అవయవాల అక్రమ రవాణాదారుల లక్ష్యంగా మారిన అప్పుల ఊబిలో కూరుకుపోయిన రైతులు

“నిజానికి నేను అదృష్టవంతుడిని,” రోషన్‌ సదాశివ్‌ కుళే PARIతో అంటున్నారు. ఆ పరిస్థితి నుండి బతికి బయటపడి, ఇంటికి తిరిగి రావడం అదృష్టమే మరి.

ఇదంతా ఐదేళ్ళ క్రితం మొదలైంది. మింథూర్‌ గ్రామానికి చెందిన ఈ 34 ఏళ్ళ చిన్నకారు రైతు రోషన్‌కు 12 జెర్సీ ఆవులు ఉన్నాయి. అవి చర్మంపై గడ్డలు వచ్చే వ్యాధి (Lumpy skin disease) బారిన పడటంతోనే ఈ కష్టాలన్నీ మొదలయ్యాయి. మార్చి 2021, కోవిడ్-19 రెండో దశ దేశమంతటా ఉధృతంగా వ్యాపిస్తున్న సమయంలో, మహారాష్ట్ర అంతటా ఈ వ్యాధి పశువులను కబళిస్తోంది.

“వాటి చికిత్స కోసం చాలా డబ్బు ఖర్చు చేశాను. అయినా వాటి ఆరోగ్యం మాత్రం మెరుగుపడలేదు,” రోషన్‌ గుర్తుచేసుకున్నారు.

ఆరు ఆవులు చనిపోయాయి. పాల ఉత్పత్తి పూర్తిగా పడిపోయింది. పాడి ద్వారా వచ్చే రోజువారీ ఆదాయం ఆగిపోయింది. కానీ ఖర్చులు మాత్రం తగ్గలేదు. చంద్రపూర్‌ జిల్లాలోని అడవులు ఎక్కువగా ఉన్న నాగ్‌భిడ్‌ తెహసిల్‌కు చెందిన ఆ చిన్నకారు రైతు వద్ద మిగిలిన ఆరు ఆవులకు మందులు, టీకాలు కొనడానికి చేతిలో డబ్బులు లేవు.

మహావ్యాధి కారణంగా నగదు దొరకటం కష్టంగా మారటంతో బ్యాంకు నుండి అప్పు దొరకడం కష్టంగా ఉండేది. బ్యాంకింగ్‌ కరస్పాండెంట్‌గా పనిచేస్తున్న ఓ స్నేహితుడి ప్రోద్బలంతో రోషన్‌ దగ్గర్లో ఉన్న బ్రహ్మపురి పట్టణంలోని ఓ ప్రైవేట్‌ వడ్డీవ్యాపారిని సంప్రదించి, అనధికారికంగా ఒక లక్ష రూపాయల అప్పు తీసుకున్నారు.

అప్పటికి ప్రమాదం తప్పిందని ఆయన అనుకున్నారు.

“అసలప్పుడే ఇదంతా మొదలైంది,” ఆయన గుర్తుచేసుకున్నారు.

2021 మార్చ్‌లో ఆవుల ప్రాణాలు కాపాడే మందులు కొనడానికి రోషన్‌ తీసుకున్న లక్ష రూపాయల అప్పు, ప్రైవేట్ వడ్డీవ్యాపారుల లెక్కల్లో రూ. 50 లక్షలకు పెరిగిపోయింది. ఆ అప్పుల భారం చివరకు ఈ రైతును అక్రమ అవయవ మార్పిడి ముఠాలోకి లాగి, దాని మూలంగా ఆయన తన మూత్రపిండాన్ని కోల్పోయారు. ఆయన ఒక అంతర్జాతీయ సైబర్‌ నేర ముఠా వలలో చిక్కుకొని, లావోస్‌లో బందీగా ఉండాల్సి వచ్చింది.

2025 నవంబర్‌లో రోషన్‌ ఫిర్యాదుతో నమోదైన ఒక కేసులో అతనే బాధితుడు. ఈ కేసు దర్యాప్తులో పోలీసులు దేశవ్యాప్తంగా తిరిగి, కొన్ని ముఠాలు చేసిన దారుణమైన మోసాలను వెలికితీశారు.

PARI పరిశీలించిన ఎఫ్‌ఐఆర్‌, ఆధారాలు, చార్జ్‌షీట్‌, రోషన్‌తో, ఆయన కుటుంబ సభ్యులతో జరిపిన ఇంటర్వ్యూలు ఇతర రాష్ట్రాలకు, పొరుగు దేశాలకు చెందిన మధ్యవర్తులతో, ఆసుపత్రులతో, వైద్యులతో ముడిపడి ఉన్న అవయవాల అక్రమ వ్యాపార నెట్‌వర్క్‌తో కలిసి గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ఎలాంటి అడ్డూ అదుపూ లేకుండా వ్యాపిస్తున్న వడ్డీ వ్యాపారుల ముఠాలు పనిచేసిన విధానాన్ని బయటపెడుతున్నాయి.

ఈ కేసులో రెండు కోణాలు ఉన్నాయి. ఒకటోది, అక్రమ వడ్డీ వ్యాపార కుంభకోణం. రెండోది, అంతకంటే పెద్దదైన అవయవాల అక్రమ రవాణా కుంభకోణం.

చంద్రపూర్‌ పోలీసులు ఇటీవల ఒక సెషన్స్‌ కోర్టులో ఒక ప్రాథమిక చార్జ్‌షీట్‌ను దాఖలు చేశారు. ఇందులో 6,000 పేజీల డాక్యుమెంటరీ సాక్ష్యాలు - బాధితుల వాఙ్మూలాలు, బ్యాంకు లావాదేవీలు, ప్రయాణ వివరాలు, వాట్సాప్‌ చాట్‌లు, ఆసుపత్రి పత్రాలు, నకిలీవని ఆరోపిస్తున్న గుర్తింపు పత్రాలు, ఇరువైపులా నిందితులు నిర్వహించిన ఆర్థిక లావాదేవీల డైరీలు - ఉన్నాయి.

ఏప్రిల్‌ మధ్యలో చంద్రపూర్‌ జిల్లా పోలీసు ప్రధాన కార్యాలయంలో తన వాఙ్మూలాన్ని నమోదు చేయించుకునేందుకు ఎదురుచూస్తోన్న ఇద్దరు పిల్లల తండ్రి రోషన్ అలసిపోయి, కళ్ళనిండా నీళ్ళతో, ఆపదలో తీసుకున్న ఒక్క అప్పు వల్ల తన కుటుంబం ఏ విధంగా కష్టాల ఊబిలో కూరుకుపోయిందో PARIకి వివరిస్తున్నారు. ఐదేళ్ళు గడిచినా దానిలో నుండి బయటపడేందుకు అతనింకా పోరాడుతూనే ఉన్నారు.

“అసలా అప్పు తీసుకోకుండా ఉండాల్సింది,” రోషన్‌ బాధపడుతున్నారు.

గ్రామీణ విదర్భలో అప్పులు కుటుంబాలను కుదిపేస్తాయి. రోషన్‌ విషయంలో మాత్రం అప్పు తీర్చడమంటే తన శరీరాన్ని కుదవపెట్టినట్టే. 2024లో, దేశవ్యాప్తంగా పనిచేస్తున్న ఓ రహస్య నెట్‌వర్క్‌ ద్వారా అప్పుల్లో ఉన్న 20 నుండి 32 ఏళ్ళ వయసున్న పన్నెండు మందితో కలిసి ఆయనను కంబోడియాకు తీసుకెళ్ళారు. అక్కడాయన తన మూత్రపిండాల్లో ఒకదాన్ని అమ్ముకున్నారు. ఆ మరుసటి ఏడాది ఆయన లావోస్‌లోని ప్రాణాంతకమైన సైబర్‌ మోసాల కేంద్రాలకు చేరుకున్నారు. కానీ అదృష్టవశాత్తూ అక్కడి నుండి బయటపడగలిగారు.

2025 డిసెంబర్‌లో బెదిరించి అప్పు వసూలు చేయడం, అక్రమ నిర్బంధం, దాడులు చేయడం వంటి ఆరోపణలపై అరెస్టయిన ఆరుగురు వడ్డీ వ్యాపారులు ప్రస్తుతం బెయిల్‌పై బయట ఉన్నారు. మూత్రపిండాల విక్రయ ముఠాలో ఆరోపణలు ఎదుర్కొంటున్న ప్రధాన సూత్రధారితో సహా ఆరుగురు నిందితులను దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాల్లో అరెస్టు చేసి, మేజిస్ట్రేట్‌ కస్టడీలో ఉంచారు. మరో ఇద్దరు నిందితులు పరారీలో ఉన్నారు. వారిలో తమిళనాడులోని ఓ పెద్ద ఆసుపత్రి యజమాని కూడా ఉన్నాడు.

2021 వరకు రోషన్‌తో పాటు ఆయన కుటుంబంలో చాలామందికి పాడి వ్యాపారం ద్వారా వచ్చే స్థిరమైన ఆదాయమే జీవనాధారం. ఆవులకు చర్మం పై గడ్డలు వచ్చే వ్యాధి సోకడంతో ఆ పరిస్థితి ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. దీంతోపాటు, వారికి ఉన్న నాలుగెకరాల పొలంలో వరి, కూరగాయలు సాగు చేసేవారు. ఇటీవలే పాడి వ్యాపారంలోకి అడుగుపెట్టిన రోషన్‌, ఆయన తమ్ముడు అమోల్‌ దాన్ని విస్తరించారు.

వారి తండ్రి సదాశివ్‌ కుళే దగ్గర్లోని నాగ్‌భిడ్‌ పట్టణంలో ఉన్న రైల్వే లోకోమోటివ్‌ షెడ్‌లో మెకానిక్‌గా పనిచేసి, చాలా తక్కువ పింఛనుతో పదవీ విరమణ చేశారు. ఆయన పొదుపు చేసిన డబ్బుతో పొలం కొనడంతో పాటు తన ఇద్దరు కొడుకులకు, ఒక కూతురికి పెళ్ళి చేయటానికి ఆ డబ్బును ఉపయోగించారు.

కుళే కుటుంబానికి 12 జెర్సీ ఆవులుండేవి. వాటితో వాళ్ళు స్థానిక మార్కెట్లకు, పాడి సంస్థలకు పాలు సరఫరా చేస్తూ నెలకు దాదాపు రూ. 80,000 సంపాదించేవారు. ఒక ప్రభుత్వ పథకం క్రింద బ్యాంకు చేసిన ఆర్థిక సహాయంతో రోషన్‌, అమోల్‌లు ఒక పెద్ద పశువుల కొట్టాన్ని కట్టుకున్నారు, పాడి వ్యాపారాన్ని మరింత విస్తరించాలనుకున్నారు.

ఆ తర్వాత ఆవులు అనారోగ్యానికి గురై, చనిపోవడం మొదలైంది.

మొదటిగా అప్పు ఇచ్చిన మనీష్‌ ఘాట్‌బాంధే - ఎఫ్‌ఐఆర్‌లోనూ చార్జ్‌షీట్‌లోనూ ఆయనను నిందితుడిగా పేర్కొన్నారు - రోషన్‌కు కొద్దిపాటి గడువులో తీర్చేవిధంగా అప్పు ఇచ్చాడు.

కొన్ని వారాల్లోనే అతను పెట్టే షరతులు కఠినంగా మారాయని రోషన్‌ ఆరోపించారు.

“డబ్బుని 15 రోజుల్లో తిరిగి ఇవ్వమని అతను నాతో చెప్పాడు,” రోషన్‌ చెప్పారు. “నేను తిరిగి ఇవ్వలేకపోయేసరికి, 20 శాతం వడ్డీతో పాటు రోజుకు రూ. 5,000 జరిమానాగా కూడా చెల్లించాలని అతనన్నాడు.”

రోషన్‌ దీనిపై అభ్యంతరం చెప్పడంతో, అతన్ని కొట్టారు. అది వాళ్ళ కుటుంబాన్ని తీవ్ర భయాందోళనలకు గురిచేసింది. ఆ తర్వాత తీసుకున్న అప్పు అదుపు తప్పి పెరగడం మాత్రమే కాకుండా కొత్త అప్పులు వచ్చి చేరుతూ, వడ్డీల మీద వడ్డీలు పోగవుతూ, అప్పుల భారం ఊహించలేనంతగా పెరిగిపోయింది. తీసుకున్న అప్పు తీర్చేందుకు మొదటి వడ్డీవ్యాపారి రోషన్‌ను రెండో వడ్డీవ్యాపారి దగ్గరకు వెళ్ళేలా చేశాడు. రెండో అతను మూడో అతని దగ్గరకు... అలా ఆ తంతు కొనసాగింది.

ఆయన ఇచ్చిన వాఙ్మూలంలోనూ చార్జ్‌షీట్‌లోనూ పదేపదే కనిపించే పేర్లు ఇవి: కిశోర్‌ బావన్‌కుళే, లక్ష్మణ్‌ ఉకే (ఊర్కుడే), ప్రదీప్‌ బావన్‌కుళే, సత్యవాన్‌ బోర్కర్‌, సంజయ్‌ బల్లార్‌పురే.

“తమ అప్పులు తీర్చటం కోసం వాళ్ళు నన్ను సహకార సంఘాలు, మైక్రో ఫైనాన్స్ సంస్థలు, బ్యాంకులు వంటి వాటి నుండి అప్పులు తీసుకోమని బలవంతం చేశారు. నాకు అప్పులు మంజూరు కావడానికి నకిలీ పత్రాలను కూడా సృష్టించారు,” ఐదు నెలల వ్యవధిలో PARIకి ఇచ్చిన పలు ఇంటర్వ్యూల్లో ఒకసారి రోషన్‌ చెప్పారు.

బ్యాంకు నుండి నగదు తీసుకోవడం, బంధువుల నుండి, సహకార సంఘాల నుండి అప్పులు తీసుకోవడంతో డబ్బు సమకూరేది. దానిలో ఎక్కువ భాగం వెంటనే పాత అప్పులు తీర్చేందుకు వాడాల్సి వచ్చేది. వాటిని బ్యాంకు లేదా యుపిఐ బదిలీల ద్వారా, కొన్నిసార్లు నగదు రూపంలో చెల్లించేవారు.

అతను నమోదు చేసిన ఎఫ్‌ఐఆర్‌లో, రోషన్‌ నుండి వాళ్ళు రాబట్టిన మొత్తం డబ్బు ఎంతయ్యిందో లెక్కకట్టే ప్రయత్నం చేశారు. ఆ సంఖ్యలు నమ్మశక్యం కానంతగా ఉన్నాయి:

“మనీష్‌ ఘాట్‌బాంధే దగ్గర లక్ష రూపాయలు అప్పుగా తీసుకున్నాను. ఆయనకు రూ. 6 నుండి 6.5 లక్షల వరకు తిరిగి చెల్లించాను,” ఆయన పేర్కొన్నారు.

“కిశోర్‌ బావన్‌కుళే దగ్గర రూ. 50,000 అప్పుగా తీసుకున్నాను. నగదు, ఆన్‌లైన్‌ బదిలీల ద్వారా ఆయనకు రూ. 6.58 లక్షలు తిరిగి చెల్లించాను.”

“లక్ష్మణ్‌ ఉకే దగ్గర రూ. 4.35 లక్షలు అప్పుగా తీసుకున్నాను. ఆయనకు రూ. 16 లక్షలు తిరిగి చెల్లించాను.”

“ప్రదీప్‌ దగ్గర రూ. 2.8 లక్షలు అప్పుగా తీసుకున్నాను. దానికి బదులుగా ఆయనకు రూ. 13 లక్షలు నగదుగా చెల్లించడంతో పాటు, ఒక ఎకరం పొలాన్ని కూడా ఇచ్చాను.”

“సత్యవాన్‌ బోర్కర్‌, సంజయ్‌ బల్లార్‌పురేల దగ్గర కూడా డబ్బు అప్పుగా తీసుకున్నాను. వారికి రూ. 3.5 లక్షలకు పైగా తిరిగి చెల్లించాను.”

స్వాధీనం చేసుకున్న డైరీలు, బ్యాంకు స్టేట్‌మెంట్లు, ఖాతా వివరాల ద్వారా దర్యాప్తు అధికారులు ధృవీకరించిన లావాదేవీలను బట్టి, రోషన్‌ తనకు అప్పులిచ్చినవారికి దాదాపు రూ. 50 లక్షలు చెల్లించినట్లు తెలుస్తోంది. నగదు లావాదేవీలకు మాత్రం లెక్కలు లేవు. ఇవన్నీ కలిపి రూ. 72-75 లక్షల వరకు చెల్లించానని రోషన్‌ చెబుతున్నారు. అయితే నగదు రూపంలో చెల్లించిన మొత్తానికి ఆయన వద్ద ఆధారాలు ఏమీ లేవు.

“డబ్బు చెల్లించినట్లు ఆధారాలు ఉన్న మొత్తాన్ని మాత్రమే చార్జ్‌షీట్‌లో పేర్కొన్నాం,” అని చంద్రపూర్‌ సూపరింటెండెంట్‌ ఆఫ్‌ పోలీస్‌ (ఎస్‌పి) ముమక్క సుదర్శన్‌ చెప్పారు.

ఈ ఏడాది మే నెలలో సాధారణ బదిలీల్లో భాగంగా సుదర్శన్‌ను అహిల్యానగర్‌కు బదిలీచేశారు. ఈ కేసు దర్యాప్తు కోసం ఆయన స్థానిక క్రైమ్‌ బ్రాంచ్‌ అధికారులతో ప్రత్యేక దర్యాప్తు బృందాన్ని ఏర్పాటు చేసి, దాని బాధ్యతలను అదనపు పోలీసు సూపరింటెండెంట్‌ ఈశ్వర్‌ కట్‌ఖడేకు అప్పగించారు.

“బెదిరింపులు, ఒత్తిడి చేయడం, అక్రమంగా నిర్బంధించడం, దాడి చేయడం, బలవంతంగా డబ్బు వసూలు చేయడం వంటి ఆరోపణలను కూడా చార్జ్‌షీట్‌లో నమోదు చేశారు.”

“ఒకసారి వాళ్ళు నన్ను గ్యారేజీలో బంధించి కొట్టారు. అప్పుడు నా తమ్ముడు కూడా నాతోనే ఉన్నాడు,” అని రోషన్‌ ఆరోపిస్తున్నారు.

మహారాష్ట్రలో ప్రైవేట్‌ వడ్డీ వ్యాపారులు రిజిస్ట్రేషన్‌ చేసుకుని, చట్టబద్ధంగా వ్యాపారం చేసుకోవచ్చు. అయితే ఈ ఆరుగురు వడ్డీ వ్యాపారుల్లో ఒక్కరు కూడా రిజిస్టర్‌ కాలేదని చార్జ్‌షీట్‌లో పేర్కొన్నారు. రెవెన్యూ, సహకార శాఖల అధికారులు నిర్వహించిన ప్రత్యేక విచారణలోనూ వారు సాగిస్తున్న వడ్డీ వ్యాపారం పూర్తిగా అక్రమమని నిర్ధారించారు.

మింథూర్‌లో ఏళ్ళ తరబడి పొదుపు చేసుకున్న డబ్బుతో కట్టుకున్న విశాలమైన ఇంట్లో కుళే కుటుంబ సభ్యులు నివాసముంటున్నారు. ప్రస్తుతం ఆ ఇల్లు నాలుగు వేర్వేరు ఆర్థిక సంస్థల వద్ద తాకట్టులో ఉంది. 2018లో విదర్భ కొంకణ్‌ సహకార బ్యాంక్‌, నాగ్‌భిడ్‌ శాఖ నుండి తీసుకున్న అప్పుతో కట్టుకున్న పశువుల కొట్టం కూడా తాకట్టులోనే ఉంది. ఇప్పుడది ఖాళీగా ఉంది.

“మా అత్యవసరాలు, రోజువారీ ఖర్చుల కోసం కూడా మాకు డబ్బు అవసరముంది,” రోషన్‌ తన ఇంటి వద్ద మాట్లాడుతున్నప్పుడు చెప్పారు. అందుకే అప్పులు, తాకట్ల ద్వారా సమకూర్చుకున్న డబ్బులో కొంత ఇంటి ఖర్చులకు, తల్లిదండ్రుల వైద్య అవసరాలకు వినియోగించారు.

ఈ అప్పు తీసుకోవటం కుటుంబ సభ్యులందరికీ విస్తరించింది. రోషన్‌ భార్య రోహిణి, తమ్ముడు అమోల్‌, అతని భార్య శారద, తండ్రి సదాశివ్‌, తల్లి నిర్మల పేర్లపై కూడా అప్పులు తీసుకున్నారు. గ్రామంలోని స్నేహితులు, పరిచయస్తుల దగ్గర, పెళ్ళయ్యి అదే జిల్లాలో దూర గ్రామంలో ఉంటున్న సోదరి రామేశ్వరి రడ్కే దగ్గర కూడా రోషన్‌ అప్పు చేయాల్సి వచ్చింది.

“మేం వేర్వేరు ఖాతాల ద్వారా అప్పులు చేస్తూనే ఉన్నాం,” రోషన్‌ చెప్పారు.

వడ్డీ పెరిగిపోవటంతో, కుటుంబానికి చెందిన దాదాపు 14 తులాల బంగారాన్ని విడతలవారీగా ఆయన తాకట్టు పెట్టారు.

వడ్డీ వ్యాపారులు ఆయన స్వరాజ్‌ ట్రాక్టర్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. రెండు మోటార్‌సైకిళ్ళను అమ్మేశారు. చివరకు, కాలక్రమేణా రోషన్‌ తండ్రి కొన్న నాలుగెకరాల పొలాన్ని కూడా కుళే కుటుంబం అమ్ముకోవాల్సి వచ్చింది. ఆ భూమిని వడ్డీ వ్యాపారుల్లో ఒకరు తీసుకున్నారు.

చాలా రాత్రులు ఆ కుటుంబం ఆకలితో నిద్రపోయేది. మరెన్నో రాత్రులు భయాందోళనల వల్ల వారికి కంటిమీద కునుకు లేకుండాపోయేది.

2023 నాటికి కుటుంబానికి చెందిన వనరులన్నీ అప్పు కిందకే వెళ్ళిపోయాయి. అప్పటికీ ఆ అప్పు అలాగే ఉండిపోయింది.

ప్రస్తుతం ఆ కుటుంబం రోషన్‌ భార్య రోహిణి అంగణ్‌వాడీ సహాయకురాలిగా సంపాదించే జీతం, ఆయన తండ్రికి వచ్చే పింఛను, తమ్ముడు అమోల్‌కు వచ్చే రోజువారీ కూలీ పైనే ఆధారపడి జీవిస్తోంది.

తనకు వచ్చే రూ. 7,500 జీతంలో రూ. 5,500 మైక్రోఫైనాన్స్ సంస్థల నుండి తీసుకున్న అప్పులు తీర్చేందుకే సరిపోతుందని రోహిణి చెప్పారు.

“మాఝా పరివార్ సుఖీ పరివార్ హోతా జీ [మా కుటుంబం చాలా సంతోషంగా ఉండేది],” రోషన్‌ తండ్రి సదాశివ్‌, ఊతకర్రల సాయంతో నెమ్మదిగా నడుస్తూ చెప్పారు. “యా లోకాన్నీ పురా లంబా కరూన్ దిలాఁ అమ్హాలే [ఈ మనుషులు మమ్మల్ని దరిద్రుల్ని చేశారు].”

విదర్భవ్యాప్తంగా అనధికారిక వడ్డీ వ్యాపారం బ్యాంకింగ్‌ వ్యవస్థకు సమాంతరంగా కొనసాగుతోంది. గతంలో ఏర్పాటైన పలు కమిటీలు కూడా రైతుల ఆత్మహత్యలకు ప్రధాన కారణాల్లో ఒకటిగా దీన్ని గుర్తించాయి. అధికారిక రికార్డులు గ్రామీణ రుణ వ్యవస్థ వాస్తవికతను కొంతమేరకు మాత్రమే చూపిస్తాయి. అత్యవసర పరిస్థితులు, పెళ్ళిళ్ళు, పశువుల చికిత్స లేదా ఇతర చిన్నచిన్న అవసరాల కోసం తీసుకునే అప్పులు వ్యవసాయ రుణాల గణాంకాల్లో చాలా అరుదుగా కనిపిస్తాయి. ఇది ఒక వ్యవస్థాగత సంక్షోభం అయినప్పటికీ, అది వ్యక్తిగతంగా మారిపోతోంది.

ఈ కేసులోనూ, నిందితులైన వడ్డీ వ్యాపారులు బహిరంగంగానే పెద్ద ఎత్తున అప్పులిచ్చే ముఠాను నడిపారు; పదుల సంఖ్యలో రైతులు, చిన్న వ్యాపారులు వారి దగ్గర అప్పులు తీసుకున్నట్లు, వాటిపై భారీగా పెరుగుతున్న చక్రవడ్డీతో పాటు చట్టవిరుద్ధమైన షరతులు, నిబంధనలు విధించినట్లు ఆరోపణలు ఉన్నాయి. తక్కువ వ్యవధిలోనే ఈ నిందితులు చంద్రపూర్‌ జిల్లాలో భూములను, ఇతర ఆస్తులను పెద్ద ఎత్తున కూడబెట్టినట్లు పోలీసులు గుర్తించారు.

రోషన్‌ కేసు స్థానిక పత్రికల్లో, యూట్యూబ్‌ వీడియోల్లో విస్తృతంగా ప్రచారమైంది. నిందితులకు కఠిన శిక్ష విధించాలంటూ పెద్ద ఎత్తున విమర్శలు, డిమాండ్లు వ్యక్తమయ్యాయి.

2025 నవంబర్‌లో ఓ రోజు తెల్లవారుఝామున రోషన్‌ భార్య రోహిణి ఆత్మహత్యకు ప్రయత్నించారు.

“అంత ఒత్తిడిని భరించలేకపోయాను. చావొక్కటే తప్పించుకునే మార్గం అనిపించింది,” అన్నారామె.

రోహిణి పైకప్పుకు ఉరి వేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తుండగా ఆమె కాళ్ళ కింద ఉన్న కుర్చీ కింద పడిపోయింది. అదృష్టవశాత్తూ, ఆ శబ్దానికి రోషన్ నిద్రలేచారు. “ఆ ఉదయం మేమిద్దరం ఎంతో ఏడ్చాం,” ఆయన నెమ్మదిగా చెప్పారు.

మరుసటి రోజు, ఒక పరిచయస్తుడి ద్వారా ఆ కుటుంబం చంద్రపూర్‌లోని ఓ స్థానిక టివి రిపోర్టర్‌ను సంప్రదించి, తమ కష్టాలను కెమెరా ముందు వివరించింది. ఆ కథనం ప్రసారమైంది. దాన్ని ఎస్‌పి సుదర్శన్‌ గమనించి, రోషన్‌ను కలిశారు. చివరకు బ్రహ్మపురి పోలీస్‌ స్టేషన్‌లో అధికారికంగా ఎఫ్‌ఐఆర్‌ నమోదు చేశారు. ఆ తర్వాత అరెస్టులు జరిగాయి. ఇదివరకే తాను పోలీసులను ఆశ్రయించినప్పటికీ వారు పట్టించుకోలేదని రోషన్‌ ఆరోపిస్తున్నారు.

అయితే, పోలీసులు జోక్యం చేసుకోవడానికి చాన్నాళ్ళ ముందే, వాళ్ళకు తాకట్టు పెట్టేందుకు భూమీ బంగారమూ మిగల్లేదు. అప్పు అడిగేందుకు బంధువులు కూడా మిగల్లేదు. అయినా రోషన్‌ బయటపడేందుకు మరో మార్గం దొరికిందని అనుకున్నారు. మింథూర్‌లో తనకు తెలిసిన అప్పులు, చెల్లింపులు, రికవరీ ఏజెంట్లతో కూడిన వ్యవస్థకు ఆవల, మరో నెట్‌వర్క్‌ చివరి పరిష్కారంలా ఆయన కోసం ఎదురుచూస్తోంది.

వడ్డీ వ్యాపారుల ప్రోద్బలంతో చూసిన రోషన్‌కు ఆ నెట్‌వర్క్‌ ఫేస్‌బుక్‌లో కనిపించింద్. ఆయన చేయాల్సిందల్లా ‘జాయిన్‌’ బటన్‌ను నొక్కడం మాత్రమే.

మీకు ఆత్మహత్య గురించిన ఆలోచనలు కలిగినా, లేదా ఎవరైనా తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడిలో ఉన్నట్టు తెలిసినా, కిరణ్‌ జాతీయ హెల్ప్‌లైన్‌ 1800-599-0019కు (24/7, టోల్‌ ఫ్రీ) కాల్‌ చేయండి. లేదా మీకు సమీపంలోని హెల్ప్‌లైన్‌ను సంప్రదించండి.