

நான்கு வருடம் மட்டுமே வேலை என்பது விகாஸை பதட்டப்படுத்தியது. “26 வயதில் நான் ஓய்வு பெற முடியாது,” என்கிறார் அவர்.

மூன்று சேவைகளிலும் புதிய தொடக்கத்தை மனித வளக் கொள்கையில் இத்திட்டம் கொண்டு வரமென ஒன்றிய அரசு இத்திட்டத்தை முன்னிறுத்தியது.

உண்மையில் இத்திட்டம், ராணுவத்தில் சேரும் விருப்பத்தில் இருந்த லட்சக்கணக்கான இளைஞர்களின் வாழ்க்கையை பாதித்தது.

ராணுவ உடை தரித்த அப்பாவையும் தாத்தாவையும் பார்த்து வளர்ந்த விகாஸ், அவர்களை போல ஒரு ராணுவ வீரராக வேண்டுமென கனவு கொண்டிருந்தார்.

இந்திய ராணுவத்தில் சேருவது என்பது என்னுடைய குழந்தை கால கனவு. வேறு வேலை பற்றி நினைத்துக் கூட பார்த்ததில்லை,” என்கிறார் விகாஸ், அவர் உடற்பயிற்சி செய்யும் அர்ரா நகரத்தின் விமான நிலைய மைதானத்தை பார்த்தபடி. பிகாரின் போஜ்பூர் மாவட்டத்திலுள்ள அர்ரா, அவர் பிறப்பதற்கு முன்பிருந்தே ராணுவத்துக்கான பெருமளவு மக்கள் சேரும் இடமாக இருந்து வருகிறது. அவரின் சொந்த ஊர் ரதன் துலார்பூர் அர்ரா ஒன்றியத்தில் இருக்கிறது.

2019ம் ஆண்டில் மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வுக்கு செல்லும்போது அவருக்கு வயது 16. தற்போது 21 வயது ஆகும் அவர், “என் தந்தை ராணுவ உடையில் இருக்கும்போது எனக்கு பெருமையாக இருக்கும். ராணுவ உடை ஒரு தனி உணர்வை கொடுக்கும்,” என்கிறார்.

விகாஸின் கனவு, அண்ணன் ராணுவத்தில் சேர்ந்தபோது இன்னும் வலுவானது. குடும்பத்தின் மூன்றாவது தலைமுறை அவர். அச்சமயத்தில் விகாஸ் மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வுகளை முடித்திருந்தார்.

விமான நில மைதானத்துக்கு ஒன்பது கிலோமீட்டர் மோட்டார் பைக்கில் சென்று செய்து கொண்டிருந்த கடுமையான உடற்பயிற்சி நாட்களை அவர் நினைவுகூருகிறார்.

ஆனால் அவரது உற்சாகத்தை அக்னிபாத் கொன்றது. உடற்பயிற்சிக்கு செல்வதை அவர் நிறுத்தினார். “ஆறு மாத பயிற்சி வீணாகப் போனது. ஏமாற்றப்பட்டதை போல் உணர்ந்தேன்,” என்கிறார் அவர்.

எனினும் ‘உறவினருக்கான இட ஒதுக்கீடு’ அடிப்படையில் அக்னிவீரராக சேருவதென ஒரு கட்டத்தில் அவர் முடிவெடுத்தார். ஆனால் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு அந்த ஒதுக்கீடு பற்றி தெரியவில்லை.

இந்திய ராணுவத்தில் உறவினர்கள் இருந்தாலோ அல்லது இருந்து உயிர்த் தியாகம் செய்திருந்தாலோ அந்த குடும்பத்தின் இளைஞர்களுக்கு வேலை கொடுப்பதுதான் ‘உறவினருக்கான இட ஒதுக்கீடு’ ஆகும். இதன் அடிப்படையில் வேலை பெற, சம்பந்தப்பட்ட ராணுவத் தரவுகள் அலுவலகத்திலிருந்து அதிகாரி கையெழுத்திட்ட ‘உறவு சான்றிதழ்’ பெற வேண்டும்.

”உறவு சான்றிதழ் பெற்றுத் தரும்படி என் சகோதரரிடம் கேட்டபோது, அக்னீவீரராக ராணுவத்தில் சேருவதால் ஒரு பயனும் இல்லை என சொல்லி நான் சேர வேண்டாம் என்றும் சொன்னார்,” என்கிறார்.

இப்போது அவர் பிகார் போலீஸ், எல்லை பாதுகாப்பு படை (BSF) மற்றும் பிற அரசு வேலைகளில் சேர முயற்சித்து வருகிறார்.

“26 வயதில் நான் பணி ஓய்வு பெற முடியாது,” என்கிறார் அவர்

“ராணுவ வீரர் என அழைக்கப்படுவதற்கு பதிலாக அக்னிவீரர் என அழைக்கப்பட யார் விரும்புவார்?” எனக் கேட்கிறார் அவர்.

ராணுவத்தில் சேர விரும்புவோர், முன்பு உடல் ஆரோக்கிய தேர்வுகளில் முதலில் பங்குபெறுவார்கள். ஆரோக்கியத்தில் தேர்ச்சி அடைபவர்கள் எழுத்துத் தேர்வுகளுக்கு செல்ல வேண்டும். அக்னிபாத் திட்டம் வந்த பிறகு, இந்த முறை மாறிவிட்டது. இப்போது முதலில் இணையவழி எழுத்துத் தேர்வு நடத்தப்படுகிறது. அதில் தேர்ச்சி பெறுபவர்கள், பிறகு உடல் ஆரோக்கிய தேர்வுகளில் பங்குபெறுவார்கள்.

ராணுவத்துக்கான உடல் ஆரோக்கிய பயிற்சிகள் கடுமையானவை.

இந்திய ராணுவ இணையதளத்தில் உள்ள ஆவணங்களின் அடிப்படையில் எழுத்துத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெறும் பெண் தேர்வர்கள், 1.6 கிமீ தூரத்தை 7 நிமிடங்கள் 30 நொடிகளில் ஓடிக் கடக்க வேண்டும். இத்தேர்வுக்கு 30 மதிப்பெண்கள். இது தவிர, 10 அடி உயரம் தாண்டி குதித்தலிலும் மூன்று அடி உயரம் தாண்டி குதித்தலிலும் அவர்கள் தேர்ச்சி பெற வேண்டும்.

ஆண் தேர்வர்கள் 1.6 கிமீ தூரத்தை ஐந்து நிமிடங்கள் 30 நொடிகளுக்குள் ஓடிக் கடக்க வேண்டும். இதற்கும் 60 மதிப்பெண்கள். புல் அப்களில் 10 புல் அப்கள் செய்தால் 40 மதிப்பெண்களும் குறைந்தபட்சமாக ஆறு செய்தால் 16 மதிப்பெண்களும் கொடுக்கப்படும்.

இவையன்றி, ஒன்பது அடி நீளம் தாண்டி குதிக்க வேண்டும். பிறகு ஜிக்-ஜாக் பேலன்ஸ் தேர்வு இருக்கிறது. இதில் 10 அடி நீளமும் ஓரடி அகலமும் கொண்ட பாதையில் எக்குதப்பாக கிடக்கும் மரக்கட்டைகளினூடாக வேகமாக நடந்து செல்ல வேண்டும். இவற்றுக்கு எந்த மதிப்பெண்ணும் இல்லை எனினும், இவற்றில் தேர்ச்சி பெறுதல் ராணுவத்தில் சேர அத்தியாவசியம்.

இத்தகைய கடும் பயிற்சிகளை எந்த வழிகாட்டலும் இன்றி மேற்கொள்ள முடியாது. எனவே அவர்களுக்கு திறன் வாய்ந்த ஆசிரியர்கள் தேவை.

’அவசியமாக தேர்வாக வேண்டிய இந்தக் கட்டம்’ மாவட்டத்தில் உடல் ஆரோக்கிய பயிற்சிக்கான பெரும் சந்தையை உருவாக்கியது.

அர்ரா நகரத்தின் ராம்னா மைதானம், வீர் குன்வர் சிங் மைதானங்கள், விமானநிலைய மைதானங்கள், ஜெயின் கல்லூரி மைதானங்கள் மற்றும் பிற மைதானங்கள், பயிற்சியாளர்களின் மேற்பார்வையில் பயிற்சி எடுக்கும் நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்களை அக்னிபாத் திட்டத்துக்கு முன் கண்டு வந்திருக்கிறது. அத்திட்டம் வந்த பிறகு, அந்த இளைஞர்கள் ராணுவத்தில் ஆர்வம் காட்டவில்லை.

இளைஞர்களின் இந்த ஆர்வமின்மை, உடற்பயிற்சி மையங்களின் மீது எதிர்வினை நிகழ்த்தியிருக்கிறது.

பாரியின் செய்தியாளர்கள் பிற கட்டுரைகளிலும் இதை சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறார்கள். 2020ம் ஆண்டு வரை ராணுவத்துக்கான வருடாந்திர ஆட்சேர்ப்பு 61,000-மாக இருந்தது.

2022ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் கொண்டு வரப்பட்ட அக்னிபாத் திட்டத்தால் இந்த எண்ணிக்கை 46,000 ஆக சரிந்தது. அது மட்டுமின்றி, ராணுவத்தில் சேர்ந்தால் வாழ்க்கை முழுக்க பணி இருக்கும் என்கிற எண்ணத்தையும் உடைத்தது. வாழ்க்கை முழுக்க பணி என்பது கிராமத்து இளைஞர்களுக்கு முக்கியம். இனி, அவர்களுக்கு நான்கு வருடங்கள்தான் பணி இருக்கும். அதற்கு பிறகு நான்கில் ஒரு பங்கினர் மட்டும்தான் ராணுவத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவார்கள்.

அந்த புது யதார்த்தம் விகாஸ் குமாரின் கனவுகளை உடைத்தது. “நான் அதிர்ச்சி அடைந்தேன். இரண்டு-மூன்று மாதங்களாக மைதானத்துக்கு நான் செல்லவில்லை. மேற்படிப்பில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினேன்,” என்கிறார் அவர்.

இவையன்றி வருமானமும் இருக்கிறது.

பணிக்கு சேர்ந்த முதல் வருடத்தில் ஒரு அக்னிவீருக்கு கொடுக்கப்படும் மாத ஊதியமான 30,000 ரூபாய், நான்காம் வருடத்தில் 40,000 ரூபாயை எட்டும். அதில் 30 சதவிகிதம் மாதந்தோறும் அக்னிவீர் நிதிக்கென பிடித்துக் கொள்ளப்படும். அரசாங்கமும் இணையான தொகை ஒன்றை பங்களிக்கும். நான்கு வருடங்கள் முடிகையில், அக்னிவீரருக்கு வரிவிலக்கு கொண்ட 11.71 லட்சம் ரூபாய் சேவை நிதியாக அளிக்கப்படும்.

சேவை நிதியின் 50 சதவிகிதம், அக்னீவீரர்களின் சம்பளத்தில் இருந்து வருகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதற்கான வட்டியும் அதில் சேர்கிறது.

முதல் வருடத்தில் ஒவ்வொரு அக்னிவீரரும் மாதச் சம்பளமாக ரூ.21,000 பெறுவார். இரண்டாம் வருடத்தில் அது ரூ.23,100 ஆக உயரும். மூன்றாம் வருடத்தில் 25,500 ஆகும். இறுதி வருடமான நான்காம் வருடம் 28,000 ஆக உயரும்.

ராணுவப் பணியில் இருக்கும் காலத்தில் அக்னிவீரர்களுக்கு ஆயுள் காப்பீடு வழங்கப்படுகிறது. பணிக்காலத்தின் ஒவ்வொரு வருடத்துக்கும் 15 நாட்களான ஒரு வீரருக்கு பணிக்கொடை வழங்கப்படும். 50 லட்சம் ரூபாய்க்கான காப்பீடு இருக்கும். பணி ஓய்வூதியமும் உண்டு. ஆனால் அக்னிவீரர்களுக்கு பணிக்கொடையும் கிடையாது, ஓய்வூதியமும் கிடையாது.

சிப்பாயாக சேரும் ராணுவ வீரருக்கு சம்பளம் ரூ.25,000. சுபேதார் அளவுக்கு அவர் உயர்ந்தால், 50,000 ரூபாய் வரை சம்பளம் அதிகரிக்கும். கூடுதலாக போக்குவரத்து உள்ளிட்ட மாதாந்திர அலவன்ஸ்களும் சீருடைக்கான வருடாந்திர அலவன்ஸ்களும் உண்டு. மேலும் ராணுவத்தில் உள்ளவர்களுக்கென இலவச மருத்துவ வசதிகளும் வாழ்நாள் ஓய்வூதியமும், ராணுவக் கடைகளில் தள்ளுபடி விலையில் பொருட்கள் வாங்கும் வசதியும் உண்டு.

அக்னிவீரர்களுக்கு இந்த சலுகைகளும் பலன்களும் எதுவும் இல்லை. ஒருவேளை அக்ன்வீர் ராணுவத்தில் உயிரிழந்தால், குடும்பத்துக்கும் நிவாரணம் கிடையாது.

*****

எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும்?

“எதிர்காலமே இல்லை. அக்னிபாத் திட்டம் என் வேலைவாய்ப்பை முடித்துவைத்து விட்டது,” என்கிறார் ஆறு அடி உயர ஆரோக்கிய உடற்பயிற்சியாளர் ஜாது யாதவ். அர்ரா நகரத்துக்கு வெளியே புதிதாக அவர் கட்டியிருக்கும் வீட்டில் நம்முடன் பேசுகிறார். “ராணுவ சேர்ப்புக்கான பயிற்சிக்காக வெளியூர்களில் இருந்து வருபவர்களுக்கென இந்த வீடு கட்டப்பட்டது,” என்கிறார் அவர்.

2021ம் ஆண்டில் ஜாது ஆரோக்கிய பயிற்சியாளராக தொழிலை தொடங்கினார். உற்சாகத்துடன் போர் கயிறுகள், வேகத் தடுப்புகள், உயரம் தாண்டும் பெட்டிகள் போன்ற உடற்பயிற்சி உபகரணங்களை, உடற்பயிற்சி உபகரண உற்பத்தி மையமாக இருக்கும் உத்தரப்பிரதேச மீரட்டில் இருந்து வாங்கினார்.

5 லட்சம் ரூபாய் செலவழித்தார். ஆனால் இவை இப்போது பயனின்றி வீட்டின் கீழ்த்தளத்தில் கிடக்கின்றன.

அந்த உபகரணங்களை பார்க்கும்போதெல்லாம் அவர் வருத்தம் கொள்கிறார்.

“4 சதவிகித மாத வட்டியில் நான் 4 லட்சம் ரூபாய் கடன் வாங்கினேன். (வருடத்துக்கு 48 சதவிகித வட்டி). அதோடு என் சேமிப்பான ஒரு லட்சம் ரூபாயை போட்டேன்,” என்கிறார் ஜாது. “ஒரு குட்டி யானை வண்டியை வைத்து, மீரட்டிலிருந்து உபகரணங்களை கொண்டு வந்தோம். மிகவும் சந்தோஷப்பட்டேன்,” என்கிறார் 30 வயது பயிற்சியாளரான அவர்.

மூன்று சகோதரர்கள் நான்கு சகோதரிகளில் இளையவரான ஜாது, ராணுவத்தில் சேர விருப்பம் கொண்டவர்களுக்கென விமான நிலைய மைதானத்தில் பயிற்சி மையம் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.

“ஓட்டப்பந்தயத்தில் திறன் பெற்றவனான நான், இளைஞர்களை பயிற்றுவிப்பது என முடிவெடுத்தேன். சரியான பயிற்சி கொடுக்கவென உத்தரப்பிரதேச பயிற்சி நிறுவனத்தில் உடற்பயிற்சி கல்வியை கற்றேன்,” என்கிறார் அவர்.

தினசரி 200 இளைஞர்கள் கொண்ட நான்கு குழுக்களுக்கு அவர் பயிற்சி தருவார். இதில் 90 சதவிகிதத்துக்கும் மேலான இளைஞர்கள் ராணுவத்துக்கு தயாராவார்கள். “மாதத்துக்கு 50,000 ரூபாய் சம்பாதித்தேன்,” என நினைவுகூருகிறார்.

அக்னிபாத் வந்த பிறகு, “பயிற்சிக்கு வரும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை பாதியாக குறைந்தது. அதிலும் 10-12 பேர்தான் ராணுவத்தில் சேரும் விருப்பத்தைக் கொண்டிருக்கின்றனர். மற்றவர்கள் பிகார் மற்றும் ஜார்க்கண்ட் போலீஸில் சேர தயாரித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்,” என்கிறார் அவர்.

தற்போது ஜாது மாத வருமானமாக சமபாதித்து வரும் 15-20,000 ரூபாயும் தொடர்ச்சியாக வருவதில்லை. முன்பெல்லாம் உடல் ஆரோக்கிய தேர்வுகள்தான் முதல் கட்டத் தேர்வு என்பதால், இளைஞர்கள் வருடம் முழுக்க பயிற்சி எடுப்பார்கள். ஆனால் இப்போது எழுத்துத் தேர்வுக்கு பிறகுதான் ஆரோக்கியத்துக்கான தேர்வு வருகிறது. பிகார் காவல்துறைக்கு விண்ணப்பிப்பதிலும் கூட, எழுத்துத் தேர்வுகள்தாம் முதலில் நடத்தப்படுகிறது. அதில் தேர்ச்சி பெறுபவர்கள் மட்டுமே ஆரோக்கிய தேர்வில் கலந்து கொள்ள முடியும்.

“எழுத்துத் தேர்வில் தேர்ச்சி அடைபவர்கள், உடற்பயிற்சி வகுப்புகளில் வெறும் இரண்டு மூன்று மாதங்களுக்கு சேருகின்றனர். ஏனெனில் எழுத்துத் தேர்வுக்கும் உடல் ஆரோக்கிய தேர்வுக்கும் இடையே அரசாங்கம் இரண்டு மூன்று மாத அவகாசம்தான் தருகிறது,” என்கிறார் அவர்.

“இதனால் பல மாதங்களுக்கு வேலை இன்றி இருக்க வேண்டியிருக்கிறது,” என்கிறார் அவர். மனைவியும் மூன்றூ வயது மகனும் ஒரு வயது மகளும் இருக்கும் குடும்பத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவது சிரமமாக இருக்கிறது.

எனவே ஜாது யாதவ், போஜ்பூரி இசைத்துறையில் சில முயற்சிகளை எடுத்து வருகிறார்.

“ஒவ்வொரு மாலையும் பாடல் ஆசிரியரை கொண்டு இரண்டு மணி நேரங்களுக்கு ஜார்க்கண்டின் ஜாரியாவிலிருந்து வாங்கிய ஆர்மோனியத்துடன் நான் பயிற்சி பெற்று வருகிறேன்,” என்கிறார் அவர் இசைக்கருவியை வெளியே கொண்டு வந்தபடி. அவருடைய குரல், ஆர்மோனியத்தின் இசையுடன் பொருந்திப் போகிறது.

‘போஜ்பூரி பாடகர்கள் யூ ட்யூபில் பாடல்களை வெளியிட்டு நன்றாக பணம் சம்பாதித்து வருகிறார்கள்,” என்கிறார் அவர். “அதை தொடர்ந்து செய்தால் நானும் சம்பாதிக்க முடியுமென நினைக்கிறேன்… aக்னிபாத் திட்டம் வந்த பிறகு, உடல் ஆரோக்கிய பயிற்சி தொழிலில், பெரிதாக வருமானம் ஈட்ட முடியாது.”

இவற்றுக்கிடையில் அர்ராவை சேர்ந்த இன்னொரு பயிற்சியாளரான 38 வயது மோகன் சிங், விளையாட்டில் கவனம் செலுத்தி வருகிறார்.

”ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் நான் உடல் ஆரோக்கியப் பயிற்சி கொடுக்கத் தொடங்கினேன். அச்சமயத்தில் 300 மாணவர்கள் இருந்தனர். இப்போது நிறுத்தி விட்டேன்,” என்கிறார் அவர். “அக்னிபாத் திட்டம் வந்த பிறகு, ராணுவத்தில் பயிற்சி எடுக்க ஒரு இளைஞர் கூட இல்லை. அவர்கள் மனம் உடைந்து போய்விட்டனர். உடற்பயிற்சித் தொழிலும் முடிந்து விட்டது.”

இளங்கலைப் பட்டதாரியான மோகன் சிங், ராஜ்புட் சமூகத்தை சேர்ந்தவர். விளையாட்டில் ஆர்வம் கொண்ட அவர், தாய் குத்துச்சண்டையில் பயிற்சி எடுத்து வந்தார். ‘முவாய் தாய்’ என்கிற தற்காப்புக் கலை, நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் தாய்லாந்தில் தோன்றியது. சண்டையிடுபவர்கள் சுழற்றுவது, தாக்குவது, இறுக்குவது போன்ற உத்திகளையும் முஷ்டிகள், தோள்கள், முழங்கால் போன்றவற்றையும் சண்டைகளில் பயன்படுத்துவார்கள். இந்த விளையாட்டை ‘எட்டுக் கால் கலை’ எனக் குறிப்பிடுவர்.

ஆனால் மோகன் “என் குடும்பம் விளையாட்டை ஒரு வேலைவாய்ப்பாக பார்க்காததாலும் அரசாங்க ஆதரவு எனக்கு கிடைக்காததாலும் இக்கனவை நான் கைவிட வேண்டி வந்தது,” என்கிறார்.

“ஆனால் ராணுவத்தில் சேரும் கனவை இளைஞர்கள் கைவிட நான் விரும்பவில்லை. எனவே அவர்களுக்கு மாதம் 200 ரூபாய் என்கிற கட்டணத்தில் பயிற்சி அளித்து வருகிறேன்,” என்கிறார் அவர்.

அக்னிபாத் வந்த பிறகு, பயிற்சி கிட்டத்தட்ட நிறுத்தப்பட்டு விட்டது. “இப்போது என் பயிற்சி மையத்தை, விளையாட்டு நிறுவனமாக மாற்றி விட்டேன். பளு தூக்குதல், குத்துச்சண்டை, மல்யுத்தம் போன்ற விளையாட்டுகளை சொல்லி தரும் வல்லுநர்களை பணிக்கமர்த்தி இருக்கிறேன்,” என்கிறார் மோகன் சிங்.

அக்னிபாத் திட்டத்தை பற்றி கடுமையாக விமர்சிக்கும் அவர், இளைஞர்களுக்கு அத்திட்டம் நல்லதல்ல என்கிறார்.

பிகாரின் பல நடுத்தர வர்க்க குடும்பங்கள் அரசு வேலைகளை, குறிப்பாக ராணுவத்தை சார்ந்து இருக்கின்றன. குழந்தைகள் ராணுவத்துக்கு தயாராகத் தொடங்கி விடுவார்கள். 10ம் வகுப்பு முடிந்தபிறகு, ராணுவத்தில் சேரும் நம்பிக்கையில் அவர்கள் தயாராவார்கள். அந்த குடும்பங்களின் எதிர்கால தலைமுறைகள் அந்த வேலைகளின் மூலமாக நிலைபெற்று விடும்.

“ஆனால் அக்னிபாத் திட்டத்தின் கீழ் வேலைகள் பெறுவோரின் குடும்பங்கள் சந்தோஷமாக இல்லை. ஏனெனில் நான்கு வருடங்களில் வேலை பறிபோய்விடுமென அவர்களுக்கு தெரியும். அதற்குப் பிறகு, இன்னொரு அரசாங்க வேலைக்கு தயாராக அவர்களிடம் தெம்பு இருக்காது,” என்கிறார் அவர்.

பிகாரின் இளைஞர்களுக்கு மத்தியில் இருக்கும் கோபம், 2024ம் ஆண்டின் பொது தேர்தலில் பாஜகவுக்கு எதிராக திரும்பியிருப்பதாக கருதப்படுகிறது. 2019ம் ஆண்டில் பிகாரில் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி வென்ற 39 இடங்களில் 9 இடங்களை இந்தியா கூட்டணியிடம் பறிகொடுத்திருக்கிறது. பாஜக ஐந்து இடங்களையும் நிதிஷ் குமாரின் ஜனதா தளம் (ஐக்கியம்) நான்கு இடங்களையும் இழந்திருக்கிறது.

அர்ரா மக்களவை தொகுதியில், இருமுறை வென்ற பாஜக நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் முன்னாள் ஒன்றிய அமைச்சருமான ஆர்.கே.சிங், இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி எம்.எல். லிபரேஷன் தலைவர் சுதாமா பிரசாத்திடம் தோல்வி அடைந்தார். ஆர்.கே.சிங் 1.5 லட்ச வாக்கு வித்தியாசம் கொண்டு 2019-ல் வென்றார். 2024ம் ஆண்டில் 60,000 வாக்கு வித்தியாசத்தில் சுதாமா பிரசாத்திடம் தோற்றார்.

2024ம் ஆண்டு தேர்தல் முடிவுகள் வெளியானதும், இளைஞர்களிடமும் குடும்பங்களிடமும் அக்னிபாத்துக்கு எதிராக இருக்கும் கோபத்தை உணர்ந்து, பாஜகவின் கூட்டணியான ஐக்கிய ஜனதா தளம், அத்திட்டத்தை மறுபரிசீலனை செய்யும்படி கோரியது.

“அக்னிவீர் திட்டத்தால் வாக்காளர்கள் மத்தியில் கோபம் இருக்கிறது. மக்களுக்கு ஆட்சேபம் உள்ள பிரிவுகள் நீக்கப்பட வேண்டுமென எங்களின் கட்சி விரும்புகிறது,” என ஐக்கிய ஜனதாதள தலைவர் கேசி தியாகி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸுக்கு பேட்டி கொடுத்திருக்கிறார்.

2022ம் ஆண்டில் அக்னிபாத் வந்தபோது, முந்தைய ராணுவ பணித்தேர்வில் முதல் கட்டத்தில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தவர்களுக்கு வாய்ப்பு இல்லாமல் போனது. 2021ம் ஆண்டில் பலர் கடுமையான உடல் ஆரோக்கிய தேர்வுகளில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தனர். எழுத்துத் தேர்வு மட்டும்தான் பாக்கி இருந்தது. ஒன்றிய அரசு, அவர்களின் தேர்வை ரத்து செய்தது. புதிய திட்டத்தின் கீழ் அவர்கள் மீண்டும் தேர்வில் பங்குபெற வேண்டுமென்றும் கூறியது.

“இந்த முடிவால், பல இளைஞர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டனர். ஏனெனில் அவர்கள் கடன்கள் வாங்கியிருந்தனர். நிலங்களை விற்றிருந்தனர். சான்றிதழ்கள் பெற்றுத் தருவதாக சொல்லியிருந்த பல தரகர்களுக்கு பணம் கொடுத்திருந்தனர். இன்னும் பலர், ராணுவத்தில் சேருவதற்கான வயது வரம்பையும் எட்டியிருந்தனர்,” என்கிறார் மோகன் சிங்.

தேர்ச்சி பெற்றவர்களை புறக்கணித்ததை எதிர்த்து நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் தொடுக்கப்பட்டன. ஆனால் டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் அக்னிபாத் திட்டத்துக்கு ஆதரவாகவே உத்தரவிட்டது. அதற்கு எதிராக தொடுக்கப்பட்ட மனுக்களை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்கவில்லை.

பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த இருபத்து மூன்று வயது பிட்டு யாதவ், தேர்ச்சி பெற்றவர்களில் ஒருவர். ”2021ம் ஆண்டில் ஓட்டம் உள்ளிட்ட உடல் ஆரோக்கிய தேர்வுகளில் நான் தேர்ச்சி பெற்றேன். எழுத்துத் தேர்வு மட்டும்தான் மிச்சம் இருந்தது. ஆனால் அக்னிபாத் வந்ததும் என் தேர்ச்சி ரத்து செய்யப்பட்டது,” என்கிறார் அவர். 21 வயதை அவர் கடந்து விட்டதால், அக்னிவீரர் தேர்வுக்கு கூட அவர் செல்ல முடியவில்லை.

இப்போது அவர் ஜார்க்கண்டின் ஸ்டீல் ஆலை ஒன்றில் வேலை பார்க்கிறார். “ராணுவத்தில் சேர்வதுதான் என் லட்சியம்,” என்கிறார் அவர். “ஆனால் அக்னிபாத் அதை அழித்து விட்டது.”

மூன்று சகோதரர்களில் அவர் இளையவர். அவரின் தந்தை ஒரு விவசாயி. அவரின் பிற சகோதரர்கள் தனியார் துறையில் இருக்கின்றனர். ஆனால் அவரின் தந்தை அரசு வேலையில் அவர் சேர வேண்டுமென விரும்பினார். எனவே அவர் ராணுவத்தில் சேர்ந்தால் தனது கனவும் அப்பாவின் கனவும் நனவாகும் என நினைத்தார்.

“ஆனால் இப்போது அரசு வேலை பெற வேண்டுமென வீட்டில் நிறைய அழுத்தம் கொடுக்கிறார்கள். சொல்லப் போனால் குடும்பத்திடம் இருந்து தள்ளி இருக்கவே நான் ஜார்க்கண்டில் வேலை பார்க்கிறேன்,” என்கிறார் பிட்டு.

“ஜார்க்கண்டுக்கு சென்றிராவிட்டால், மன அழுத்தத்தில் நான் தற்கொலை செய்திருப்பேன்.”

தமிழில்: ராஜசங்கீதன்