ধাৰত কোঙা কৃষক আৰু অংগ-সৰবৰাহকাৰীৰ ঘনজাল

“নিজকে ভাগ্যবান বুলিয়ে ক’ব লাগিব,” ৰোশন সদাশিৱ কুলেয়ে পাৰিক কয়। এই কাৰণেই যে তেওঁ জীয়াই আছে, নিজৰ ঘৰত আছে।

এই সকলোবোৰ সূত্ৰপাত ঘটিছিল আজিৰ পৰা পাঁচ বছৰ আগতে, যেতিয়া মিন্থুৰ গাঁৱৰ এই ৩৪ বছৰীয়া ক্ষুদ্ৰ কৃষকজনৰ ১২ জনী জাৰ্চি গাই লাম্পি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। সেয়া আছিল ২০২১ চনৰ মাৰ্চ মাহ, সমগ্ৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ গৰু-ম’হ মৰিবলৈ ধৰিছিল আৰু সমান্তৰালভাৱে দেশখনক জোকাৰি গৈছিল ক’ভিড-১৯ৰ দ্বিতীয় ঢৌৱে।

“সিহঁতৰ চিকিৎসাৰ নামত বহুটকা খৰচ কৰিছিলোঁ,” ৰোশনে মনত পেলায়। “কিন্তু সিহঁতৰ স্বাস্থ্যৰ কোনোধৰণৰ উন্নতিৰ লক্ষণ দেখা নগ’ল।”

ছজনী গাইগৰু মৰিল। দুগ্ধ উৎপাদন একেবাৰে নাইকিয়াৰ দৰেই হৈ পৰিল। দুগ্ধ ব্যৱসায়ৰ পৰা অহা উপাৰ্জনো শূন্য হৈ পৰিল। কিন্তু খৰচ নকমিল। চন্দ্ৰপুৰৰ অৰণ্যৰে আবেষ্টিত নাগভিড় তেহছিলৰ এই ক্ষুদ্ৰ কৃষকজনৰ হাতত বাকী থকা ছজনী গাইৰ বাবে ঔষধ আৰু ছিটা কিনিবলৈকো এটকা এটা হাতত নাছিল।

মহামাৰীৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা আৰ্থিক সংকটৰ সময়ত বেংকৰ পৰা ঋণ পোৱাটোও দুৰূহ আছিল। বেংকিং কৰেছপণ্ডেণ্ট হিচাপে কাম কৰা এজন বন্ধুৱে জোৰ কৰাত ৰোশনে ওচৰৰ ব্ৰহ্মপুৰী চহৰৰ এজন ব্যক্তিগত সুদখোৰৰ কাষ চাপে আৰু এক লাখ টকাৰ এক অনানুষ্ঠানিক ঋণৰ বাবে হাত পাতে।

তেওঁ ভাবিছিল যে তেওঁৰ তাৎক্ষণিক বিপদ আঁতৰিল।

“কিন্তু তাৰপৰাই সমস্যাৰ সূত্ৰপাত ঘটিল,” তেওঁ মনত পেলায়।

২০২১ চনৰ মাৰ্চ মাহত নিজৰ জাৰ্চী গাইকেইটাৰ বাবে জীৱনদায়ী ঔষধ কিনিবলৈ ৰোশনে লোৱা ১ লাখ টকাৰ ঋণ পঞ্জীয়নবিহীন সুদখোৰৰ পাল্লাত পৰি ৫০ লাখ টকালৈ বৃদ্ধি পালে আৰু শেষত এই দুগ্ধ উৎপাদকজন এক অবৈধ অংগ সৰবৰাহী চক্ৰৰ কবলত পৰিল। পৰিণতিস্বৰূপে তেওঁ হেৰুৱাবলগীয়া হ’ল নিজৰ কিডনি। আনকি লাওছত এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চাইবাৰ ক্ৰাইম চক্ৰৰ জালতো তেওঁ সোমাই পৰিছিল।

২০২৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ৰুজু হোৱা এটা গোচৰৰ অভিযোগকাৰী তথা ভুক্তভোগী ৰোশন। এই গোচৰে সমগ্ৰ দেশৰ আৰক্ষী বিষয়াসকলক এক ভয়ংকৰ প্ৰতাৰণা চক্ৰৰ তথ্য ফাদিল কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছে।

পাৰিয়ে পৰীক্ষা কৰি চোৱা এজাহাৰ, প্ৰমাণ আৰু অভিযোগনামাৰ লগতে ৰোশন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ সাক্ষাৎকাৰে পোহৰলৈ আনিছে যে কেনেকৈ গ্ৰামাঞ্চলত অবাধে চলি থকা সুদখোৰৰ এক কু-চক্ৰৰ সৈতে বিভিন্ন ৰাজ্য আৰু চুবুৰীয়া দেশৰ মধ্যভোগী, চিকিৎসালয় আৰু চিকিৎসক জড়িত থকা অবৈধ অংগ সৰবৰাহৰ বিশাল চক্ৰ মিলি কাম কৰি আছে।

এই গোচৰটো দুটা দিশত বিভক্ত: প্ৰথমটো, অবৈধভাবে ধন ধাৰলৈ দিয়া চক্ৰ। দ্বিতীয়টো, এক তাতোকৈ ডাঙৰ অবৈধ অংগ সৰবৰাহৰ চক্ৰ।

চন্দ্ৰপুৰ আৰক্ষীয়ে শেহতীয়াকৈ এখন সত্ৰ ন্যায়ালয়ত ৬,০০০ পৃষ্ঠাৰ লেখ সাক্ষ্য (ডকুমেণ্টেৰি ইভিডেঞ্চ)ৰ এখন প্ৰাৰম্ভিক অভিযোগনামা দাখিল কৰিছে য’ত ভুক্তভোগীৰ ভাষ্য, বেংকৰ লেনদেন, ভ্ৰমণৰ নথিপত্ৰ, হোৱাটছএপ চেট, চিকিৎসালয়ৰ নথিপত্ৰ, ভুৱা বুলি অভিযোগ থকা পৰিচয় পত্ৰ আৰু অভিযুক্ত দুটা গোটৰ দ্বাৰা পৰিচালিত বিত্তীয় লেখ অন্তৰ্ভুক্ত।

এপ্ৰিলৰ মাজভাগত চন্দ্ৰপুৰ জিলা আৰক্ষীৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত নিজৰ ভাষ্য পঞ্জীয়ন কৰিবলৈ অপেক্ষা কৰি থকা ভাগৰুৱা আৰু চকুপানী টুকি থকা দুই সন্তানৰ পিতৃ ৰোশনে পাৰিক বৰ্ণনা কৰিছিল কেনেকৈ জৰুৰীকালীন ঋণ এটাই তেওঁৰ লগতে তেওঁৰ পৰিয়ালটোক এনে এক দলনিত পেলাইছিল, য’ৰ পৰা উঠি অহাৰ যোৱা পাঁচ বছৰ ধৰি তেওঁ সংগ্ৰাম কৰি থাকিবলগীয়া হৈছে।

“সেই পইচাখিনি যদি কেতিয়াও ধাৰেই নল’লোহেঁতেন,” ৰোশনে অনুতপ্ত হৈ কয়।

গ্ৰামীণ ভাৰতত ধাৰ মানেই পৰিয়াল এটাৰ ভেটি উচন উঠাৰ বাট এটা মুকলি হোৱা। কিন্তু ৰোশনৰ ক্ষেত্ৰত ধাৰ পৰিশোধ কৰাৰ অৰ্থ আছিল নিজৰ শৰীৰটো বন্ধকত দিয়া। ২০২৪ চনত তেওঁ কম্বোডিয়াত নিজৰ এটা কিডনী বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হয়। তাত তেওঁক সমগ্ৰ দেশতে শিপাই থকা এক গোপন চক্ৰৰ জৰিয়তে ঋণগ্ৰস্ত ২০-৩২ বছৰ বয়সীয়া কমেও এক ডজন লোকৰ গোট এটাৰ অংশ হিচাপে লৈ যোৱা হৈছিল। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী বছৰত তেওঁ লাওছৰ প্ৰতাৰণাৰ ভয়ংকৰ এটা চক্ৰবেহুত সোমাই পৰে। অৱশ্যে সৌভাগ্যক্ৰমে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰা হয়।

ধন দাবী, অবৈধভাবে আবদ্ধ কৰি ৰখা আৰু আক্ৰমণৰ অভিযোগত ২০২৫ চনৰ ডিচেম্বৰত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা ছজন সুদখোৰ এতিয়া জামিনত মুক্ত। কিডনী বিক্ৰী চক্ৰৰ সৈতে জড়িত মাষ্টাৰমাইণ্ড বুলি কোৱা লোকজনসহ প্ৰায় আধা ডজন অভিযুক্তক ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁলোক এতিয়া দণ্ডাধীশৰ জিম্মাত আছে। তামিলনাডুৰ এখন ডাঙৰ চিকিৎসালয়ৰ মালিককে ধৰি আন দুজন অভিযুক্ত পলাতক অৱস্থাত আছে।

২০২১ চনলৈকে, যেতিয়ালৈ লাম্পি ৰোগে ৰোশনৰ পৰিয়ালটোত সংকটৰ সৃষ্টি কৰা নাছিল, তেতিয়ালৈ ৰোশনৰ পৰিয়ালটোৰ জীৱিকা গাখীৰ বিক্ৰী কৰাৰ উপৰতে নিৰ্ভৰ কৰি চলিছিল। উপাৰ্জনো নিয়মীয়া আছিল। তাৰোপৰি তেওঁলোকে নিজৰ চাৰি একৰ খেতিমাটিত ধান আৰু শাক-পাচলিৰ খেতি কৰিছিল। ৰোশন আৰু তেওঁৰ ভায়েক অমলে দুগ্ধ ব্যৱসায়ত নমাৰ বেছি দিন হোৱা নাছিল।

তেওঁলোকৰ দেউতাক সদাশিৱ কুলেয়ে কাষৰে নাগভিড় চহৰৰ এটা ৰে’লৱে ল’ক’মেটিভ শ্বেডত মেকানিক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেনেই সামান্য পেঞ্চন পাইছিল। তেওঁ নিজৰ জমা ধনখিনি মাটি কিনিবলৈ আৰু তেওঁৰ তিনি সন্তান – দুই পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যাৰ বিয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

কুলে পৰিয়ালৰ ১২ জনী জাৰ্চি গাই আছিল আৰু স্থানীয় বজাৰ আৰু দুগ্ধ কোম্পানীবোৰত গাখীৰ যোগান ধৰি মাহে প্ৰায় ৮০,০০০ টকা উপাৰ্জন কৰিছিল। এখন চৰকাৰী আঁচনিৰ অধীনত বেংকৰ ঋণ লৈ ৰোশন আৰু অমলে এটা ডাঙৰ গোহালি ঘৰ সাজিছিল আৰু দুগ্ধ ব্যৱসায় সম্প্ৰসাৰণ কৰিব বিচাৰিছিল।

তেনেতে তেওঁলোকৰ জাৰ্চি গাইবোৰ বেমাৰত পৰে আৰু এটা এটাকৈ মৰিবলৈ ধৰে।

প্ৰথমজন সুদখোৰ, মণীষ ঘাটবান্ধে। তেওঁৰ নামত এজাহাৰ দিয়া আছে আৰু অভিযোগনামাত অভিযুক্ত হিচাপে নাম উল্লেখ কৰা হৈছে, তেঁৱেই ৰোশনক হ্ৰস্বম্যাদী ঋণ দিছিল।

ঋণ দিয়াৰ কেইসপ্তাহমানৰ ভিতৰতে সুদখোৰ মণীষে অসম্ভৱ চৰ্ত কিছুমান ৰাখিবলৈ ধৰিলে, ৰোশনে অভিযোগ কৰি কয়।

“তেওঁ মোক ১৫ দিনৰ ভিতৰত টকাখিনি ঘূৰাই দিবলৈ কৈছিল,” ৰোশনে কয়। “মই নোৱাৰাত তেওঁ মোৰ পৰা ২০ শতাংশ সুত আৰু প্ৰতিদিনে ৫,০০০ টকাকৈ জৰিমনা বিচাৰিলে।”

ৰোশনে আপত্তি দৰ্শোৱাত তেওঁৰ মাৰধৰ কৰা হ’ল। পৰিয়ালটোৱে খুব ভয় খালে। তাৰপিছত পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰ হৈ গ’ল। তেওঁ ইটো ঋণ লৈ সিটো পৰিশোধ কৰিবলৈ যাওতে ভালেকেইটা ঋণ তেওঁৰ মূৰৰ ওপৰত পৰিল আৰু সুত অভাৱনীয় হাৰত বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। ঋণ পৰিশোধ কৰিবলৈ প্ৰথম সুদখোৰজনে তেওঁক দ্বিতীয় এজনৰ কথা ক’লে, দ্বিতীয়জনে তৃতীয়জনৰ। এনেদৰে এটা শৃংখল আৰম্ভ হ’ল।

তেওঁৰ ভাষ্য আৰু এজাহাৰত সেয়েহে কেৱল নামৰ পয়োভৰ - কিশোৰ বাৱাংকুলে, লক্ষ্মণ উকে (উৰকুড়ে), প্ৰদীপ বাৱাংকুলে, সত্যবান বোৰকৰ, সঞ্জয় বল্লাৰপুৰে।

"সিহঁতৰ ধন ঘূৰাই দিবলৈ মোক জোৰ-জুলুমকৈ সমবায় সমিতি, ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান আৰু বেংকৰ পৰা ঋণ ল'বলৈ সিহঁতে মোক বাধ্য কৰালে, আনকি ঋণ মঞ্জুৰ কৰাবলৈ জালি নথিপত্ৰৰো ব্যৱস্থা কৰি দিলে,” ৰোশনে পাৰিক জনায়। পাঁচ মাহ ধৰি কেইবাবাৰো তেওঁৰ সৈতে এই প্ৰতিবেদকে কথা পাতিছিল।

কেতিয়াবা বেংকৰ পৰা পইচা উলিওৱা হ’ল। কেতিয়াবা আত্মীয়-স্বজন বা সমবায়ৰ পৰা খুজি-মাগি ধন যোগাৰ হ’ল। অথচ যিকণ ধাৰ কৰিছিল তাৰ সিংহভাগ তৎক্ষণাত আগৰ দেনা মাৰোঁতেই ওলাই গ'ল। বেংক বা অনলাইন ইউপিআই লেনদেনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নগদ - একোৱেই আৰু বাকী নাথাকিল।

ৰোশনে দাখিল কৰা এজাহাৰত তেওঁ নিজৰ পৰা সুদখোৰে আদায় কৰা মুঠ ধনৰ হিচাপ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। সংখ্যাবোৰ চকু কপালত উঠা ধৰণৰ:

"মই মণীষ ঘাটবান্ধেৰ পৰা এক লাখ টকা ধাৰে লৈছিলো। মই তেওঁক ৬ ৰ পৰা ৬.৫ লাখ টকা ঘূৰাই দিলো,” তেওঁ কয়।

"মই কিশোৰ বাৱানকুলেৰ পৰা ৫০,০০০ টকা লৈছিলো। মই নগদ ধন আৰু অনলাইন ট্ৰান্সফাৰৰ জৰিয়তে ৬.৫৮ লাখ টকা পৰিশোধ কৰিলো।”

"মই লক্ষ্মণ উকেৰ পৰা ৪.৩৫ লাখ টকা লৈছিলো আৰু ১৬ লাখ টকা ঘূৰাই দিলো।

“মই প্ৰদীপৰ পৰা ২.৮ লাখ টকা লৈছিলো আৰু বিনিময়ত মই তেওঁক নগদ ১৩ লাখ টকাৰ লগতে এক একৰ মাটিও দিলো।

“মই সত্যৱান বোৰকাৰ আৰু সঞ্জয় বাল্লাৰপুৰেৰ পৰাও টকা লৈছিলো আৰু মই তেওঁলোকক ৩.৫ লাখ টকাতকৈও অধিক ধন ঘূৰাই দিছিলো।”

জব্দ কৰা ডায়েৰী, বেংকৰ ষ্টেটমেণ্ট আৰু একাউণ্টৰ পুংখানুপুংখ তথ্যৰ পৰা তদন্তকাৰীসকল নিশ্চিত হৈছে যে সুদখোৰহঁতক সকলো মিলাই প্ৰায় ৫০ লাখ টকা পৰিশোধ কৰিছিল ৰোশনে। আৰু নগদ লেনদেনৰতো হিচাপেই নাই। ৰোশনৰ দাবী অনুসৰি তেওঁ ৭২-৭৫ লাখ টকা নগদ দিবলগীয়া হৈছিল, কিন্তু প্ৰমাণৰ অভাৱত সেই কথা কোনোবাই যে মানি ল’ব, সন্দেহ আছে।

“আমি অভিযোগনামাত কেৱল সেই পৰিমাণবোৰহে উল্লেখ কৰিছো যাৰ প্ৰমাণ আমাৰ হাতত আছে,” চন্দ্ৰপুৰৰ আৰক্ষী অধীক্ষক মুমাক্কা সুদৰ্শনে কয়।

চাকৰিৰ নিয়মমাফিক বদলি হৈ চলিত বৰ্ষৰ মে’ মাহত অহিল্যানগৰ থানালৈ আহে সুদৰ্শন। ৰোশনৰ ঘটনাটো চালি-জাৰি চাবলৈ তেওঁ স্থানীয় অপৰাধ শাখাৰ চোৰাংচোৱাৰ সৈতে এটা বিশেষ তদন্তকাৰী দল গঠন কৰে আৰু তাৰ দায়িত্ব দিয়ে অতিৰিক্ত আৰক্ষী অধীক্ষক ঈশ্বৰ কাটখেড়েক।

অভিযোগনামাত ভাবুকি, বলপ্ৰয়োগ, বেআইনীভাৱে আৱদ্ধ কৰা, শাৰীৰিক আক্ৰমণ আৰু ধন দাবীৰ অভিযোগো লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।

“তেওঁলোকে মোক এবাৰ এটা গেৰেজত তলা মাৰি আবদ্ধ কৰি থৈছিল,” ৰোশনে অভিযোগ কৰে, “আৰু মোক মাৰপিটো কৰিছিল। মোৰ ভাইটো মোৰ লগত আছিল।”

নাম পঞ্জীয়ন কৰা থাকিলে আৰু আইন-কানুন মানি চলিলেহে ব্যক্তিগত ঋণদাতাই মহাৰাষ্ট্ৰত ব্যৱসায় চলোৱাৰ অনুমতি পায়। অভিযোগনামাত কোৱা হৈছে, এই ছয় মহাজনৰ এজনৰ নামো চৰকাৰী খাতাত নাছিল। আৰু তেওঁলোকৰ কাম-কাজবোৰো বেআইনী - ৰাজহ আৰু সমবায় বিভাগৰ বিষয়াসকল আন এক তদন্তত এই কথা নিশ্চিত হৈছে।

মিন্থুৰত, কুলে পৰিয়ালে বহু বছৰ ধৰি টকা সাঁচি সাঁচি নিৰ্মাণ কৰা তেওঁলোকৰ আহল-বহল ঘৰটো। আজি সেয়া চাৰিটাকৈ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ ওচৰত বন্ধকত আছে। ২০১৮ চনত বিদৰ্ভ কোংকন সমবায় বেংকৰ নাগভিড় শাখাৰ পৰা ঋণ লৈ সজা গোহালিটোৰো একেই অৱস্থা। সেই গোহালি এতিয়াও উদং। গৰু-ম’হৰ চিন তাত নাই।

“জীয়াই থাকিবলৈ আৰু দৈনন্দিন সংসাৰখন চলাবলৈও আমাক পইচাৰ দৰকাৰ আছিল,” ৰোশনে নিজ ঘৰত এই প্ৰতিবেদকক কয়। সেয়েহে ঋণ আৰু বন্ধকৰ জৰিয়তে সংগ্ৰহ কৰা ধনৰ একাংশ ঘৰুৱা খৰচ আৰু তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ স্বাস্থ্যসেৱাত খৰচ হৈছিল।

চকুৰ আগতে কুলেহঁতৰ গোটেই পৰিয়ালটোৱেই ঋণৰ জালত সোমাই পৰিছিল। পত্নী ৰোহিণী, ভাতৃ আমোল, ভাতৃৰ পত্নী সাৰদা, পিতৃ সদাশিৱ, মাতৃ নিৰ্মলা - এজন এজনকৈ সকলোৰে নামত ধাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল ৰোশন। বন্ধুবৰ্গ, গাঁৱৰ চিনাকি, এই জিলাৰে কিছু দূৰৰ এখন গাঁৱত থকা বায়েক ৰামেশ্বৰী ৰাড়কেৰ পৰাও টকা ধাৰে লোৱা হৈছিল।

“আমি বিভিন্ন খাতাত টকা ধাৰে লৈছিলো,” ৰোশনে কয়।

তাৰপাছত সুত যেতিয়া বাঢ়ি গৈ থাকিল, নিজৰ পৰিয়ালৰ প্ৰায় ১৪ তোলা সোণ কিস্তি কিস্তিকৈ তেওঁ বন্ধকত থ’বলৈ ধৰিলে।

তেওঁৰ স্বৰাজ ট্ৰেক্টৰখনৰো মহাজনহঁতে লৈ গৈছিল। বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হৈছিল দুখন মটৰ চাইকেল। বহু বছৰ চেষ্টা কৰি দেউতাক সদাশিৱে যি চাৰি-একৰ মাটি কিনিছিল, চকুৰ আগতে সেয়াও কম দামত খৰখেদাকৈ বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হৈছিল। এজন মহাজনেই মাটিডৰা হস্তগত কৰিছিল।

বহুৰাতি পৰিয়ালটোৱে অনাহাৰে বিচনাত পৰিছিল। আকৌ বহুৰাতি উদ্বিগ্নতা আৰু শংকাই তেওঁলোকক শুবলৈ দিয়া নাছিল।

২০২৩ চনৰ ভিতৰত ধাৰ পৰিশোধৰ চক্ৰত পৰি পৰিয়ালটোৰ যিখিনি পাৰিবাৰিক সম্পত্তি আছিল সকলো উছন হৈ গ'ল। তথাপিও ধাৰবোৰ নমৰিল।

পৰিয়ালটো আজি ৰোশনৰ পত্নী তথা অংগনৱাড়ী সহায়িকা ৰোহিনীৰ দৰমহা, তেওঁৰ পিতৃৰ পেঞ্চন আৰু তেওঁৰ ভায়েক অমলৰ দিনহাজিৰাৰ পইচাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চলি আছে।

ৰোহিনীয়ে কয় যে তেওঁৰ দৰমহা ৭,৫০০ টকাৰ ৫,৫০০ টকা ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ ঋণ পৰিশোধ কৰোঁতেই যায়।

“মাঝা পৰিবাৰ সুখী পৰিবাৰ হোতা জি (আমাৰ পৰিয়ালটো বৰ সুখী পৰিয়াল আছিল জানে],” বিষণ্ণ কণ্ঠে সদাশিৱে কয়। সদ্যহতে কৰা কৰঙনৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত ক্ৰাটচৰ ভৰতেই লাহে লাহে খোজ কাঢ়িবলগীয়া হৈছে তেওঁ। “ইয়া লোকান্নি পুৰা লম্বা কৰুন দেলা আমহলে (এই মানুহবোৰে আমাক একেবাৰে নিঃস্ব কৰি থৈ গ’ল)।”

সমগ্ৰ বিদৰ্ভত, আনুষ্ঠানিক বেংকিং ব্যৱস্থাৰ সমান্তৰালভাৱে অনানুষ্ঠানিকভাবে ধন ধাৰলৈ দিয়া ব্যৱস্থা চলি আছে। অতীতত কেইবাখনো সমিতিয়ে ইয়াক কৃষকৰ আত্মহত্যাৰ অন্যতম প্ৰধান কাৰণ বুলি চিহ্নিত কৰিছিল। চৰকাৰী তথ্যত প্ৰকৃত গ্ৰাম্য ঋণ অৰ্থনীতিৰ মাত্ৰ সামান্য অংশহে প্ৰতিফলিত হয়। জৰুৰীকালীন অৱস্থা, বিয়া-বাৰু, পশুধনৰ চিকিৎসা বা অন্যান্য প্ৰয়োজনৰ বাবে লোৱা ঋণবোৰ কৃষি ঋণৰ তথ্যত প্ৰায়েই দেখা নাযায়। যদিও এই সংকট গভীৰভাৱে গাঁথনিগত, ইয়াক ব্যক্তিগত সমস্যা হিচাপে ধৰা হয়।

আনকি এই গোচৰটোতো অভিযুক্ত সুদখোৰবোৰে দিন-দুপৰতে এক বৃহৎ ঋণ প্ৰদানৰ চক্ৰ চলাইছিল; অলেখ কৃষক আৰু ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ীয়ে অত্যধিক চক্ৰবৃদ্ধি সুত আৰু বেআইনী চৰ্তত তেওঁলোকৰ পৰা ঋণ লৈছিল বুলি অভিযোগ উঠিছে। আৰক্ষীয়ে জানিব পাৰিছে যে অভিযুক্তসকলে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে চন্দ্ৰপুৰ জিলাত মাটি আৰু অন্যান্য সা-সম্পত্তি গোটাইছিল।

ৰোশনৰ ঘটনাটো তেতিয়া স্থানীয় বাতৰিকাকত আৰু ইউটিউব ভিডিঅ’ৰ শিৰোনাম দখল কৰিছিল। সকলোতে এই ঘটনাক ধিক্কাৰ দিয়া হৈছিল আৰু লগতে অভিযুক্তৰ কঠোৰ শাস্তিৰ দাবী সবল হৈ পৰিছিল।

২০২৫ৰ নৱেম্বৰৰ কাহিলীপুৱাতে ৰোশনৰ পত্নী ৰোহিনীয়ে আত্মঘাতী হোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল।

“বহুত মানসিক চাপত ভুগি আছিলো, মৃত্যুৱেই উপশমৰ একমাত্ৰ উপায় বুলি মনলৈ ভাব আহিছিল,” তেওঁ কয়।

চিলিঙৰ পৰা ৰছী ওলমাই চিপ লোৱাৰ তেওঁ চেষ্টা কৰিছিল। ভাগ্যে তেওঁৰ ভৰিৰ তলৰ পৰা চকীখন পৰি যোৱাৰ শব্দত ৰোশনৰ টোপনি ভাগে। “দুয়ো হিয়া ঢাকুৰি কান্দিছিলো,” লাহেকৈ ৰোশনে কয়।

পিছদিনা পৰিয়ালটোৱে এজন সাধাৰণ চিনাকি মানুহৰ জৰিয়তে চন্দ্ৰপুৰৰ এজন স্থানীয় টেলিভিছন সাংবাদিকৰ কাষ চাপে আৰু কেমেৰাৰ আগত তেওঁলোকৰ বিলাই-বিপত্তিৰ কাহিনী কয়। সেই প্ৰতিবেদন সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। এছপি সুদৰ্শনে সেই বাতৰিটোৰ পিছত বিষয়টো গুৰুত্ব সহকাৰে লৈ ৰোশনক সাক্ষাৎ কৰে। অৱশেষত ব্ৰহ্মপুৰী আৰক্ষী থানাত এজাহাৰ ৰুজু কৰা হয়। তাৰ পিছত গ্ৰেপ্তাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়। ৰোশনে অভিযোগ কৰে যে তেওঁ পূৰ্বেও আৰক্ষীৰ কাষ চাপিছিল, কিন্তু তেওঁক গুৰুত্ব দিয়া হোৱা নাছিল।

কিন্তু আৰক্ষীৰ হস্তক্ষেপৰ আগতে এনেকুৱা এটা সময় আহিছিল যেতিয়া বন্ধকত দিবলৈ মাটি-বাৰী, গহনা একোকে বাকী নাছিল। টকা ধাৰ কৰিব পৰাকৈ আত্মীয়-স্বজন কোনো আৰু বাকী নাছিল। সেয়েহে এটা নতুন ৰাস্তা বিচাৰিছিল ৰোশনে। ভাবিছিল, এতিয়া সকলো সমাধান হ’ব। মিন্থুৰৰ পৰা বহুত দূৰত - দেনা, ঋণ-পৰিশোধ, ৰিকভাৰি এজেণ্টেৰ পৰিচিত চক্ৰটোৰ বাহিৰত চূড়ান্ত সমাধানৰ আন এক মৰণফান্দ অপেক্ষা কৰি আছিল তেওঁৰ বাবে।

মহাজনৰ তাগিদাত অতিষ্ঠ ৰোশনে ফেচবুকৰ পৰাই বিচাৰি পাইছিল ঠাইখন। তাৰপাছত ‘জইন’ বুটামটোত এবাৰ ক্লিক কৰিছিল, সিমানেই! আৰু এক বিপৰ্য্যয় তেওঁৰ বাবে ৰৈ আছিল।

যদি আপোনাৰ মনলৈ আত্মহত্যাৰ ভাব আহিছে বা কোনোবাই হতাশাত ভোগা দেখিছে, তেন্তে অনুগ্ৰহ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় হেল্পলাইন কিৰণত ১৮০০-৫৯৯-০০১৯ (২৪/৭ টোল ফ্ৰী) নম্বৰত বা আপোনাৰ ওচৰৰ যিকোনো হেল্পলাইনত যোগাযোগ কৰক।